ਭੁਂਜਾਨੋऽਤਿਥਿਸ਼ੇषਾਨ੍ਨਮਿਹਾਯੁਰ੍ਧਨਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਮਹਿਮਾਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ ਇਥੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਾਂਤ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੂਰ੍ਯੋਢੋ ਵਾਤਿਥਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਰਸਮ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਲਣ ਵੇਲੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਮਹਿਮਾਨ 'ਅਤਿਥਿ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਲਿਪਾਤ੍ਰਕਰੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਯਦ੍ਯਨ੍ਯੋਤਿਥਿਰਾਗਤਃ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਭੋਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਹਿਮਾਨ ਆ ਜਾਵੇ,
ਕੁਮਾਰਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਵਾਸਿਨ੍ਯੋ ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯੋऽਤਿਰੁਜਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
— ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੁੰਡੇ ਹੋਣ, ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਹਾਮਲਾਵਤੀ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਲੋਕ ਹੋਣ —
ਪਿਤृਦੇਵਮਨੁष੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਸ਼੍ਨਾਤ੍ਯਮृਤਂ ਗृਹੀ
ਘਰਵਾਲਾ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਧ੍ਯਾਹ੍ਨਿਕਂ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਗृਹਸ੍ਥਃ ਸ੍ਵਯਮਾਚਰੇਤ੍
ਘਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਕਰਮ ਆਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸਾਯਂਤਨਂ ਨਾਮ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਇਹ ਘਰਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝ ਦਾ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵੇਨ ਯੇ ਹੀਨਾ ਆਤਿਥ੍ਯੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ 4.1.38.
ਜੋ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਦਾਰੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਂ ਤੁ ਭੁਂਜਤੇ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮਾਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਨੀਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਖਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਵੇਦੋਦਿਤਂ ਸ੍ਵਕਂ ਕਰ੍ਮ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਸਰਤ ਨਾਲ ਕਰੇ।
षष੍ਠ੍ਯष੍ਟਮ੍ਯੋਰ੍ਵਸੇਤ੍ਪਾਪਂ ਤੈਲੇ ਮਾਂਸੇ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਛੇਵੇਂ ਤੇ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇਲ ਅਤੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਉਦਯਂ ਤਂ ਨ ਚੇਕ੍ਸ਼ੇਤ ਨਾਸ੍ਤਂ ਯਂਤਂ ਨ ਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ, ਡੁੱਬਣ ਜਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਤੇ ਹੋਣ ਵੇਲੇ, ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਵੀਕ੍ਸ਼ੇਤਾਤ੍ਮਮਨੋਰੂਪਮਾਸ਼ੁਧਾਵੇਨ੍ਨ ਵਰ੍षਤਿ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਪਰਛਾਂਵੀ ਗੰਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦੇ ਵੇਲੇ ਨਹੀਂ ਤੱਕਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਧੇਨੁਂ ਮਧੁਮृਦਂ ਘृਤਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ, ਸ਼ਹਿਦ, ਸਾਫ਼ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਘੀ—
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਚੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਗੁਰੁਂ ਜਲਭृਤਂ ਘਟਮ੍
ਅਸ਼ਵਥ (ਪੀਪਲ) ਦਾ ਦਰਖ਼ਤ, ਪੂਜਾ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਅਧਿਆਪਕ, ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ—
ਰਜਸ੍ਵਲਾਂ ਨ ਸੇਵੇਤ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਸਹ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਮਹੀਨੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਸ਼੍ਨਂਤੀਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਤੇਜਸ੍ਕਾਮੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਤਮਿਕ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਚਾਪਿ ਨੋ ਮਾਂਸਂ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਂ ਜਿਜੀਵਿषੁਃ 4.1.38.
ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪਕਿਆ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਮਾਸ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨ ਗਰ੍ਤੇषੁ ਸਸਤ੍ਵੇषੁ ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ ਵ੍ਰਜਨ੍ਨਪਿ
ਚਾਹੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜੀਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਖਾਣਾ-ਪਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਭਿਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮਲਮੂਤ੍ਰਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ ਪਖਾਣਾ ਜਾਂ ਪਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਵਾਸਸਾ ਮੌਲਿਂ ਮੌਨੀ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਮੌਨ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੇ ਪਖਾਣਾ ਕਰੇ।
ਭੀਤਿषੁ ਪ੍ਰਾਣਬਾਧਾਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਲਵਿਸਰ੍ਜਨਮ੍
ਡਰ ਜਾਂ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖਤਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪਖਾਣਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨਾਂਘ੍ਰੀ ਪ੍ਰਤਾਪਯੇਦਗ੍ਨੌ ਨ ਵਸ੍ਤ੍ਵਸ਼ੁਚਿ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਆਗ ਨਾਲ ਪੈਰ ਗਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ, ਤੇ ਗੰਦਗੀ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਨ ਸਂਵਿਸ਼ੇਤ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸੌਮ੍ਯਸ਼ਿਰਾ ਅਪਿ
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਚਾਹੇ ਸਿਰ ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋਵੇ, ਲੇਟਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਾਚਕ੍ਸ਼ੀਤ ਧਯਂਤੀਂ ਗਾਂ ਨੇਂਦ੍ਰਚਾਪਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਗਾਂ ਵੱਲ ਉਂਗਲੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤੇ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਂਥਾਨਂ ਨੈਕਲੋ ਯਾਯਾਨ੍ਨ ਵਾਰ੍ਯਂਜਲਿਨਾ ਪਿਬੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਰ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਨਾਭਿਵਦੇਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਦਾਤृਪ੍ਤਿ ਰਾਤ੍ਰਿषੁ
ਜੋੜੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਟ ਭਰ ਕੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਯੋऽਸ਼੍ਨੀਯਾਜ੍ਜ੍ਞਾਨਵਰ੍ਜਿਤਃ 4.1.38.
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ 'ਤੇ ਖਾਏ, ਉਹ ਗਲਤ ਹੈ।
ਨ ਧਾਰਯੇਦਨ੍ਯਭੁਕ੍ਤਂ ਵਾਸਸ਼੍ਚੋ ਪਾਨਹਾਵਪਿ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਜੁੱਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਆਰੋਹਣਂ ਗਵਾਂ ਪृष੍ਠੇ ਪ੍ਰੇਤਧੂਮਂ ਸਰਿਤ੍ਤਰਮ੍
ਗਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਧੂੰਆਂ ਜਾਂ ਦਰਿਆ ਨਹੀਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।