ਅਰੁਣਾਚਲਨਾਥੇਤਿ ਕਰੁਣਾਮृਤਸਾਗਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰੁਣਾਚਲਨਾਥ, ਦਇਆ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਮੁੰਦਰ, ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸਂਲਿਪ੍ਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਂਚਾਮृਤਾਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਪੂਜਯਤ ਕਲ੍ਹਾਰੈਃ ਸ੍ਰਵਨ੍ਮृਗਮਦਦ੍ਰਵੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਲਹਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਵਰ੍षਤ੍ਰਯਂ ਤਸ੍ਯ ਵਸ਼ਿਨੋ ਵਰਿਵਸ੍ਯਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨੀਹਾਰਾਚਲਸਂਕਾਸ਼ਮਾਰੂਢੋ ਵृषਪੁਂਗਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧੁੰਦਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਇਕ ਰੂਪ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਬਲਦ ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨਾਰਦਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ,
ਕਰੁਣਾਸਿਂਧੁਕਲ੍ਲੋਲੈਃ ਕਮਲਾਵਾਸਵੇਸ਼੍ਮਭਿਃ
ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਰਸ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵਦੇਵਂ ਤਮष੍ਟਾਂਗਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਤਲੇ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਠ ਅੰਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ,
ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਚ੍ਚ ਭੂਪਾਲੋ ਮੌਲੀਕृਤਸ਼ਤਾਂਜਲਿਃ 1.3.2.24.
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜੋੜ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ,
ਅਚਾਰਿषਂ ਸ ਏਕੋऽਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ
ਇਹ ਕੰਮ ਮੈਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰੀ ਜਾਵੇ।
ਇਤਿਵਾਦਿਨਮਤ੍ਯਂਤਂ ਦੀਨਮੇਵ ਦਯਾਨਿਧਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ,
ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਰ੍ਵਜਂਤੂਨਾਮਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਪੁਰਂਦਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਪੁਰੰਦਰ, ਇਕ ਵਾਰ ਤੂੰ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ,
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਗਲਿਤਗਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤਂਭਨਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਤੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਢਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਸੰਯਮ ਕਰਕੇ ਲਜਜਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਦਿष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨਵਤੀਰ੍ਯਾਵਨਿਂ ਭਵਾਨ੍
ਹੇ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਵੇਂ।
ਜਾਤਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਨ੍ਮਦਾਸ੍ਪਦਮ੍
ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇਹ ਥਾਂ ਮੇਰਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਧੁਨਾਤਿਸਪਰ੍ਯਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤਾਭਿਰਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਹੁਣ, ਤੇਰੀ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ,
ਖਂ ਵਾਯੁਰਨਲੋ ਵਾਰਿ ਭੂਃ ਸੂਰ੍ਯ ਸ਼ਸ਼ਿਨੌ ਪੁਮਾਨ੍
ਅਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ,
ਕਾਲੋ ਹਿ ਕਾਲਯਾਮ੍ਯਰ੍ਥਾਨ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਧ੍ਵਨ ਏਵ ਚ 1.3.2.24.
ਸਮਾਂ ਜੀਵਾਂ, ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਵੀ ਬਦਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰ੍ਯਂਤਚਿਦਾਨਂਦਸਿਂਧੋਰ੍ਮੇ ਕੇਚਿਦੂਰ੍ਮਯਃ
ਮੇਰੇ ਅੰਤਹੀਨ ਚੇਤਨਾ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲਹਿਰਾਂ ਉਠਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਣੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪ੍ਰਜ੍ਞਾਸ੍ਵਾਹਾਸ੍ਵਧਾਦਯਃ
ਬੋਲੀ, ਲਕshmi, ਧੀਰਜ, ਭਰੋਸਾ, ਗਿਆਨ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ ਅਤੇ ਹੋਰ,
ਇਯਂ ਮਮ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਗੌਰੀ ਮਾਯਾ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਃ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ: ਗੌਰੀ, ਮਾਇਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸਰ੍ਗਰਕ੍ਸ਼ਾਸਂਹृਤਿਵਿਭ੍ਰਮਃ
ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਰਖਿਆ, ਨਾਸ ਅਤੇ ਚਲਚਲਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਪਵਾਹਿਤਮੋਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਿਮਾ ਮੇ ਵਿਚਾਰਯ
ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੋਚ।
ਤਤੋ ਮਦ੍ਰੂਪਸ਼ਾਲਿਨ੍ਯਾ ਆਧਿਪਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤੇਰ੍ਗਤਃ
ਫਿਰ, ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਪੁਨਃ ਪੁਰਂਦਰਤ੍ਵੇਨ ਭੁਕ੍ਤਦਿਵ੍ਯਸੁਖਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਮੁੜ, ਪੁਰੰਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਂਦਿਕੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਹਿਤੇ ਦੇਵੇ ਰਾਜਾ ਵਜ੍ਰਾਂਗਦਃ ਕृਤੀ
ਨੰਦੀਕੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਜਾ ਵਜ੍ਰਾਂਗਦ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਚੁਕਾ ਸੀ, ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਥਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਾਧੋ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਵਿਜृਂਭਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਧੂ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਦੀ ਵਧਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਕਿਂ ਵਾਚਾਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਤ੍ਰ ਸ਼ੋਣਸ਼ੈਲਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ 1.3.2.24.
ਇੱਥੇ ਲੰਬੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ।
ਵਿषੁਵਾਯਨਸਂਕ੍ਰਾਤਿ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤਾਦਿਪਰ੍ਵਸੁ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਵਿਸ਼ੁਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ,