ਜਲੌਕਯੋਪਮੀਯਂਤੇ ਪ੍ਰਮਦਾ ਮਂਦਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁਧੀ ਮੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜਲੌਕਾ ਵਾਂਗ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਜਲੌਕਾ ਕੇਵਲਂ ਰਕ੍ਤਮਾਦਦਾਨਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਜਲੌਕਾ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਖੂਨ ਚੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤਪस्वਿਨੀ ਔਰਤ—
ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਪ੍ਰਜਾਵਤੀ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪ੍ਰਿਯਵਾਕ੍ਚ ਵਸ਼ਂਵਦਾ
—ਚੁਸਤ, ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਧਵੀ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗੁਰੋਰਨੁਜ੍ਞਯਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਵੇਦਂ ਸਮਾਪ੍ਯ ਚ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਰਤ ਤੇ ਵੇਦ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਕੇ—
ਜਨੇ ਤੁ ਰਸਗੋਤ੍ਰਾਯਾ ਮਾਤੁਰ੍ਯਾਪ੍ਯਸਪਿਂਡਕਾ
ਵਿਆਹ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਜਾਂ ਮਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਾਲੀ ਔਰਤ—even ਜੇ ਉਹ ਸਪੀੰਡਕ ਨਹੀਂ—ਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਂਬਂਧੇਪ੍ਯਪਸ੍ਮਾਰਿ ਕ੍ਸ਼ਯਿ ਸ਼੍ਵਿਤ੍ਰਿ ਕੁਲਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ 4.1.36.
ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਰਗੀ, ਕਸ਼ਟ, ਕੋੜ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰੋਗਹੀਨਾਂ ਭ੍ਰਾਤृਮਤੀਂ ਸ੍ਵਸ੍ਮਾਤ੍ਕਿਂਚਿਲ੍ਲਘੀਯਸੀਮ੍
ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਭਰਾ ਹੋਣ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ।
ਨ ਪਰ੍ਵਤਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵृਕ੍ਸ਼ਾਹ੍ਵਾਂ ਨ ਨਦੀਸਰ੍ਪਨਾਮਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਔਰਤ ਪਰਬਤ, ਗਿੱਧ, ਰੁੱਖ, ਦਰਿਆ ਜਾਂ ਸੱਪ ਦੇ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਨ ਚਾਤਿਰਿਕ੍ਤਹੀਨਾਂਗੀਂ ਨਾਤਿਦੀਰ੍ਘਾਂ ਨ ਵਾ ਕृਸ਼ਾਮ੍
ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਨਹੀਂ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅੰਗ-ਵਿਕਲ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਹੈ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ ਹੈ।
ਮੋਹਾਤ੍ਸਮੁਪਯਚ੍ਛੇਤ ਕੁਲਹੀਨਾਂ ਨ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦੌ ਤਤਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਵਹੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪਰਖੋ, ਫਿਰ ਹੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿ ਸਮਾਚਾਰ ਇਤਿ ਤੇ ਸਮੁਦੀ ਰਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਦਾ ਚਲਣ-ਚਲਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਸਦਾ ਗृਹੀ ਸੁਖਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਲਕ੍ਸ਼ਣਵਤੀ ਯਦਿ
ਸਕੰਦੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਵਪੁਰਾਵਰ੍ਤਗਂਧਾਸ਼੍ਚਚ੍ਛਾਯਾ ਸਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਰੋ ਗਤਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਸੁਗੰਧ, ਛਾਂ, ਸੁਭਾਵ, ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਚਾਲ—
ਆਪਾਦਤਲਮਾਰਭ੍ਯ ਯਾਵਨ੍ਮੌਲਿਰੁਹਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲੋਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ—
ਆਦੌ ਪਾਦਤਲਂ ਰੇਖਾਸ੍ਤਤੋਂਗੁष੍ਠਾਂਗੁਲੀ ਨਖਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲ, ਫਿਰ ਲਕੀਰਾਂ, ਉਂਗਲਾਂ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੇ ਨਖ—
ਊਰੂ ਕਟੀ ਨਿਤਂਬਸ੍ਫਿਗ੍ਭਗੋ ਜਘਨ ਬਸ੍ਤਿਕੇ
ਉਸ ਦੇ ਰਾਨ, ਕਮਰ, ਨਿਤੰਨ, ਪਿਛਵਾਡਾ, ਜਨਾਨੀ ਅੰਗ, ਹੇਠਲਾ ਪੇਟ ਤੇ ਮੂਤਰ-ਥੈਲੀ—
ਰੋਮਾਲੀ ਹृਦਯਂ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਵਕ੍ਸ਼ੋਜਦ੍ਵਯਚੂਚੁਕਮ੍ ।। ਜਤ੍ਰੁਸ੍ਕਂਧਾਂ ਸਕਕ੍ਸ਼ਾਦੋਰ੍ਮਣਿਬਂਧ ਕਰਦ੍ਵਯਮ੍
ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ, ਦਿਲ, ਛਾਤੀ, ਦੋ ਨਿੱਪਲ, ਗਲਾ, ਮੋਢੇ, ਬਗਲਾਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਗਹਨੇ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ—
ਪਾਣਿਪृष੍ਠਂ ਪਾਣਿਤਲਂ ਰੇਖਾਂਗੁष੍ਠਾਂਗੁਲੀ ਨਖਾਃ
ਹੱਥ ਦੀ ਪਿੱਠ, ਹਥੇਲੀ, ਲਕੀਰਾਂ, ਅੰਗੂਠਾ, ਉਂਗਲਾਂ ਤੇ ਨਖ—
ਕਪੋਲੌ ਵਕ੍ਤ੍ਰਮਧਰੋਤ੍ਤਰੋष੍ਠੌ ਦ੍ਵਿਜਜਿਹ੍ਵਿਕਾਃ
ਗਲ, ਚਿਹਰਾ, ਹੇਠਲਾ ਤੇ ਉਪਰਲਾ ਹੋਂਠ, ਦੰਦ ਤੇ ਜੀਭ—
ਪਕ੍ਸ਼੍ਮ ਭ੍ਰੂਕਰ੍ਣਭਾਲਾਨਿ ਮੌਲਿ ਸੀਮਂਤਮੌਲਿਜਾਃ
ਪਲਕਾਂ, ਭੰਵਾਂ, ਕੰਨ, ਮੱਥਾ, ਸਿਰ, ਮੱਥੇ ਦੀ ਲਕੀਰ ਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲ—
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪਾਦਤਲਂ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਮਾਂਸਲਂ ਮृਦੁਲਂ ਸਮਮ੍ 4.1.37.
ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲ ਮਿੱਠੇ, ਮਾਸਦਾਰ, ਨਰਮ ਤੇ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਰੂਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਵਰ੍ਣਂ ਪਰੁषਂ ਖਂਡਿਤਪ੍ਰਤਿਬਿਂਬਕਮ੍
ਜੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲ ਰੁੱਖੇ, ਬੇਰੰਗ, ਕਰੜੇ ਜਾਂ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਪਰਛਾਈ ਵਾਲੇ ਹੋਣ—
ਚਕ੍ਰ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕ ਸ਼ਂਖਾਬ੍ਜ ਧ੍ਵਜਮੀਨਾਤਪਤ੍ਰਵਤ੍
ਜੇ ਉੱਤੇ ਚੱਕਰ, ਸਵਸਤਿਕ, ਸ਼ੰਖ, ਕਮਲ, ਝੰਡਾ, ਮੱਛੀ ਜਾਂ ਛਤਰੀ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੋਵੇ—
ਭਵੇਦਖਂਡਭੋਗਾਯੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਾਮਧ੍ਯਾਂਗੁਲਿਸਂਗਤਾ
ਜੇ ਲਕੀਰਾਂ ਅਟੁੱਟ ਹੋਣ, ਉਪਰਲੇ ਜਾਂ ਵਿਚਲੇ ਉਂਗਲਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹੋਣ—
ਉਨ੍ਨਤੋ ਮਾਂਸਲੋਂਗੁष੍ਠੋ ਵਰ੍ਤੁਲੋਤੁਲਭੋਗਦਃ
ਉੱਠਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਸਦਾਰ, ਗੋਲ ਤੇ ਓਟਲੇ ਵਾਂਗ ਅੰਗੂਠਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਵਾ ਵਿਪੁਲੇਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦੀਰ੍ਘਾਂਗੁष੍ਠੇਨ ਦੁਰ੍ਭਗਾ
ਜਿਸ ਔਰਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਅੰਗੂਠਾ ਚੌੜਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਕਲੇਸ਼ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਾਂਗੁਲੀਭਿਃ ਕੁਲਟਾ ਕृਸ਼ਾਭਿਰਤਿਨਿਰ੍ਧਨਾ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਲੰਮੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਚਲਾਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਪਤਲੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚਿਪਿਟਾਭਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਦਾਸੀ ਵਿਰਲਾਭਿਰ੍ਦਰਿਦ੍ਰਿਣੀ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਚਪਟੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਦਾਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਛਿਟੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਬਹੂਨਪਿ ਪਤੀਨ੍ਪਰਪ੍ਰੇष੍ਯਾ ਤਦਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਕਈ ਪਤੀ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਹੇਠ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।