ਅਧ੍ਯਾਪਯੇਚ੍ਛੁਚੀਞ੍ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਹਿਤਾਨ੍ਮੇਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ 4.1.35.
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਭਲੇ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਾਏ।
ੴਭੂਰ੍ਭੁਵਃਸ੍ਵਃਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾਹੁਤਿਮ੍ 4.1.35.
'ਓਮ ਭੂ ਭਵ ਸਵਾਹ' ਜਪ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਂਤ੍ਵਿਮਂ ਪਿਂਡਂ ਕਾਕਾ ਭੂਮੌ ਮਯਾਰ੍ਪਿਤਮ੍ 4.1.35.
ਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਿੰਡ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਵਿਧਾਯਾਨ੍ਨਮਨਗ੍ਨਂ ਤਦੁਪਰਿष੍ਟਾਦਧਸ੍ਤਥਾ 4.1.35.
ਖਾਣਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਨਾ ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ।
ਅਂਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਵਂਗੁष੍ਠਂ ਚ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ 4.1.35.
ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਮਨੁੱਖ, ਅੰਗੂਠੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚੇਤਿ ਚ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਾਯਾਚਮਨੇ ਸੁਧੀਃ 4.1.35.
'ਅਗਨਿਸ਼ ਚ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਚਮਨ ਕਰੇ।
ਉਦ੍ਦੇਸ਼ਤਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਹ੍ਯੇष ਨਿਤ੍ਯਤਮੋ ਵਿਧਿਃ
ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਧੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਪੁਨਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਦਾਚਾਰਸ੍ਯ ਕੁਂਭਜ
ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਫਿਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਕੁੰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਵਰ੍ਣਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਰਗ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏषਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਨਿषੇਕਾਦਿ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਂਤਾ ਚ ਵੈਦਿਕੀ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਵੇਦਕ ਰਸਮਾਂ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਮਸ਼ਾਨ ਤੱਕ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਪਂਦਨਾਤ੍ਪ੍ਰਾਕ੍ਪੁਂਸਵਨਂ ਸੀਮਂਤੋਨ੍ਨਯਨਂ ਤਤਃ
ਪਹਿਲੀ ਹਿਲਚਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੰਸਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਸੀਮੰਤੋਨਯਨ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਾਮਾਹ੍ਨ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੇ ਗੇਹਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਥੇਮਾਸਿ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮਃ
ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਚੌਥੇ ਮਹੀਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਮਮੇਨੋ ਵ੍ਰਜੇਦੇਵਂ ਬੈਜਂ ਗਰ੍ਭਜਮਵੇ ਚ
ਸ਼ਮ, ਮੇਨਾ, ਬੈਜ ਅਤੇ ਗਰਭਜ ਰਸਮਾਂ ਵੀ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਮੇਥਾष੍ਟਮੇਵਾਬ੍ਦੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਰ੍ਹਤਿ
ਸਾਤਵੇਂ ਜਾਂ ਅਠਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਭਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਪ੍ਰੋਬ੍ਦੇਪਂਚਮੇਰ੍ਹਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜੋਤ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਪੰਜਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵ੍ਯਾਹृਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਵੇਦਮਧ੍ਯਾਪਯੇਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਗੁਰੂ ਵੱਡੀਆਂ ਵਿਅਾਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਵੇ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ੌਚਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਚਮਨਂ ਤਥਾ 4.1.36.
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਤਰਤੀਬ ਮੁਤਾਬਕ ਸ਼ੁਧਤਾ ਅਤੇ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਂਬੁਦੈਵਤੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਯਮ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸਾਸਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਭਿਵਾਦਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭਿਵਾਦਨਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਸੇਵਾਰਤਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹੇ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ—
ਅਧੀਤੇ ਗੁਰੁਣਾ ਹੂਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਵਿਦਿਆ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਪ੍ਯਾਧਰ੍ਮਤੋਨਾਰ੍ਥਾਤ੍ਸਾਧ੍ਵਾਪ੍ਤਜ੍ਞਾਨਵਿਤ੍ਤਦਾਃ
ਅਧਰਮ ਜਾਂ ਲਾਭ ਲਈ ਵਿਦਿਆ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਾਉਣੀ; ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਚੰਗੇ ਹਨ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰਯੇਨ੍ਮੇਖਲਾਦਂਡੋਪਵੀਤਾਜਿਨਮੇਵ ਚ
ਮੇਖਲਾ, ਡੰਡਾ, ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਅਜਿਨਾ ਪਹਿਨਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਮਾਦਿਮਧ੍ਯਾਵਸਾਨਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ, ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੀ ਰਸਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਵਾਗ੍ਯਤੋ ਗੁਰ੍ਵਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਭੁਂਜੀਤਾਨ੍ਨਮਕੁਤ੍ਸਯਨ੍
ਬੋਲ ਰੋਕ ਕੇ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਭੋਜਨ ਬਿਨਾ ਘਿਨ ਦੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਰੋਗ੍ਯਮਨਾਯੁष੍ਯਮਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂਚਾਤਿਭੋਜਨਮ੍
ਵਧੇਰੇ ਖਾਣਾ ਰੋਗ, ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੰਜਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦ੍ਵਿਰ੍ਭੁਂਜੀਤ ਚੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਾ ਕ੍ਵਾਪਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ 4.1.36.
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਇਕੋ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਧੁਮਾਂਸਂ ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰਾਲੋਕਨਾਂਜਨੇ
ਮਧੂ, ਮਾਸ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਅੰਜਨ ਲਾਉਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ।
ਔਪਨਾਯਨਿਕਃ ਕਾਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਰਃ
ਉਪਨਯਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤੋਪ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨ ਸਂਸ੍ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਪਤਿਤਾ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।