ਅਥੋ ਮृਦਂ ਸਮਾਦਾਯ ਜਂਤੁਕਰ੍ਕਰਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮਿੱਟੀ ਲਵੋ।
ਗੁਹ੍ਯੇ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮृਦਂ ਚੈਕਾਂ ਪਾਯੌ ਪਂਚਾਂਬੁਸਾਂ ਤਰਾਃ 4.1.35.
ਗੁਪਤ ਅੰਗ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗੋਲੀ ਅਤੇ ਪਾਖਾਣ 'ਤੇ ਪੰਜ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਗਾਓ।
ਏਕੈਕਾਂ ਪਾਦਯੋਰ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਪਾਣ੍ਯੋਰ੍ਮृਦਸ੍ਤਥਾ
ਹਰ ਪੈਰ 'ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗੋਲੀ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਗੋਲੀਆਂ ਲਗਾਓ।
ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦ੍ਵੈਗੁਣ੍ਯਮੇਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਦਿषੁ ਤ੍ਰਿषੁ
ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦੋ ਗੁਣਾ ਕਰ ਦਿਓ।
ਰੁਜ੍ਯਰ੍ਧਂ ਚ ਤਦਰ੍ਧਂ ਚ ਪਥਿ ਚੌਰਾਦਿ ਬਾਧਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੋਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖ਼ਤਰੇ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਨਿਯਮਤ ਮਾਤਰਾ ਦਾ ਅੱਧ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਠੀਕ ਹੈ।
ਅਪਿ ਸਰ੍ਵਨਦੀਤੋਯੈਰ੍ਮृਤ੍ਕੂਟੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗੋਮਯੈਃ
ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡਲੇ ਜਾਂ ਗੋਮੂਤ੍ਰ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਧਾਤ੍ਰੀਫਲੋਨ੍ਮਾਨਾ ਮृਦਃ ਸ਼ੌਚੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਪ੍ਰਾਗਾਸ੍ਯ ਉਦਗਾਸ੍ਯੋਵਾ ਸੂਪਵਿष੍ਟਃ ਸ਼ੁਚੌ ਭੁਵਿ
ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਤਾਜ਼ਾ ਧਾਤਰੀ ਫਲ ਦੇ ਭਾਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਾਫ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁष੍ਣਾਭਿਰਫੇਨਾਭਿਰਦ੍ਭਿਰ੍ਹृਦ੍ਗਾਭਿਰਤ੍ਵਰਃ
ਪਾਣੀ ਗੁੰਮ-ਗੁੰਮ ਹੋਵੇ, ਝੱਗ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਦਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਤੇ ਜਲਦੀ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕਂਠਗਾਭਿਰ੍ਨृਪਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ੍ਤਾਲੁਗਾਭਿਸ੍ਤਥੋਰੁਜਃ
ਗਲ੍ਹ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਾਲੂ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਾਵृਤ੍ਯ ਕਂਠਂ ਵਾ ਜਲੇ ਮੁਕ੍ਤਸ਼ਿਖੋऽਪਿ ਚ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਜਾਂ ਗਲ੍ਹ ਢੱਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕੇਸ ਖੁੱਲੇ ਵੀ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਃ ਪੀਤ੍ਵਾਂਬੁ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਤਃ ਖਾਨਿ ਵਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍ 4.1.35.
ਸ਼ੁਧੀ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਂਗੁਲੀਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੁਨਰਾਸ੍ਯਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਮੁੰਹ ਨੂੰ ਮੁੜ ਛੂਹੇ।
ਅਂਗੁष੍ਠਾਨਾਮਿਕਾਗ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਅੰਗੂਠਾ ਤੇ ਅਣਾਮਿਕਾ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਲੇਨ ਹृਦਯਂ ਸਮਸ੍ਤਾਭਿਃ ਸ਼ਿਰਃ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹੋ।
ਆਚਾਂਤਃ ਪੁਨਰਾਚਾਮੇਤ੍ਕृਤੇ ਰਥ੍ਯੋਪਸਰ੍ਪਣੇ
ਜੇ ਸ਼ੁਧੀ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੁੜ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਨਤਕ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਸਃ ਪਰੀਧਾਯ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਪ੍ਯਮਂਗਲਮ੍
ਸੁੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਥੋ ਮੁਖਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਦਂਤਧਾਵਨਮ੍
ਫਿਰ, ਮੁੰਹ ਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਦੀ ਲੱਕੜ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਦਰ੍ਸ਼षष੍ਠੀषੁ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਰਵਿਵਾਸਰੇ
ਪਹਿਲੀ, ਛੇਵੀਂ ਤੇ ਨੌਂ ਲੁਣੀ ਦਿਨ, ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ,
ਅਲਾਭੇ ਦਂਤਕਾष੍ਠਾਨਾਂ ਨਿषਿਦ੍ਧੇ ਵਾਥ ਵਾਸਰੇ
ਜੇ ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਜਾਂ ਮਨਾਹੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੋਣ,
ਕਨਿष੍ਠਾਗ੍ਰ ਪਰੀਮਾਣਂ ਸਤ੍ਵਚਂ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰਣਂ ऋਜੁਮ੍
ਉਹ ਲੱਕੜ ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ, ਛਾਲ ਸਹਿਤ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸਿੱਧੀ ਹੋਵੇ।
ਏਕੈਕਾਂਗੁਲਹ੍ਰਾਸੇਨ ਵਰ੍ਣੇष੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ 4.1.35.
ਹੋਰ ਲੱਕੜਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਉਂਗਲੀ ਘੱਟ ਲੰਬਾਈ ਰੱਖਣੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼ਮ੍ਯਪਾਮਾਰ੍ਗਖਰ੍ਜੂਰੀਸ਼ੇਲੁਸ਼੍ਰੀਪਰ੍ਣਿਪੀਲੁਜਮ੍
ਸ਼ਾਮਯਾ, ਅਪਾਮਾਰਗ, ਖਰਜੂਰ, ਸ਼ੇਲੂ, ਸ਼੍ਰੀਪਰਣੀ ਤੇ ਪੀਲੂ ਦੀ ਲੱਕੜ ਮੰਜਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ੋਦ੍ਭਵਂ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਦਂਤਧਾਵਨਮ੍
ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਹਿਰੀ ਨਾਲ ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਯ ਵ੍ਯੂਹਧ੍ਵਂ ਸੋਮੋਰਾਜਾਯ ਮਾ ਗਮਤ੍
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖੋ; ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਕਦੇ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਆਯੁਰ੍ਬਲਂ ਯਸ਼ੋ ਵਰ੍ਚਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪਸ਼ੁ ਵਸੂਨਿ ਚ
ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਤਾਕਤ, ਇਜ਼ਤ, ਚਮਕ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਧਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਮਂਤ੍ਰਾਵੇਤੌ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਂਤਧਾਵਨਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਦੋ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮੁਖੇ ਪਰ੍ਯੁषਿਤੇ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵੇਦਸ਼ੁਚਿਭਾਗ੍ਨਰਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਬਾਸ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸੇਪਿ ਨੋ ਦੁष੍ਯੇਦ੍ਦਂਤਧਾਵਨਮਂਜਨਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਤੇ ਅੰਜਨ ਲਾਉਣਾ ਗਲਤ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸਂਧ੍ਯਾਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਂਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਯਤਃਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ੍ਕਾਯੋਯਂ ਮਲਿਨਃ ਸਦਾ
ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਸਦਾ ਮੈਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਧਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।