ਅਯਂ ਚ ਨਿਯਮੋਸ੍ਮਾਕਮਦ੍ਯਾਰਭ੍ਯ ਕਲਾਵਤਿ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਕਲਾਵਤੀ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਵਚਨ ਹੈ:
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਵਾਪੀ ਸਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਹ ਗਿਆਨ ਵਾਪੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ੴਕृਤ੍ਯ ਤਾਸਾਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾ ਸ੍ਵਾਕਾਰਂ ਪਰਿਗੋਪ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਨੇ 'ਓਮ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਕਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤ੍ਵਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਤਿਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨੋਰਥਾਃ
ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਨ, ਤੈਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਏਕੋ ਮਨੋਰਥਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯੋ ਮਮਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਕ
ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਹੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੱਜਣ ਪੁੱਤਰ।
ਮਮ ਤੁ ਤ੍ਵਦਧੀਨਾਯਾਃ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਤਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਜੋ ਮਿਲਣੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼ ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਣੈਃ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ 4.1.34.
ਹੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੇ ਜੀਵਨ ਹੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਫਿਰ ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਃ
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਭਾਰੀ ਸਨ, ਉਹ—
ਰਾਜੋਵਾਚ ਨਾਹਂ ਪ੍ਰਿਯੇ ਤਵਾਦੇਯਮਿਹ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਰੋਕਾਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਅਵਿਲਂਬਿਤਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਕृਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਕਲਾਵਤਿ
ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਦੇ ਦੱਸ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਕਲਾਵਤੀ।
ਕਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨੀਯਂ ਕਿਂ ਕੋ ਵਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਕੀ ਮੰਗਣਾ ਹੈ? ਕੀ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ? ਕੌਣ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ?
ਦੇਸ਼ਃ ਕੋਸ਼ੋ ਬਲਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਯਦਨ੍ਯਦਪਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਕਿਹੜਾ ਦੇਸ਼, ਕਿਹੜਾ ਖਜਾਨਾ, ਕਿਹੜੀ ਫੌਜ, ਕਿਹੜਾ ਕਿਲਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ?
ਤਚ੍ਚ ਸ੍ਵਾਮ੍ਯਂ ਮਮਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਦृਤੇ ਜੀਵਿਤੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰਾਣੀ।
ਮਾਲ੍ਪਕੇਤੋਰ੍ਮਹੀਜਾਨੇਰਿਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਾ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਧੀ—
ਕਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਜਾਹਿਤਾਯ ਸਂਸृष੍ਟਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਲਕੜਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ਵਿਹੀਨਾਜਨਿਰਪਿ ਜਲ ਬੁਦ੍ਬੁਦਵਨ੍ਮੁਧਾ
ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਜਨਮ ਵੀ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਬੁੱਬਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਨੁਕੂਲ੍ਯਂ ਦਂਪਤ੍ਯੋਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍ਧਤੇ 4.1.34.
ਜਿੱਥੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਸਾਂਝ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਤਿੰਨ ਲਕੜਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਦ੍ਵਿਧਾਨਾ ਤੁ ਦਾਸੀਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਤੇऽਸ੍ਤੀਹ ਮਂਦਿਰੇ
ਤੇਰੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਵਰਗੀਆਂ ਸੌ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਹਨ।
ਤਵ ਦਾਸ੍ਯਪਿ ਭੋਗਾਢ੍ਯਾ ਕਿਮੁਤਾਂਕਸ੍ਥਲੀਚਰੀ
ਤੇਰੀਆਂ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮਪਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਤੇ ਜੋ ਤੇਰੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।
ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਂਚਯੇਦਰ੍ਥਾਨਿष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਾਯ ਕਰ੍ਮਣੇ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਵੈਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਸ੍ਤੀਹ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍ਪ੍ਰਿਯ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਹਿਣੁ ਮਾਂ ਨਾਥ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਹੇ ਨਾਥ, ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਭੇਜ।
ਮਾਲ੍ਯਕੇਤੁਃ ਕਲਾਵਤ੍ਯਾ ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਃ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਕਲਾਵਤੀ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਲਯਕੇਤੂ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਪ੍ਰਿਯੇ ਕਲਾਵਤਿ ਯਦਿ ਤਵ ਗਂਤਵ੍ਯਮੇਵ ਹਿ
ਪਿਆਰੀ ਕਲਾਵਤੀ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਸਚਮੁਚ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਹੈ,
ਨ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਤ੍ਯਾਹੂ ਰਾਜ੍ਯਸ਼੍ਰੀਃ ਪ੍ਰੇਯਸੀ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਰਾਜ ਹੀ ਰਾਜ ਹੈ, ਪਰ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਹੀ ਹੈ।
ਨਿਃਸਪਤ੍ਨਂ ਕृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਮੈਂ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਕੇ, ਨਿਰੰਤਰ ਸੁਖ-ਸਾਥ ਭੋਗਿਆ ਹੈ।
ਅਪਤ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਜਾਤਾਨਿ ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਹਾਸ੍ਤਿ ਮੇ 4.1.34.
ਬੱਚੇ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ?
ਅਥ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਚਾਚਮਕ੍ਰਿਯਾਮ੍ 4.1.34.
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਸ਼ੁਧਤਾ ਤੇ ਆਚਮਨ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰੀ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਵ੍ਰਤੈਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੈਰ੍ਭਰ੍ਤੁਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੈਰਪਿ
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ, ਕਠਿਨ ਤਪ, ਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ,
ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯ ਆਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਦ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।