ਤਦਵਸ੍ਥਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤਾਂ ਤਾਸ਼੍ਚਤੁਰਚੇਤਸਃ
ਉਸ ਦੀ ਉਹ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਭਵਾਂਤਰੇ ਪ੍ਰੇਮਪਾਤ੍ਰਮੇਤਯੈਕ੍ਸ਼ਿਤੁ ਕਿਂਚਨ
ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀਆਂ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਅਥਨੇਤ੍ਥਂ ਕਥਮਿਯਮਕਾਂਡਾਤ੍ਪਰ੍ਯਮੂਮੁਹਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀਆਂ ਕਿ ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਉਹ ਇੰਨੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਈ।
ਤਨ੍ਮੋਹਸ੍ਯ ਨਿਦਾਨਂ ਤਾਃਸਮ੍ਯਗੇਵ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਹ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਿਆ।
ਕਾਚਿਤ੍ਤਾਂ ਵੀਜਯਾਂਚਕ੍ਰੇ ਕਦਲੀਤਾਲਵृਂਤਕੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਕੇਲੇ ਤੇ ਤਾਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਅਮਂਦੈਸ਼੍ਚਂਦਨਰਸੈਰਭ੍ਯषਿਂਚਦਮੁਂ ਪਰਾ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਲਿਆ।
ਧਾਰਾਮਂਡਪਧਾਰਾਂਬੁਸੀਕਰੈਸ੍ਤਤ੍ਤਨੂਲਤਾਮ੍ 4.1.34.
ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਮਟਕੇ ਦੀ ਢਾਰ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਛਿੜਕਿਆ।
ਜਲਾਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸਸਾ ਕਾਚਿਦੇਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਨੁਮਾਵृਣੋਤ੍
ਇੱਕ ਸਹੇਲੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ।
ਪਦ੍ਮਿਨੀਦਲਸ਼ਯ੍ਯਾ ਚ ਕਾਚਿਤ੍ਯਰਚਯਨ੍ਮृਦੁਮ੍
ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਨਰਮ ਸੇਜ ਬਣਾਈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਕਲਾਪਂ ਰਚਯਾਂਚਕ੍ਰੇ ਵਕ੍ਸ਼ੋਜਮਂਡਲੇ
ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਵਾਪਯਾਮਾਸ ਤਨ੍ਵਂਗੀਂ ਸ੍ਰਵਚ੍ਛੀਤਾਂਬੁਸ਼ੀਤਲੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਰਮ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਠੰਢੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਟਪਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤਿਤਾਪਪਰੀਤਾਂਗੀ ਤਾਃ ਸਖੀਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਤਿੱਖੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਈ।
ਉਪਚਾਰਾਨਿਮਾਨ੍ਸਵਾਰ੍ਨ੍ਦੂਰੀ ਕੁਰੁਤ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਸਾਰੇ ਇਲਾਜ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ, ਦੇਰ ਨਾ ਕਰੋ।'
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਪਟੀਮੇषਾ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਹ੍ਵਲਤਾਮਗਾਤ੍
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਰੰਗੀਨ ਚਾਦਰ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਈ।
ਅਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਪਟੀਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਰਿਤਾਪਂ ਵਿਹਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਸ ਰੰਗੀਨ ਚਾਦਰ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨਿਧਾਯ ਤਤ੍ਪੁਰਃ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪਟੀਂ ਪਸ਼੍ਯ ਕਲਾਵਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਾਦਰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਕਲਾਵਤੀ, ਰੰਗੀਨ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।'
ਸਾਪੀष੍ਟਦੇਵਤਾਨਾਮ੍ਨਾ ਤਤ੍ਪਟੀਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ 4.1.34.
ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਤੇ ਉਸ ਚੋਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ...
ਅਵਗ੍ਰਹਪਰਿਮ੍ਲਾਨਾ ਵਰ੍षਾਸਾਰੈਰਿਵੌषਧੀਃ
ਭਟਕਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੁਰਝਾ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਮੁਰਝ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ...
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਲਾਵਤੀ ਤਾਂ ਤੁ ਵਾਪੀਂ ਚਿਤ੍ਰਗਤਾਮਪਿ
ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਵਾਪੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪੁਨਰ੍ਵਿਚਾਰਯਾਂਚਕ੍ਰੇ ਵਾਪੀ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਵਾਪੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਮੇ ਜਨਯਾਮਾਸ ਭਵਾਂਤਰ ਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ।
ਨਿਜਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ਭਵ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਜ੍ਞਾਨਵਾਪੀਪ੍ਰਭਾਵਜਮ੍ ਕਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਏਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਨ੍ਮਨਃ ਪੂਰ੍ਵਮਹਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕਨ੍ਯਕਾ
ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਪੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ—ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁੜੀ ਸੀ।
ਉਪਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਜ੍ਞਾਨਵਾਪ੍ਯਾਂ ਰਮੇ ਮੁਦਾ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨ ਵਾਪੀ ਦੇ ਕੋਲ, ਮੈਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੀ।
ਆਖ੍ਯਾ ਮਮ ਸੁਸ਼ੀਲੇਤਿ ਮਾਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋऽਹਰਤ੍
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਧਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਸਹਤੋ ਵੀਰੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸ ਜਘਾਨਹ
ਇੱਕ ਵੀਰ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵਾਪ ਜਨ੍ਮਗਂਧਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਸੌ ਮਲਯਕੇਤੁਤਃ
ਉਹ ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਮਲਯਕੇਤੁ ਤੋਂ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਨਂ ਮਮੋਦ੍ਭੂਤਂ ਜ੍ਞਾਨਵਾਪੀਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ 4.1.34.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਵਾਪੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਰਿਚਾਰਿਣ੍ਯਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦਾऽਭਵਨ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੇਵਕਣਾਂ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਹੋ ਕਥਂ ਹਿ ਸਾ ਲਭ੍ਯਾ ਯਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵੋਯਮੀਦृਸ਼ਃ
ਅਹੋ, ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਨੀ ਵਧੀਆ ਹੈ?
ਕਲਾਵਤਿ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਕੁਰੁਨੋਪਿ ਸਮੀਹਿਤਮ੍
ਕਲਾਵਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੂੰ ਔਖਾ ਕੰਮ ਵੀ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕੀ।