ਅਥ ਤਾਵਵਦਦ੍ਦੇਵਸ੍ਤਨਯੌ ਫਲਤਰ੍षਿਤੌ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਫਲ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਇਮਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਲੋਕਾਲੋਕੇਨ ਵੇष੍ਟਿਤਾਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸ਼ੇਨ ਸ੍ਮਯਮਾਨਮੁਖੇਂਦੁਨਾ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਜਦ ਇਹ ਕਹਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਤੇ ਹੌਲੇ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਚਾਨਣ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲਂਬੋਦਰਸ੍ਤੁ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੋਣਸ਼ੈਲਾਕृਤੇਃ ਪਿਤੁਃ
ਫਿਰ ਲੰਬੋਦਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰੂਪ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤੁਰ੍ਯਂ ਹੇਰਂਬਾਯ ਤ੍ਰਿਯਂਵਕਃ
ਉਸ ਦੀ ਚਤੁਰਾਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਯੰਬਕ ਨੇ ਹੇਰੰਬ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਫਲਾਨਾਮਧਿਨਾਯਕਃ
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਖੀ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਬਭਾषੇ ਚ ਸਭਾਸ੍ਤਾਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰਾਨ੍ 1.3.2.22.
ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸ੍ਥਾਵਰੋਯਂ ਮਮਾਕਾਰਃ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਰ੍ਯੋऽਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਮੇਰਾ ਇਹ ਰੂਪ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਹੈ।
ਗਿਰੇਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨਾਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਧਤ੍ਤਃ ਪਦੇ ਰੁਜਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਿਆਂ ਪੈਰ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ,
ਇਤਿ ਸ਼ਾਸਨਤਃ ਸ਼ਂਭੋਃ ਸ਼ੋਣਸ਼ੈਲਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਹੋਈ।
ਯੁਵਾਮਪਿ ਮਦੋਦ੍ਭੂਤਮਾਲਿਨ੍ਯੌ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਮਯਾ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਮਾਣ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਿਖਾਏ ਗਏ ਹੋ।
ਤਿਰਸ਼੍ਚੋਰਪਿ ਵਾਂ ਸਿਧ੍ਯੇਦਰੁਣਾਦ੍ਰੇਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯਮਰ੍षਣਮਹਰ੍षਿਮਹਾਬ੍ਧੇਃ ਸ਼ਾਪਹਾਲਹਲ ਸ਼ੋषਿਤਗਾਤ੍ਰੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਸੁੱਕੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਯਾਸੀਦੌਪਵਾਹ੍ਯਤ੍ਵਂ ਭਵਤੋ ਰਾਜਪੁਂਗਵ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਸਵਾਰੀ ਯੋਗ ਜਾਨਵਰ ਬਣਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਹਂ ਚ ਗਂਧਮृਗਤਾਂ ਗਤਃ ਸ੍ਵਾਂਗਪ੍ਰਸੂਤਿਨਾ
ਅਤੇ ਮੈਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਕਸਤੂਰੀ ਮਿਰਗ ਬਣ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ਮृਗਯਾਵ੍ਯਾਜਾਦਾਗਤੇਨ ਤ੍ਵਯਾਧੁਨਾ
ਧਰਮਵਾਨ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਵਾਹਾਰੋਹਣਦੋषੇਣ ਤਵਾਸੀਦੀਦृਸ਼ੀ ਦਸ਼ਾ
ਸਵਾਰੀ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਆਈ।
ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਵ ਸਂਬਂਧਾਦਸ੍ਮਾਤ੍ਤਿਰ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਬਂਧਨਾਤ੍
ਰਾਜੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਦੀਰ੍ਯ ਨਿਜਂ ਧਾਮ ਯਿਯਾਸਂਤਂ ਕਲਾਧਰਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਏਵਂ ਯੁਵਾਂ ਸ਼ੋਣਸ਼ੈਲਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ,
ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਤੀਵ ਮਮ ਸ੍ਵਾਂਤਮਾਧਾਯ ਤਦਵੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਦਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਟਿਕ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਘੁੰਮਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਲਾਧਰਕਾਂਤਿਸ਼ਾਲਿਨਾਵੂਚਤੁਃ ਅਵਧਾਰਯ ਨਿਸ੍ਤਾਰਂ ਕਥਯਾਵ ਤਵਾਸ੍ਯਦਮ੍
ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਦੋਵੇਂ ਬੋਲੇ: 'ਸਪਸ਼ਟ ਸਮਝੋ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਆਗ੍ਰਹ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗੇ।'
ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਧ੍ਵਂਸਵਿਧਾਨਾਨੁਗ੍ਰਹੇਸ਼੍ਵਰੇ 1.3.2.23.
ਉਹ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣਾ, ਨਾਸ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਸਰਵਣਾਥ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਤ੍ਵਯੇਦਾਨੀਮਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵੈਭਵਮ੍
ਹੁਣ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪਾਦਚਾਰੀ ਮृਗਮਦਾਦृਤੈਃ
ਮਸਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਗਾ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰ।
ਯਾਵਤੀ ਤਵ ਸਂਪਤ੍ਤਿਸ੍ਤਾਵਤੀਮਖਿਲਾਂ ਵਿਭੋ
ਜਿੰਨੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਦੌਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ।
ਅਚਿਰਾਦੇਵ ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਗਰੀਯਸੀ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਨਿਃਸਂਸ਼ਯੇਨ ਮਨਸਾ ਨਿਰਤਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਬਬਂਧ ਭਗਵਤ੍ਯਰੁਣਾਦ੍ਰਿਨਾਥੇ
ਉਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਖਣ੍ਡੇऽਰੁਣਾਚਲਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਉਤ੍ਤਰਾਰ੍ਧੇ ਕਲਾਧਰਕਾਂਤਿਸ਼ਾਲਿਵृਤ੍ਤਾਂਤਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਠਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੰਡ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ 'ਚੰਦ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ' ਨਾਮਕ ਤੇਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਨਂਦੀਸ਼ ਚਿਤ੍ਰਂ ਚਾਰਿਤ੍ਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਭृਤੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਨੰਦੀਸ਼ਾ, ਇਹ ਦੋ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਦਿਖੀ ਹੈ।