ਪੂਰ੍ਣਭਦ੍ਰਂ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸੋऽਭੂਤ੍ਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨਭਦ੍ਰ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਾਂਭਵੇਨਾਥ ਯੋਗੇਨ ਦੇਹਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਰਤਭੂਤ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਰ੍ਯੁਪਰਤੇਸੋऽਥ ਪੂਰ੍ਣਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ 4.1.32.
ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੂਰਨਭਦ੍ਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਨੋਰਥਾਁਲ੍ਲੇਭੇ ਵਿਨਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੈਕਸਾਧਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪਾ ਲਏ, ਪਰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦਾ ਇਕ ਹੀ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਸਂਸਾਰਤਾਪਸਂਤਪ੍ਤਾਵਯਵਾਮृਤਸੀਕਰਮ੍
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਝਲਦੇ ਅੰਗਾਂ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਬੂੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣਭਦ੍ਰੋऽਥ ਸਂਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਂਦਿਰਂ ਸਰ੍ਵਸੁਂਦਰਮ੍
ਫਿਰ ਪੂਰਨਭਦ੍ਰ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਦਰਿਦ੍ਰਹृਦਿਵ ਜੀਰ੍ਣਾਰਣ੍ਯਮਿਵਾਥਵਾ
ਪਰ ਉਹ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੀਬ ਦੇ ਦਿਲ ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਜੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਜੰਗਲ।
ਆਹੂਯ ਗृਹਿਣੀ ਸੋऽਥ ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਕਨਕਕੁਂਡਲਾਮ੍
ਫਿਰ ਯਕਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕਨਕਕੁੰਡਲਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਨ ਹਰ੍ਮ੍ਯਂ ਸੁਖਦਂ ਕਾਂਤੇ ਦਰ੍ਪਣੋਦਰਸੁਂਦਰਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਇਹ ਮਹਿਲ, ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਪਦ੍ਮਰਾਗੇਂਦ੍ਰਨੀਲਾਰ੍ਚਿਰਰ੍ਚਿਤਾਟ੍ਟਾਲਕਂ ਕ੍ਵਣਤ੍
ਇਸ ਦੀਆਂ ਮਿਨਾਰਾਂ ਪਦਮਰਾਗ ਤੇ ਨੀਲਮ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰੇਂਖਤ੍ਪਤਾਕਾਨਿਕਰਂ ਮਣਿਮਾਣਿਕ੍ਯਮਾਲਿਤਮ੍
ਇਹ ਝੁਲਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਮਣੀਆਂ-ਮਾਣਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਨਰ੍ਘ੍ਯਾਸਨਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਚਾਰੁਪਰ੍ਯਂਕਭੂषਿਤਮ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ ਆਸਨ ਹਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੁਰਮ੍ਯਰਤਿਸ਼ਾਲਾਢ੍ਯਂ ਵਾਜਿਰਾਜਿਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ 4.1.32.
ਇਹ ਸੁਹਣੀਆਂ ਰਤੀ-ਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਹੈ।
ਨੂਪੁਰਾਰਾਵਸੋਤ੍ਕਂਠ ਕੇਕਿਕੇਕਾਰਵਾਕੁਲਮ੍
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੈਜਬੰਦਾਂ ਦੀ ਉਤਕੰਠਾ ਭਰੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਖੇਲਨ੍ਮਰਾਲਯੁਗਲਂ ਜੀਵਂ ਜੀਵਕਕਾਂਤਿਮਤ੍
ਖੇਡਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਜਿੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਕਰ੍ਪੂਰੈਣ ਮਦਾਮੋਦ ਸੋਦਰਾਨਿਲਵੀਜਿਤਮ੍
ਕਪੂਰ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੀ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਝਲਦੀ ਹੋਈ।
ਦਾਡਿਮੀਬੀਜਸਂਭ੍ਰਾਂਤਸ਼ੁਕਤੁਂਡਾਤ੍ਤਮੌਕ੍ਤਿਕਮ੍
ਦਾਣੇ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹੋਠ, ਤੋਤਿਆਂ ਦੇ ਚੁੰਝ ਵਿਚ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਕਮਲਾਮੋਦਗਰ੍ਭਂ ਚ ਗਰ੍ਭਰੂਪਂ ਵਿਨਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਕਮਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਰ ਗਰਭ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ।
ਯਦ੍ਯੁਪਾਯੋऽਸ੍ਤਿ ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਧਿਗਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਦੱਸੋ; ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਜੀਵਨ ਫਿਟਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ।
ਧਿਗੇਤਤ੍ਸੌਧਸੌਂਦਰ੍ਯਂ ਧਿਗੇਤਦ੍ਧਨਸਂਚਯਮ੍
ਉਹ ਮਹਲਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਤੇ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵੀ ਫਿਟਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰਲਪਂਤਮਿਵ ਪ੍ਰੋਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਨਕਕੁਂਡਲਾ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਬੇਸੁਧੀ ਚ ਬੋਲਦੀ ਜਾਪਦੀ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰੋਪਾਯੋऽਸ੍ਤ੍ਯਪਤ੍ਯਾਪ੍ਤ੍ਯੈ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਮਵਧਾਰਯ
ਇੱਥੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ—ਇਹ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤਤਾ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਵੋ।
ਕਿਮੁਦ੍ਯਮਵਤਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਹਿ ਚਰਾਚਰੇ 4.1.32.
ਜੋ ਮਿਹਨਤੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਚਲਦੀਆਂ ਜਾਂ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿਚ ਕੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ?
ਦੈਵਂ ਹੇਤੁਂ ਵਦਂਤ੍ਯੇਵਂ ਭृਸ਼ਂ ਕਾਪੁਰੁषਾਃ ਪਤੇ
ਹੇ ਸੁਆਮੀ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਹੀ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪੌਰੁषਮਾਲਂਬ੍ਯ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਪਰਿਸ਼ਾਂਤਯੇ
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜੁਟ ਜਾਓ।
ਅਪਤ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦਾਰਾ ਹਾਰਾ ਹਰ੍ਮ੍ਯ ਹਯਾ ਗਜਾਃ
ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਪਤਨੀ, ਹਾਰ, ਮਹਲ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ—
ਵਿਧਾਤੁਃ ਸ਼ਾਂਭਵੀਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨੋਰਥਾਃ
ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣੋਪਿ ਭਗਵਾਨਂਤਰਾਤ੍ਮਾ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਵੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ, ਅੰਦਰਲਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤ੍ਤृਤ੍ਵਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤੇਨੈਵ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
ਉਸੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚਣ ਦਾ ਕੰਮ ਦਿੱਤਾ।
ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਂ ਸੁਤਂ ਲੇਭੇ ਸ਼ਿਲਾਦੋਪ੍ਯਨਪਤ੍ਯਵਾਨ੍
ਸ਼ਿਲਾਦਾ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜੈ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।