ਧਨ੍ਯੋऽਹਂ ਦੇਵਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਯਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਵੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਨਾਦਿਃ ਸ਼ਰਣਃ ਸ਼ਾਂਤਃ ਪਰਃ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਸਂਮਿਤਃ
ਉਹ ਆਦਿ ਰਹਿਤ, ਸਹਾਰਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਛਬੀਸ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਂਤਰਾਤ੍ਮਾऽਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਦਃ ਸਦਾ
ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰਲੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਧਿਯਾ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਹृਦਯੇ ਸੋਯਮਦ੍ਯ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਆਓ ਅੱਜ ਇਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਲਭ੍ਯਤੇ ਮਾਨਵੈਰ੍ਭੁਵਿ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸੋਯਮਾਯਾਤਿ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਃ ਸ਼ਸ਼ਿਭੂषਣਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੁਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਧਿਗ੍ਧਿਕ੍ਪਦਂ ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਜਦ ਇਥੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤ੍ਵਾਦਸ਼ੁਭਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵਲੋਕੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ 4.1.31.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼ਾ ਦੀ ਦੇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਹੋ ਗਈ।
ਕਿਮਿਦਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ?
ਕ੍ਰੀਡੇਯਂ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਖੇਡ ਹੈ?
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਗਵਤ੍ਰ੍ਛਂਭੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚਰਸਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਭਿਖਾ ਕਿਉਂ ਮੰਗਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮੇਤਦੁਦਾਹਰਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਹ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਤਦਘਪ੍ਰਤਿਘਂ ਵਿष੍ਣੋ ਚਰਾਮ੍ਯੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਮਿਤ੍ਵਾ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨਤਸ਼ਿਰਾਃ ਪੁਨਰੇਵਂ ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਤ੍
ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ:
ਮਾਯਯਾ ਮਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨਚ੍ਛਾਦਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਨਾ ਕਰੋ।
ਕਲ੍ਪੇ ਕਲ੍ਪੇ ਸृਜਾਮੀਸ਼ ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਯੋਗਬਲਾਦ੍ਵਿਭੋ
ਹੇ ਮਾਲਕ, ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਦਾਦ੍ਯੋ ਮਹਾਦੇਵ ਮਾਯਯਾ ਤਵ ਮੋਹਿਤਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਏ ਹਨ।
ਸਂਹਾਰਕਾਲੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਦੇਵਾਨਖਿਲਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ 4.1.31.
ਜਦੋਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾ ਕ੍ਵ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਪਾਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਧਾਦਿਕਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਅਤੀਤਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮਸ੍ਥ੍ਨਾਂ ਸ੍ਰਕ੍ਕਂਠੇ ਤਵ ਭਾਸਤੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇਰੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਤ੍ਵਾਂ ਯਃ ਸ੍ਮਰਤਿ ਭਾਵਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ,
ਯਥਾ ਤਮੋ ਨ ਤਿष੍ਠੇਤ ਸਂਨਿਧਾਵਂਸ਼ੁਮਾਲਿਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰਾ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦਾ,
ਯਸ਼੍ਚਿਂਤਯਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਤਵ ਪਾਦਾਂਬੁਜਦ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਦੋ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਵ ਨਾਮਾਨੁਰਕ੍ਤਾ ਵਾਗ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਂਸੋ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਲਗਨ ਵਾਲੀ ਹੈ,
ਰਜਸਾ ਤਮਸਾ ਵਿਵਰ੍ਧਿਤਂ ਕ੍ਵ ਨੁ ਪਾਪਂ ਪਰਿਤਾਪਦਾਯਕਮ੍
ਤਾਂ ਫਿਰ, ਰਜ ਤੇ ਤਮੋ ਗੁਣ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਯਦਿ ਜਾਤੁਚਿਦਂਧਕਦ੍ਵਿषਸ੍ਤਵਨਾਮੌष੍ਠਪੁਟਾਦ੍ਵਿਨਿਃਸृਤਮ੍
ਜੇ ਕਦੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਤੋਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ,
ਪਰਮਾਤ੍ਮਨ੍ਪਰਂਧਾਮ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾ ਵਿਧृਤ ਵਿਗ੍ਰਹ
ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਹੇ ਪਰਮ ਆਸਰਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਅਦ੍ਯ ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਯੋਗਿਨਃ 4.1.31.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੋਗੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ।
ਅਵਿਯੋਗੋऽਸ੍ਤੁ ਮੇ ਦੇਵ ਤ੍ਵਦਂਘ੍ਰਿਯੁਗਲੇਨ ਵੈ 4.1.31.
ਹੇ ਦੇਵ, ਮੇਰਾ ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵਿਛੋੜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।