ਧ੍ਯਾਤृਪਾਪਹਰਾ ਧ੍ਯੇਯਾ ਧਾਵਨੀ ਧੂਤਕਲ੍ਮषਾ
ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਗੁਣਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਰੀ ਧਤ੍ਤੂਰਕੁਸੁਮਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਧੱਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਲਭ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਜਲਾ ਧਰ੍ਮਪ੍ਰਸਵਧਰ੍ਮਿਣੀ
ਉਹ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਧਰਮ ਦੀ ਧਾਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
? ਧੂਰ੍ਧੂਰ੍ਜਟਿਜਟਾਸਂਸ੍ਥਾ ਧਨ੍ਯਾ ਧੀਰ੍ਧਾਰਣਾਵਤੀ
ਉਹ ਧੂਰਜਟਿ ਦੀ ਜਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਸੁਭਾਗੀ ਹੈ, ਸਿਆਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨਿषਿਦ੍ਧਵਿਘ੍ਨਨਿਚਯਾ ਨਿਜਾਨਂਦਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਹ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਨਿਰ੍ਮਲਾਖ੍ਯਾਨਾ ਨਾਸ਼ਿਨੀਤਾਪਸਂਪਦਾਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਖ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਦੀਨਦਸਰੋਮਾਤਾ ਨਾਯਿਕਾ ਨਾਕਦੀਰ੍ਘਿਕਾ
ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਨਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਸਮਾਨੀ ਝੀਲ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਣਿਕ੍ਤਾਸ਼ੇषਭੁਵਨਾ ਨਿਃਸਂਗਾ ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਾ 4.1.29.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਲਗਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ।
ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਜਨਨੀ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਪਰਾਪਰਾ 4.1.29.
ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਨੀਵੀਂ ਦੋਹਾਂ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੀ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਚ ਵਯੋਵृਂਦਨਿषੇਵਿਤਾ 4.1.29.
ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੁਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਲੋਂ ਸੇਵੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਵਪ੍ਰਿਯਾ ਭਵਦ੍ਵੇष੍ਟੀ ਭੂਤਿਦਾ ਭੂਤਿਭੂषਣਾ 4.1.29.
ਭਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਭਵ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਭਾਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਰਮਕ ਰਮਕ ਕੇ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਮਾਲਾਧਰੀ ਮਹੋਪਾਯਾ ਮਹੋਰਗਵਿਭੂषਣਾ 4.1.29.
ਹਾਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਉਪਾਅ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਰਾਗਿਣੀਰਂਜਿਤਸ਼ਿਵਾ ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਸ਼ੇਵਧਿਃ 4.1.29.
ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਲਾਵਣਯ ਦੀ ਖਜਾਨਾ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸ਼ੋਧਨੀ ਸ਼ਾਂਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਚ੍ਛਤਧृਤਿष੍ਟੁਤਾ 4.1.29.
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਿੱਠੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਭੀष੍ਟਫਲਦਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਸਮृਦ੍ਧਿਕृਤ੍ 4.1.29.
ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚਾਰ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਜਿਤਮ੍ 4.1.29.
ਜਨਮਾਂਤਰਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਪਾਪ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ,
ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ 4.1.29.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਦਿਵ੍ਯਭੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ 4.1.29.
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ-ਸਾਥ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾਸ੍ਨਾਨਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੇਤਨ੍ਮਯੇਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਮੈਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵਮੁਦ੍ਦਿਧੀਰ੍षੁਃ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਨਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪ ਵਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਾਜਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ—
ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯ ਮਹਤੇ ਨृਪਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਰਾਜਾ—
ਆਨਂਦਕਾਨਨਂ ਸ਼ਂਭੋਸ਼੍ਚਕ੍ਰਪੁष੍ਕਰਿਣੀ ਹਰੇਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਗਂਗਾਂ ਦੈਲੀਪਿਃ ਪੁਰਤਸ਼੍ਚਰਨ੍
ਦਿਲੀਪ, ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲਦਿਆਂ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਉਥੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨ ਮੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਕ੍ਵਚਿਤ
ਅਵਿਮੁਕਤ, ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ, ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਪੁਨਰ੍ਵਾਰਿਤਰੇਣਾਪਿ ਹੀਰੇਣਯਦਿ ਸਂਗਤਮ੍
ਜੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਚਾਹੇ ਹੀਰਾ ਹੋਵੇ, ਇਹੋਂ ਉੱਤਮ ਨਹੀਂ।
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਰਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਮਣਿਸ਼੍ਰਵਣਭੂषਣਾਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਕੰਨ-ਗਹਣੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਸਂਸਿਦ੍ਧਾ ਗਂਗਾਸਂਗਾਤ੍ਤਤੋਧਿਕਾ
ਮੁਕਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਇਹ ਹੋਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ 4.1.30.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਤਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਾਸ਼ੀਸਂਸ੍ਥੋऽਮृਤੋਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।