ਚਰਮੇਪਿ ਵਯੋਭਾਗੇ ਸ੍ਵਃਸਿਂਧੁਂ ਯੋ ਨਿषੇਵਤੇ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਵੀ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਨਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਾਵਦਸ੍ਥਿ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਗਂਗਾਤੋਯੇषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ,
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਦੇਵਦੇਵਜਗਨ੍ਨਾਥ ਜਗਤਾਂ ਹਿਤਕृਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਜਲੇ ਦ੍ਯੁਨਦ੍ਯਾ ਨਿष੍ਪਾਪੇ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਸਵਰਗ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਵਿष੍ਣੋ ਵਾਹੀਕਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਵਾਹੀਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਪੁਰਾ ਕਲਿਂਗਵਿषਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋ ਲਵਣਵਿਕ੍ਰਯੀ
ਕਲੀੰਗ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਜੋ ਨਮਕ ਵੇਚਦਾ ਸੀ।
ਵਾਹੀਕੋ ਨਾਮਤੋ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਮਾਤ੍ਰਪਰਿਗ੍ਰਹਃ 4.1.28.
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਾਹੀਕ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਕੇਵਲ ਯਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਪੀਡਿਤੇਨਾਥ ਵृषਲੀਪਤਿਨਾ ਵਿਨਾ
ਕੰਗਾਲੀ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੇ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਸੀ।
ਮਧ੍ਯੇऽਥ ਦਂਡਕਾਰਣ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਃ ਸਂਗਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਫਿਰ, ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਮਪਦਂ ਗृਧ੍ਰੋ ਗृਹੀਤ੍ਵੋਦਪਤਤ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਿੱਧ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਗृਧ੍ਰਯੋਰਾਮਿषਂ ਗृਧ੍ਨ੍ਵੋਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈषਿਣੋਃ
ਮਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੋ ਗਿੱਧ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੜ ਪਏ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਹੀਕ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਵ੍ਯਾਪਾਦਿਤਸ੍ਯ ਹ
ਉਹ ਵਾਹੀਕ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬਾਘ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦੈਵ ਹਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵੀਪੀ ਤਂ ਵਾਹੀਕਮਰਣ੍ਯਗਮ੍
ਜਦੋਂ ਹੀ ਚੀਤੇ ਨੇ ਉਸ ਵਾਹੀਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ,
ਕਸ਼ਾਭਿਰ੍ਘਾਤਿਤੋਤ੍ਯਂਤਮਾਰਾਭਿਃ ਪਰਿਤੋਦਿਤਃ
ਉਹਨੂੰ ਕੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚੁਭਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਚੁਭਿਆ ਗਿਆ।
ਆਪृਚ੍ਛਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੋਥ ਮਾਪਤੇ
ਉਹਨੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਤੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ ਪृष੍ਟੋਥ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਧੀਃ
ਫਿਰ, ਵੈਵਸਵਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਜਗਾਦ ਯਮੁਨਾਬਂਧੁਂ ਵਾਹੀਕਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਃ 4.1.28.
ਉਸ ਨੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਵਾਹੀਕ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਉਵਾਚ ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਾਕ੍ਕृਤਂ ਨਾਸ੍ਯ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਲਈ ਗਰਭਾਧਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਤੇ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਗਰ੍ਭੈਨਃ ਸ਼ਮਨੇ ਹੇਤੁਃ ਸਮਸ੍ਤਾਯੁਃ ਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਜਨਮ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਿਹੜਾ ਉਪਾਅ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਲਈ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਖ੍ਯਾਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਧਿਪਾਵਨਮ੍
ਜਿਸ ਵੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਜਨਕਃ ਸ਼ੁਭਤਿਥ੍ਯਾਦੌ ਵਿਦੇਸ਼ਗਮਨਾਪਹਮ੍
ਪਿਤਾ, ਚੰਗੇ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ, ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਮਿष੍ਟਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਭਾਸ੍ਕਰੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਜਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਕੇਸ਼ਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਾਃ ਕੁਸੁਮਵਰ੍षਿਣਃ
ਜਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗਾ ਸੁਗੰਧ ਛੱਡਦੇ ਹਨ।
ਸੁਵਰ੍ਣਗ੍ਰਾਹਿਣੌ ਯੇਨ ਕਰ੍ਣੌ ਸ੍ਯਾਤਾਂ ਚ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਭਿਵृਦ੍ਧ੍ਯੈ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਗ੍ਰਹਣਹੇਤੁਕਃ
ਜਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਕੰਨ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁਣਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਵੈਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਮੌਂਜੀਮੋਕ੍ਸ਼ਣਵਾਰ੍ਤਾਪਿ ਕृਤਾ ਨਾਸ੍ਯ ਜਨੁਃਕृਤਾ
ਮੁੰਜੀ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ-ਸੰਸਕਾਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਯਥਾਕਥਂਚਿਦੂਢਾऽਥ ਪਤ੍ਨੀ ਤ੍ਯਕ੍ਤਕੁਲਾਧ੍ਵਗਾ
ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਪਤਨੀ ਲੈ ਲਈ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਰਾਹੀਂ ਹੋ ਗਈ।
ਆਰਭ੍ਯ ਪਂਚਮਾਦ੍ਵਰ੍षਾਤ੍ਪਰਸ੍ਵਸ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ 4.1.28.
ਪੰਜਵੇਂ ਸਾਲ ਤੋਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਰੁਮਾਯਾਂ1 ਵਸਤਾऽਨੇਨ ਹਤਾਗੌਰੇਕਵਾਰ੍षਿਕੀ
ਰੁਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਸਾਲ ਦੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਨਨੀਂ ਪਾਦਪਾਤੇਨ ਬਹੁਸ਼ੋऽਸਾਵਤਾਡਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਮਾਰਿਆ।
ਧਤ੍ਤੂਰਕਰਵੀਰਾਦਿ ਬਹੁਧੋਪਵਿषਾਣਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਧਤੂਰਾ ਤੇ ਕਰਵੀਰ ਵਰਗੀਆਂ ਨਸ਼ੀਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਖਾਈਆਂ।