ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨੇ ਯੇ ਚ ਕੁਂਭੀਪਾਕੇ ਚ ਯੇ ਗਤਾਃ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ—
ਜਾਤ੍ਯਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਂਤੇ ਯੇ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੇ ਹਨ—
ਯੋਨਿਂ ਗਤਾਸ੍ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨਾਮਸ਼ੋਭਨਾਃ
ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਜਣਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਣਮਾਂ ਗਿਣੀਆਂ ਜਾਂ ਮੰਦ ਹਨ—
ਯੇऽਬਾਂਧਵਾ ਬਾਂਧਵਾ ਵਾ ਯੇऽਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ ਬਾਂਧਵਾਃ
ਜੋ ਬਿਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ, ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਰਹੇ—
ਵਿषੇਣ ਚ ਮृਤਾ ਵੈ ਯੇ ਯੇ ਵੈ ਸ਼ृਂਗਿਭਿਰਾਹਤਾਃ
ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਮਰੇ, ਜਾਂ ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ—
ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਬਾਲਘਾਤਕਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਾਃ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਹਨ—
ਅਸ਼੍ਵਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋ ਯੇ ਚ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਹਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ 4.1.28.
ਜੋ ਘੋੜੇ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤੋਯੈਰ੍ਨਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਸਕृਤ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਜਦ ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਤਰਪਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਏਤਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਾਨ੍ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਾਮਪ੍ਰਦਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਕਾਨਿਚਿਤ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੀਰਥ ਹਨ—
ਸ੍ਵਃਸਿਂਧੁਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣੀ
ਸਵਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਹਰ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਾਯਂਤਿ ਗਾਥਾਮੇਤਾਂ ਵੈ ਦੈਵਰ੍षਿਪਿਤਰੋਗਣਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇਸ ਹੀ ਗਾਥਾ ਨੂੰ ਗਾ ਕੇ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰਤ੍ਯਾਮृਤਸਂਤृਪ੍ਤਾਸ੍ਤਾਪਤ੍ਰਿਤਯਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਉਥੇ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗੈਵ ਕੇਵਲਾ ਮੁਕ੍ਤ੍ਯੈ ਨਿਰ੍ਣੀਤਾ ਪਰਿਤੋ ਹਰੇ
ਹੇ ਹਰੀ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕੇਵਲ ਗੰਗਾ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਲਿਯੁਗਂ ਘੋਰਂ ਗਂਗਾਭਕ੍ਤਿਃ ਸੁਗੋਪਿਤਾ
ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਕਾ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਨਿਯੁਤਂ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਮਾਣਸ੍ਤੁ ਯੋਨਿषੁ
ਜੋ ਅਨੇਕਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੂਨਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਨਰਾਣਾਮਲ੍ਪਬੁਦ੍ਧੀਨਾਮੇਨੋ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਚੇਤਸਾਮ੍ 4.1.28.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਥੋੜੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਮਨ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਖਂਡਸ੍ਫੁਟਿਤਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਅਧੂਰੇ ਜਾਂ ਟੁੱਟੇ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਗਂਤੁਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੋ ਗਂਗਾਂ ਪਰਾਰ੍ਥਸ੍ਵਾਰ੍ਥਮੇਵ ਵਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ,
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਯੇषਾਂ ਗਾਂਗੇਯੈਸ੍ਤੋਯੈਃ ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਕਰਮ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਚਰਮੇਪਿ ਵਯੋਭਾਗੇ ਸ੍ਵਃਸਿਂਧੁਂ ਯੋ ਨਿषੇਵਤੇ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਵੀ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਨਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਾਵਦਸ੍ਥਿ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਗਂਗਾਤੋਯੇषੁ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ,
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਦੇਵਦੇਵਜਗਨ੍ਨਾਥ ਜਗਤਾਂ ਹਿਤਕृਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਜਲੇ ਦ੍ਯੁਨਦ੍ਯਾ ਨਿष੍ਪਾਪੇ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਸਵਰਗ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੀਆ ਦਰਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਮਨਾ ਵਿष੍ਣੋ ਵਾਹੀਕਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਵਾਹੀਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ।
ਪੁਰਾ ਕਲਿਂਗਵਿषਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋ ਲਵਣਵਿਕ੍ਰਯੀ
ਕਲੀੰਗ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਜੋ ਨਮਕ ਵੇਚਦਾ ਸੀ।
ਵਾਹੀਕੋ ਨਾਮਤੋ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਮਾਤ੍ਰਪਰਿਗ੍ਰਹਃ 4.1.28.
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਾਹੀਕ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਕੇਵਲ ਯਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਪੀਡਿਤੇਨਾਥ ਵृषਲੀਪਤਿਨਾ ਵਿਨਾ
ਕੰਗਾਲੀ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੇ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਸੀ।
ਮਧ੍ਯੇऽਥ ਦਂਡਕਾਰਣ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਮਃ ਸਂਗਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਫਿਰ, ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਮਪਦਂ ਗृਧ੍ਰੋ ਗृਹੀਤ੍ਵੋਦਪਤਤ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਿੱਧ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉੱਡ ਗਿਆ।