ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਮਹਿਮਾਨਂ ਯੇ ਗਂਗਾਯਾ ਨਿਤ੍ਯਮਾਦਰਾਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ,
ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੋ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਨਪਯੇਦ੍ਗਾਂਗ ਵਾਰਿਣਾ
ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਅष੍ਟਕृਤ੍ਵੋ ਮਂਤ੍ਰਜਪ੍ਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਪੂਤੈਃ ਸੁਗਂਧਿਭਿਃ
ਅੱਠ ਵਾਰੀ, ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਸਾਫ਼ ਕਪੜਿਆਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਨਾਲ,
ਅष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਵਿਮਿਸ਼੍ਰੇਣ ਗਂਗਾਤੋਯੇਨ ਯਃ ਸਕृਤ੍
ਅੱਠ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ—
ਭਾਨਵੇऽਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸ੍ਵਕੀਯ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਅਰਘ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਪਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕੁਸ਼ਾਗ੍ਰਾਣਿ ਘृਤਂ ਮਧੁਗਵਾਂਦਧਿ
ਪਾਣੀ, ਦੁੱਧ, ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਦੇ ਤਣੇ, ਘੀ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਦਹੀਂ—
ਅष੍ਟਾਂਗਾਰ੍ਘੋ ਯਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਤੀਵ ਰਵਿਤੋषਣਃ
ਯਮ ਦੇ ਲਈ ਅਠ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖਾਸ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵਾਲਯਂ ਸੁਧੀਃ 4.1.27.
ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ।
ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਦਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਂਗਾਤਟੇ ਸ਼ੁਭੇ 4.1.27.
ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ—
ਤਦ੍ਭੂਮਿਤ੍ਰਸਰੇਣੂਨਾਂ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਯੁਗਮਾਨਯਾ 4.1.27.
ਉਸ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਹੋਵੇ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਾਂਤਰਸਂਸ੍ਥੇषੁ ਭੁਂਜਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਮਨੋਰਮਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਖਦਾਈ ਭੋਗਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇਤ੍ਵਨਂਤਕਮ੍ 4.1.27.
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ, ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਖ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਹਾਂਤਃ ਪ੍ਰਣਾਵਾਦਿਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਵਿਂਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ 4.1.27.
ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀਹ ਅੱਖਰਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੂਪ੍ਯ ਤਾਮ੍ਰਪृष੍ਠਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨ੍ 4.1.27.
ਜੋ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਤਾਮੇ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਂਸਾਰਵਿषਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯੈ ਜੀਵਨਾਯੈ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ 4.1.27.
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿ ਪ੍ਰਭਂਜਿਨ੍ਯੈ ਜਗਨ੍ਮਾਤ੍ਰੇ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ 4.1.27.
ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਨਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਮੇਤਚ੍ਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਗਂਗਾਜਲੇ ਸ੍ਥਿਤਃ 4.1.27.
ਉਸ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਮੋਵਾਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਨਾ ਨਾਥ ਸ੍ਵਸਂਦੇਹਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਉਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਨਾਥ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਤਦਾ ਭਗੀਰਥੋ ਰਾਜਾ ਕ੍ਵ ਕ੍ਵ ਭਾਗੀਰਥੀ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਗੀਰਥ ਰਾਜਾ ਕਿੱਥੇ ਸੀ, ਤੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਗੰਗਾ ਕਿੱਥੇ ਸੀ?
ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਸ੍ਮृਤੌ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਕਾਲਤ੍ਰਯਮੁਦੀਰ੍ਯਤੇ
ਵੇਦ, ਸ੍ਰੁਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਂ ਭਾਵਿ ਭਵਚ੍ਚਾਪਿ ਸਂਸ਼ਯਂ ਮਾ ਵृਥਾ ਕृਥਾਃ
ਪਿਛਲਾ, ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ—ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਕਰ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਨਂਦਨ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੁਨਦ੍ਯਾਃ ਪਰਿਤੋ ਵਦ
ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਕਾਸ਼ੀ ਗੰਗਾ ਬਾਰੇ ਮੁੜ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ ਸ਼ੁਣੁ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਤਕਾਪਹਮ੍
ਸਕੰਦਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਉਸ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸ੍ਰੋਤਸਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਕृਤ੍ਪਿਂਡਾਨ੍ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਾਵਂਤਸ਼੍ਚ ਤਿਲਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੈਰ੍ਗृਹੀਤਾ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਣਿ
ਜਿੰਨੇ ਤਿਲ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਵਰਤਦੇ ਹਨ—
ਦੇਵਾਃ ਸਪਿਤਰੋ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਗਂਗਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਪਿਤृਵਂਸ਼ੇ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਮਾਤृਵਂਸ਼ੇ ਤਥੈਵ ਚ 4.1.28.
ਜੋ ਪਿਤਾ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ—
ਅਜਾਤਦਂਤਾ ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ਯੇ ਚ ਗਰ੍ਭੇ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਜੋ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਦੰਦ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋਏ—
ਉਦ੍ਬਂਧਨ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਪਤਿਤਾ ਆਤ੍ਮਘਾਤਕਾਃ
ਜੋ ਜਨਮ ਤੇ ਮਰੇ, ਜੋ ਡਿੱਗ ਗਏ, ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਏ—
ਰਸਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾਪਰੋਗਿਣਃ
ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਪਾਪੀ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ—