ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਚ ਤਪੋ ਯਦ੍ਵਤ੍ਕਾਮੇਨ ਚ ਯਥਾ ਮਤਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬੁਧੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਦਂਭ ਕੌਟਿਲ੍ਯ ਮਾਯਾਭਿਰ੍ਯਥਾਧਰ੍ਮੋ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਤੇ ਪਖੰਡ, ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸਂਪਾਤਚਂਚਲਮ੍
ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਚੰਚਲ ਹੈ,
ਵਿਧੂਤਪਾਪਾ ਯੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਜੋ ਮਰਦੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਪਰਮ ਜੋਤ ਦੀ ਸੁਰਤ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਸਾਧਾਰਣਾਂਭਸਾ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਸਾਧਾਰਣ ਨਦੀਮਿਵ
ਉਹ ਆਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਆਮ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਹਨ,
ਸਂਸਾਰਮੋਚਕਸ਼੍ਚਾਹਂ ਜਨਾਨਾਮਨੁਕਂਪਯਾ
ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ,
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸ਼ੁਭਃ ਕਾਲਃ ਸਰ੍ਵੋ ਦੇਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੁਭਃ
ਹਰ ਸਮਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ,
ਯਥਾਸ਼੍ਵਮੇਧੋ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਨਗਾਨਾਂ ਹਿਮਵਾਨ੍ਯਥਾ 4.1.27.
ਜਿਵੇਂ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਚਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਸ਼੍ਚ ਤਪਸਾਂ ਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਵੋ ਯਥਾ
ਤਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ 'ਓਮ' ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ,
ਯਥਾਤ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਗੌਰੀ ਯਥੋਤ੍ਤਮਾ
ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗੌਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵषਾਮੇਵ ਪਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੋ ਯਥਾ ਵਰਃ
ਸਭ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ,
ਹਰੇਯਸ਼੍ਚਾਵਯੋਰ੍ਭੇਦਂ ਨ ਕਰੋਤਿ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਹਰੀ, ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,
ਪਾਪਪਾਂਸੁਮਹਾਵਾਤ੍ਯਾ ਪਾਪਦ੍ਰੁਮਕੁਠਾਰਿਕਾ
ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੁਹਾੜਾ ਹਾਂ,
ਨਾਨਾਰੂਪਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰੋ ਗਾਥਾ ਗਾਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਤਰ ਸਦਾ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ,
ਦੇਵਰ੍षੀਨ੍ਪਰਿਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਦੀਨਾਨਾਥਾਂਸ਼੍ਚ ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍
ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਗਰੀਬ, ਅਨਾਥ ਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ,
ਅਪਿ ਨਃ ਸ ਕੁਲੇ ਭੂਯਾਚ੍ਛਿਵੇ ਵਿष੍ਣੌ ਚ ਸਾਮ੍ਯਦृਕ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਕ ਸਮਝੇ।
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤੋਪਿ ਵਾ
ਚਾਹ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋਵੇ,
ਤੀਰ੍ਥਮਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿ ਗਂਗਾਤੀਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ 4.1.27.
ਜੋ ਲੋਕ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਮਾਂ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਚੈਵ ਯੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਗਂਗਾਂ ਚ ਪੁਰੁषਾਧਮਃ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਜਾਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਰ੍ਗਣਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਗਂਗਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਗਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਮਹਾਮੋਹਲੋਭਾਦਿ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ, ਲਾਲਚ ਆਦਿ ਦੀ ਤੀਖੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ,
ਗਂਗਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸ ਚ ਪਂਡਿਤਃ
ਜੋ ਗੰਗਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਹਰ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੈ।
ਗਂਗਾਯਾਂ ਚ ਸਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਤੋ ਹਯਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨੈਰਂਤਰ੍ਯੇਣ ਗਂਗਾਯਾਂ ਮਾਸਂ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍
ਜੋ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਬ੍ਦਂ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਗਂਗਾਯਾਂ ਨੈਰਂਤਰ੍ਯੇਣ ਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍
ਜੋ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਇਕ ਸਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਤਿਥਿਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਰ੍ਵਾਦਿ ਨਾਪੇਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਜਲੇ
ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਤਿਥੀ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪਂਡਿਤੋਪਿ ਸ ਮੂਰ੍ਖਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋਪ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਿਕਃ 4.1.27.
ਉਥੇ ਪੰਡਿਤ ਵੀ ਮੂਰਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਵੀ ਬੇਸ਼ਕਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਵਾਯੁਪਾਪ੍ਯਰੋਗੇਣ ਵਿਕਾਸਿਨ੍ਯਾਥ ਕਿਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਰੋਗ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ—ਇਹ ਸਭ ਦੀ ਕੀ ਪਰਵਾਹ?
ਯਃ ਕਾਰਯੇਦਾਯਤਨਂ ਗਂਗਾਪ੍ਰਤਿਕृਤੇਰ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੰਗਾ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—