ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਵਰੇ ਦੇਵ ਦੇਯਃ ਸੋਪ੍ਯਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਦੇਵਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਂਬਪਰ੍ਯਂਤਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਂਤੁਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਸ ਦੇ ਤਣੇ ਤਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਸ਼ਂਭੋ ਮਣਿਸ਼੍ਰਵ ਣਭੂषਣੇ ਤਰ੍ਪਣ ਪਿਂਡਦਾਨਂ ਚ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਨਮ੍ ।। 4.1.26.
ਇਸ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਭੂ, ਮਣਿਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ—
ਗੋਭੂਤਿਲਹਿਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਵਦੀਪਾਨ੍ਨਾਂਬਰਭੂषਣਮ੍
ਗਾਂ, ਜਮੀਨ, ਸੋਨਾ, ਘੋੜੇ, ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ—
ਵ੍ਰਤੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਲਿਂਗਾਦਿ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਤਥਾ
ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਸਮਰਪਣ, ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਛੁਟ, ਲਿੰਗ ਆਦਿ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ,
ਵਿਪਤ੍ਤਿਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਚਾਪਿ ਸਂਪਤ੍ਤਿਮਤਿਭਂਗੁਰਾਮ੍
ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਪਰੰਤ ਅਸਥਿਰ ਤਰੱਕੀ,
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਯਦਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਯੁਤਮ੍
ਇਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਭਲਾ ਕੰਮ ਜੋ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,
ਨੈਃਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਹੇਤੁਸ੍ਤਦਸ੍ਤੁ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰ
ਉਹ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ।
ਤਦਿਹਾਕ੍ਸ਼ਯਤਾਮੇਤੁ ਤਸ੍ਯੇਸ਼ ਤ੍ਵਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।
ਯਦਸ੍ਤਿ ਯਦ੍ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਯਦ੍ਭੂਤਂ ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵ
ਹੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ—
ਯਥਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨ ਕਿਂਚਿਦਧਿਕਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜਿਵੇਂ, ਹੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ, ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ੁਭਤਾ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ—
ਵਿਨਾ ਸਾਂਖ੍ਯੇਨ ਯੋਗੇਨ ਵਿਨਾ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਵਲੋਕਨਮ੍
ਸਾਂਖਿਆ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਯੋਗ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਦੇ ਬਿਨਾ—
ਸ਼ਸ਼ਕਾ ਮਸ਼ਕਾ ਕੀਟਾਃ ਪਤਂ ਗਾਸ੍ਤੁਰਗੋਰਗਾਃ 4.1.26.
ਖਰਗੋਸ਼, ਮੱਖੀਆਂ, ਕੀੜੇ, ਪੰਛੀ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਸੱਪ—
ਨਾਮਾਪਿ ਗृਹ੍ਣਤਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਃ ਸਦੈਵਾਸ੍ਤ੍ਵੇਨਸਃ ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਕਾਸੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਾਪ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਟ ਜਾਵੇ।
ਸਦਾ ਕृਤਯੁਗਂ ਚਾਸ੍ਤੁ ਸਦਾਚਾਸ੍ਤੂਤ੍ਤਰਾਯਣਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਯੁਗ ਰਹੇ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਰਾਯਣ ਟਿਕੀ ਰਹੇ।
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਦਾਸ਼ਿਵ
ਹੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਹਨ—
ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਪਿ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪੁਣ੍ਯਮਧ੍ਯਯਨਾਚ੍ਚ ਯਤ੍
ਚਾਰੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਤੋਂ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਅष੍ਟਾਂਗਯੋਗਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਪਿ ਜਾਯਤੇਃ
ਅਠ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਗ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਉਪਜਦਾ ਹੈ—
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜ੍ਯਤੇ
ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗੇ ਕਠਿਨ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਭਲਾਈ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਰਦਾਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਹੋਰ ਥਾਂ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—
ਆਜਨ੍ਮ ਮੌਨਵ੍ਰਤਤੋ ਯਦਨ੍ਯਤ੍ਰਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਹੋਰ ਥਾਂ, ਜਨਮ ਭਰ ਮੌਨ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਸੁਕृਤਂ ਯਤ੍ਸਮੀਰਿਤਮ੍
ਹੋਰ ਥਾਂ, ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਮੁਕ੍ਤਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਯਤ੍ਸਂਸੇਵ੍ਯੋਦਿਤਂ ਫਲਮ੍ 4.1.26.
ਸਾਰੇ ਮੁਕਤੀ-ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਜੋ ਫਲ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਨਾਨਪੁਣ੍ਯੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਿਵਪ੍ਰਦਮ੍
ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਰਾਜਸੂਯਤਃ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤੁਲਾਪੁਰੁषਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮ੍ਯਗਾਪ੍ਯਤੇ
ਤੁਲਾ-ਪੁਰੁਸ਼ਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪੂਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਵਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ
ਵਿਧੇਹਿ ਸृष੍ਟਿਂ ਵਿਵਿਧਾਂ ਯਥਾਵਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤੀਰਿਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਕਰ।
ਪਿਤੇਵ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪਾਲਕੋ ਭਵ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਧਰ੍ਮੇਤਰਪਥਸ੍ਥਾਨਾਮੁਪਸਂਹृਤਯੇ ਹਰੇ
ਹੇ ਹਰੀ, ਜੋ ਲੋਕ ਅਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ