ਤਤੋ ਮਹਾਂਤਂ ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਮਹਿਮਭੂषਣਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਵ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਿਤਂ ਵੇਦਾਸ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਮਵੈष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੇ ਸਾਹ ਤੋਂ ਹੀ ਵੇਦ ਉਪਜਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਵੇਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਤਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍ 4.1.26.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਤੱਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੌਲਾਵਾਜ੍ਞਾਂ ਨਿਧਾਯ ਚ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਹੁਕਮ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਖਨਿਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰੇਣ ਰਮ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਉਥੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਖੋਦ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਸਰੋਵਰ ਬਣਾਇਆ।
ਸਮਾਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਪ ਉਗ੍ਰਂ ਚਚਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਮृਡਾਨ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਮृਡਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ, ਮ੍ਰਿਦਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਏ।
ਤਮੁਵਾਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਮੌਲਿਮਾਂਦੋਲਯਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਖਿਆ।
ਅਹੋ ਅਨਿਂਧਨੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਵਲਤ੍ਯੇष ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਹਾਏ! ਇਹ ਅੱਗ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਈਂਧਨ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜਲਦੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮृਡਸ੍ਯਾਮ੍ਰੋਡਿਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਯ ਭਾषਿਤਮ੍
ਇਹ ਮ੍ਰਿਦਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਦੇਵੇਸ਼ ਦੇਵਦੇਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵੱਡੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਜੀ,
ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰ
ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਚੰਦਰੀ ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤ੍ਵਦੀਯ ਚਰਣਾਂਭੋਜ ਮਕਰਂਦਮਧੂਤ੍ਸੁਕਃ 4.1.26.
ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਮਧੁਰ ਰਸ ਲਈ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ਾ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਜਨਾਰਦਨ।
ਤ੍ਵਦੀਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਤਪਸੋ ਮਹੋਪਚਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਦੇ ਇਸ ਜਥੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਤਦਾਂਦੋਲਨਤਃ ਕਰ੍ਣਾਤ੍ਪਪਾਤ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਕੰਨ ਹਿਲਣ ਨਾਲ ਮੋਤੀ ਵਾਲਾ ਕੰਨ ਫੁੱਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਚਕ੍ਰਪੁष੍ਕਰਿਣੀ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪੁਰਾਖ੍ਯਾਤਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਚਕਰਪੁਸ਼ਕਰੀਣੀ ਤੀਰਥ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ,
ਮਮ ਕਰ੍ਣਾਤ੍ਪਪਾਤੇਯਂ ਯਦਾ ਚ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਇਹ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਡਿੱਗੀ,
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮੁਕ੍ਤਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਿਹਾਸ੍ਤੁ ਵੈ
ਇਹ ਥਾਂ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋਵੇ, ਇਥੇ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਖੇਤਰ ਬਣੇ।
ਕਾਸ਼ਤੇऽਤ੍ਰ ਯਤੋ ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤਦਨਾਖ੍ਯੇਯਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਥੇ ਜੋਤ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਉਹੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਵਰੇ ਦੇਵ ਦੇਯਃ ਸੋਪ੍ਯਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਦੇਵਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਂਬਪਰ੍ਯਂਤਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਂਤੁਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਸ ਦੇ ਤਣੇ ਤਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰੇ ਸ਼ਂਭੋ ਮਣਿਸ਼੍ਰਵ ਣਭੂषਣੇ ਤਰ੍ਪਣ ਪਿਂਡਦਾਨਂ ਚ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਨਮ੍ ।। 4.1.26.
ਇਸ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਭੂ, ਮਣਿਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ—
ਗੋਭੂਤਿਲਹਿਰਣ੍ਯਾਸ਼੍ਵਦੀਪਾਨ੍ਨਾਂਬਰਭੂषਣਮ੍
ਗਾਂ, ਜਮੀਨ, ਸੋਨਾ, ਘੋੜੇ, ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ—
ਵ੍ਰਤੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਲਿਂਗਾਦਿ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਤਥਾ
ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਸਮਰਪਣ, ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਛੁਟ, ਲਿੰਗ ਆਦਿ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ,
ਵਿਪਤ੍ਤਿਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਚਾਪਿ ਸਂਪਤ੍ਤਿਮਤਿਭਂਗੁਰਾਮ੍
ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਪਰੰਤ ਅਸਥਿਰ ਤਰੱਕੀ,
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਯਦਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਯੁਤਮ੍
ਇਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਭਲਾ ਕੰਮ ਜੋ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,
ਨੈਃਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਹੇਤੁਸ੍ਤਦਸ੍ਤੁ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰ
ਉਹ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ।
ਤਦਿਹਾਕ੍ਸ਼ਯਤਾਮੇਤੁ ਤਸ੍ਯੇਸ਼ ਤ੍ਵਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।
ਯਦਸ੍ਤਿ ਯਦ੍ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਯਦ੍ਭੂਤਂ ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵ
ਹੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ—