ਤ੍ਵਂ ਵृਦ੍ਧਕਾਲੋ ਭੂਪਾਲਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤ੍ਯਾਸ਼ੀਃ ਪਰਂਪਰਾਮ੍
ਤੂੰ, ਇੱਕ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪੀੜੀ ਦਰ ਪੀੜੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਕਾਰਗੋਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧਨਂ ਬਹੁ
ਆਪਣੀ ਨੀਅਤ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦੇ ਕੇ,
ਅਨਂਗਲੇਖਯਾ ਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਤਤਃ ਕਾਸ਼ੀਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਫਿਰ, ਰਾਣੀ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਕਾਸੀ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲਿਂਗਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਕਾਰਣਮ੍
ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੇ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ,
ਵਿਧਾਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਲਸ਼ਾਰੋਪਣਾਦਿਕਮ੍
ਉਥੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਲਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਹੋਰ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ,
ਮਹਾਧ੍ਵਜਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਚ੍ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਦਰ੍ਪਣਮ੍ 4.1.24.
ਵੱਡੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਪਤਾਕਾਂ, ਛਤਰੀਆਂ, ਚਮਰ ਤੇ ਦਰਪਣ ਨਾਲ,
ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਨਿਯਮੈਃ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੀਣਕਲੇਵਰਃ
ਵ੍ਰਤ, ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ,
ਅਤੀਵਜੀਰ੍ਣਵਪੁषਂ ਪਰਿਪਿਂਗਜਟਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਸਰੀਰ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਜਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ,
ਭਾਰਂ ਸ਼ਰੀਰਯष੍ਟੇਸ਼੍ਚ ਦृਢਯष੍ਟ੍ਯਾਂ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯ ਚ
ਸਰੀਰ ਦਾ ਭਾਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲਾਠੀ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਕੇ,
ਉਪਵਿਸ਼੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤ੍ਯੇਵਮਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਨਜ਼ਦੀਕ ਬੈਠ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛੇਗਾ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਃ ਕਾਰਿਤਃ ਕੇਨ ਜਾਨਾਸ੍ਯੇष ਤਤੋ ਵਦ
ਇਹ ਮੰਦਰ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ? ਜੇ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਪृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਤੇ ਨਾਥ ਤਦਾ ਵृਦ੍ਧ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਦੇ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।
ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵੇਤਯਾ ਸਹ ਕਾਂਤਯਾ
ਇੱਥੇ ਦੱਖਣ ਵਾਲਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਪਿਆਰੀ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਜਟਿਲ ਸ੍ਵਯਂਕਾਰਯਿਤਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਹੇ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਇਸ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸਵੈਮ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਰਪਤੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂਪ੍ਰਾਹ ਜਟਾਧਰਃ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਪਸ਼੍ਯੇਯਂ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਨਿਤ੍ਯਮੁਪਵਿष੍ਟਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍ 4.1.24.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਅਡੋਲ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਤਤ੍ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਦਿ ਜਾਨਾਸਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸ।
ਕਰ੍ਤਾ ਕਾਰਯਿਤਾ ਸ਼ਂਭੁਃ ਕਿਮਤਥ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਹੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਕੀ ਮੈਂ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?
ਇਤਿ ਤ੍ਵਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਜੋषਂ ਸ ਪੁਨਰ੍ਵृਦ੍ਧਤਾਪਸਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਤਪਸਵੀ ਫਿਰ—
ਇਤਿ ਤੇਨ ਚ ਨੁਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਰ੍ਯਾਨੀਯ ਚ ਕੂਪਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੂਏ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ।
ਤਦਂਬੁਪਾਨਤੋ ਭੂਯਾਤ੍ਸੁਪਾਰ੍ਵਣ ਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਃ
ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਸੁਪਾਰਵਣ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ।
ਜਾਤਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯੇਣ ਭਵਤਾ ਪੁਨਰੇਵਾਭ੍ਯਭਾषਿ ਸਃ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਤੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯਾਤ੍ਰ ਜਰਸਂ ਨ ਵੋ ਭ੍ਰਾਜਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਬੁਢਾਪਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦਾ।
ਤਪੋਧਨ ਉਵਾਚ ਵृਦ੍ਧਕਾਲਕ੍ਸ਼ਿਤਿਪਤੇ ਜਾਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਮਹਾਮਤੇ
ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜੇ, ਜੇਹੜਾ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ।
ਜਨ੍ਮਨੋऽਸ੍ਮਾਦਿਯਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸੀਦ੍ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਕਾ
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਨੈਧ੍ਰੁਵਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ 4.1.24.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੈਧਰੁਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਪਾਲਯਂਤ੍ਯੇषਾ ਮृਤਾऽਵਂਤ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤਾ
ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਆਪਣਾ ਵਿਧਵਾ ਪਣ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਰਹੀ।
ਪਰਿਣੀਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਰਤਾ ਸਦਾ
ਪਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਯਾਮਥਾਵਂਤ੍ਯਾਂ ਮਥੁਰਾਯਾਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਅਯੋਧਿਆ, ਅਵੰਤੀਕਾ ਜਾਂ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇ—
ਅਪਿ ਪਾਤਕਿਨੋ ਯੇ ਚ ਕਾਲੇਨ ਨਿਧਨਂ ਗਤਾਃ
ਜੋ ਪਾਪੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਗਏ—