ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਮਹੋਦਯਮਭੀਪ੍ਸੁਨਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਪ੍ਰਯਾਗਤੋਪਿ ਤੀਰ੍ਥੇਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੁਵਨੇष੍ਵਪਿ 4.1.22.
ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ,
ਪ੍ਰਯਾਗਾਦਪਿ ਵੈ ਰਮ੍ਯਮਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਅਵਿਮੁਕਤ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ,
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਾਨ੍ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ ਸਮਧਿष੍ਠਿਤਾਤ੍
ਅਵਿਮੁਕਤ, ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਇਹ ਅਵਿਮੁਕਤ ਖੇਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਹੈ,
ਯਥਾਯਥਾ ਹਿ ਵਰ੍ਧੇਤ ਜਲਮੇਕਾਰ੍ਣਵਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਧਦਾ ਹੈ,
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੇਤਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰੇ ਸ਼ੂਲਿਨਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਹ ਖੇਤਰ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸਦਾ ਕृਤਯੁਗਂ ਚਾਤ੍ਰ ਮਹਾਪਰ੍ਵਸਦਾऽਤ੍ਰ ਵੈ
ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਤਯੁਗ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਸਦਾ ਸੌਮ੍ਯਾਯਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਦਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹੋਦਯਃ
ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਰਾਹ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਹੈ,
ਯਥਾਭੂਮਿਤਲੇ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਰ੍ਯਃ ਸਂਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਮਯਾ ਸृष੍ਟਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਬਣਾਏ ਹਨ,
ਪੁਰਾ ਯਮਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਕਾਲਂ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍ 4.1.22.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਯਮ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ,
ਚਰਾਚਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਾਨਿ ਵੈ
ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਕਰਮ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ,
ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੋ ਯਮਦੂਤਾਨਾਂ ਨ ਕਦਾਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸ੍ਵਯਂ ਨਿਯਂਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਤਨੁਤ੍ਯਜਾਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਪਾਪਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦਾਰੁਣਾ ਰੁਦ੍ਰਯਾਤਨਾ
ਉਥੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਰੁਦਰ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ।
ਪਾਪਮੇਵ ਹਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਤਿਰਸ੍ਤਿ ਯਦੀਦृਸ਼ੀ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸੋਚ ਐਸੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਿ ਕਾਮਾਤੁਰੋ ਜਂਤੁਰੇਕਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਮਾਤਰਮ੍
ਇੱਕ ਜੀਵ, ਚਾਹੇ ਕਿਵੇਂ ਵੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਪਵਾਦਸ਼ੀਲੇਨ ਪਰਦਾਰਾਭਿਲਾषਿਣਾ
ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,
ਅਭਿਲष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੈਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਰਪੀਡਾਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਪਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਯੇऽਨ੍ਯਦੇਵਪਰਾਯਣਾਃ 4.1.22.
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ—
ਨ ਯੋਗੇਨ ਵਿਨਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਯੋਗਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਸ਼ੀਲਨਮ੍ 4.1.22.
ਯੋਗ ਦੇ ਬਿਨਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਯੋਗ ਸੱਚੀ ਅਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਕਟਾਵਾ ਹੈ।
ਉਕ੍ਤੇਤਿ ਵਿਰਰਾਮਾਜਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੋਰ੍ਗਣਯੋਸ੍ਤਯੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਜ ਨੇ ਕਹਿ ਕੇ ਚੁੱਪ ਕਰ ਲਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਗਣ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ ਸਤ੍ਯਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰ ਵਿਧੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਪੁਰਖ-ਪਿਤਾ,
ਪਿਪृਚ੍ਛਿषੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਗਣੌ ਤਤ੍ਕਥਯਿष੍ਯਤਃ
ਤੁਸੀਂ, ਚੇਲੇ, ਮੁਕਤੀ ਬਾਰੇ ਗਣਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹੋ ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਨੇਤਯੋਰ੍ਵਿष੍ਣੁਗਣਯੋਰਗੋਚਰਮਿਹਾਸ੍ਤਿ ਹਿ
ਇੱਥੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕੁਝ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਕृਤਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭਗਵਦ੍ਗਣਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਭਗਵਤ ਗਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੋਏ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਵਯਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਵੈਕੁਂਠਮਭਿਤੋ ਯਯੁਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਗੱਡੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪृਚ੍ਛਾਮ੍ਯਨ੍ਯਚ੍ਚ ਵਾਂ ਭਦ੍ਰੌ ਬ੍ਰੂਤਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤਦਪ੍ਯਹੋ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਕੁਝ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।