ਯੇ ਚ ਵਰ੍षਨਿਮੇषਾ ਵੈ ਵਰ੍षਧਾਰਾਂਬੁ ਤਰ੍षਕਾਃ
ਜੋ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਇਕ ਵਾਰੀ ਅੱਖ ਮਿਟਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਸ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਟਾਟਵੀ ਕੋਟਰਾਂਤਃ ਕृਤਨੀਡਾਂਡਜਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਟਾਂ ਦੀ ਘਣੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਘੋਸਲੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਲਤਾਪ੍ਰਤਾਨੈਃ ਪਰਿਤੋ ਵੇष੍ਟਿਤਾਵਯਵਾਸ਼੍ਚ ਯੇ 4.1.22.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਲਤਾਂ ਦੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਸੁਤਪਃ ਕ੍ਲਿष੍ਟਵਰ੍ष੍ਮਾਣੋ ਯੇ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਤਪਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤਪ ਨਾਲ ਕਲੇਸ਼ਤ ਹਨ, ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯਾਵਦਿਤ੍ਥਂ ਸ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਗਣਯੋਰ੍ਮੁਖਾਤ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤ੍ਵਰਾਵਂਤੌ ਗਣੌ ਤਤ੍ਰ ਵਿਮਾਨਾਦਵਰੁਹ੍ਯ ਤੌ
ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਗਣ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਵਿਮਾਨ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਸ੍ਮृਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾਚਾਰਚਂਚੁਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤੀਪਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਸੁ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਦੀ ਚਲਣ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਉਲਟ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ।
ਅਯਿ ਦ੍ਵਿਜ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਜਾਨੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਕ
ਅਰੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਕ।
ਸਤ੍ਵਰਂ ਗਤ੍ਵਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਚ੍ਚੈਤਦ੍ਭਵਤੇਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਜਲਦੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—
ਆ ਵੈਰਾਜਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦਮੁਪਸਂਹਰਤੇ ਹਰਃ
ਵੈਰਾਜ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍षੁ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਹ੍ਯੇਕ ਏਵ ਗੁਣੋ ਨृਣਾਮ੍
ਚਾਰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਹੀ ਗੁਣ ਹੈ।
ਚਪਲਾਨਿ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਮਨਸਾ ਸਹ
ਚਲਾਕ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿੱਤ ਲੈਣ—
ਧਰ੍ਮਵਂਸ਼ਹਰਂ ਕਾਮਮਰ੍ਥਸਂਚਯਹਾਰਿਣਮ੍ 4.1.22.
ਇੱਛਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸੰਚੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਜਿਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਧਰਿਪੁਂ ਧੈਰ੍ਯਾਤ੍ਤਪਸੋ ਯਸ਼ਸਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤਪ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸਦਾ ਮਦਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਮਾਦੈਕਪਦਪ੍ਰਦਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਲਘੁਤਾ ਹੇਤੁਮਹਂਕਾਰਂ ਵਿਹਾਯ ਚ
ਹਰ ਥਾਂ, ਘਟਿਆਪਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ—
ਹਿਤ੍ਵਾ ਮੋਹਂ ਮਹਾਦ੍ਰੋਹਰੋਪਣਂ ਮਤਿਘਾਤਿਨਮ੍
ਮੋਹ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤਿਪੁਰਾਣੋਕ੍ਤਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ੁਣ੍ਣਂ ਮਹਾਜਨੈਃ
ਜੋ ਸ਼੍ਰੁਤੀ, ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ ਪਰਖਿਆ ਹੈ—
ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਂ ਸਮੀਹਂਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗੌਕਸੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਸਾਰੇ ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰ੍ਯਾਵਰ੍ਤਸੁਮੋ ਦੇਸ਼ੋ ਨ ਕਾਸ਼ੀ ਸਦृਸ਼ੀ ਪੁਰੀ
ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਯਾਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਸੀ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸਂਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾ ਬਹੁਵਿਧਾਃ ਸੁਖੇਤਰ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਸਵਰਗ ਦੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਾਦਧਿਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਨਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਗੋਲਕੇ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੁਖਦਾਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਾਦਪਿਰਮ੍ਯਾਣਿ ਪਾਤਾਲਾਨੀਤਿ ਨਾਰਦਃ 4.1.22.
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਹੋਰ ਵੀ ਮੋਹਕ ਹਨ।
ਆਹ੍ਲਾਦਕਾਰਿਣਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਮਣਯੋ ਯਤ੍ਰ ਸੁਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਥੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਸੁੱਚੇ ਰਤਨ ਹਨ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਕਨ੍ਯਾਭਿਰਿਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦਿਵਾਰ੍ਕਰਸ਼੍ਮਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭਾਂ ਤਨ੍ਵਂਤਿ ਨਾਤਪਮ੍
ਉਥੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਚਾਨਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਗਰਮੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ।
ਯਤ੍ਰ ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕਾਲੋ ਗਤੋਪਿ ਦਨੁਜਾਦਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਦਾਨਵ ਆਦਿ ਲਈ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦਾ ਬੀਤਣਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਕਲਾਃ ਪੁਂਸ੍ਕੋ ਕਿਲਾਲਾਪਾਃ ਸੁਚੈਲਾਨਿ ਸ਼ੁਚੀਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਤਾਵਰਨ ਹੈ।
ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਂਗਾਦਿ ਨਿਸ੍ਵਨਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਹਾਰਿਣਃ
ਵੀਣਾ, ਵੰਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਕੰਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਭੋਗ੍ਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਦਾਨਵੈਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖਦਾਈ ਭੋਗ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਹੀ ਬਣੇ ਹਨ।