ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਮਾਤृਚਕ੍ਰੇਣ ਦੁਰ੍ਗਾ ਮਹਿषਦਾਨਵਮ੍
ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਗੇੜੇ ਵਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਮਹਿਸ਼ ਦਾਨਵ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਮੁਕ੍ਤਘਰ੍ਘਰਨਿਰ੍ਘੋषੋ ਯਾਵਤ੍ਪਤਤਿ ਦਾਨਵਃ
ਜਦ ਦਾਨਵ ਡਿੱਗਿਆ, ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਘਰਘਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਕਂਠਪੀਡਨਤੋ ਯਾਤਜੀਵਿਤਸ੍ਯਾਮਰਦ੍ਰੁਹਃ 1.3.2.19.
ਗਲ ਘੁੱਟਣ ਕਰਕੇ, ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਜਿੰਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ।
ਇਤਿ ਦੁਰ੍ਗਯਾ ਸਮਿਤਿ ਕਾਸਰਾਸੁਰੇ ਦਲਿਤੇ ਸਮਸ੍ਤਭੁਵਨੈਕਕਂਟਕੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਕਾਸਰਾ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕੋ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਸੀ,
ਅਹੋ ਦੁਰਿਤਹਾਰਿਣ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਵਾਹ, ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ! ਉਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਯਾ ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾ ਨਿਹਤੇ ਮਹਿषਾਸੁਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਭਦਰਕਾਲੀ ਨੇ ਮਹਿਸ਼ ਦਾਨਵ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ,
ਨਨਾਮ ਗੌਰੀਮਨ੍ਯੇਨ ਪਾਣਿਨਾ ਖਙ੍ਗਧਾਰਿਣਾ
ਗੌਰੀ ਨੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਹਰ੍षੇਣ ਨृਤ੍ਯਂਤੀਂ ਤਾਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦਯਾਰ੍ਦ੍ਰਯਾ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਤ੍ਵਯਾਤਿਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਵਿਂਧ੍ਯਵਾਸਿਨਿ
ਵਿੰਧਿਆ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਥੈਤਨ੍ਮਾਹਿषਂ ਸ਼ੀਰ੍षਮਪਵਿਤ੍ਰ ਭਯਂਕਰਮ੍
ਹੁਣ, ਇਸ ਮਹਿਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਹਟਾ ਦੇ।
ਇਤਿ ਗੌਰ੍ਯੋਦਿਤਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਜੁਗੁਪ੍ਸਾਕੁਲਮਾਨਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੌਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਦੁਰਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਗ੍ਰਿਣਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵਿ ਨਵਂ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਨਵਾਂ ਤੀਰਥ ਬਣਾਓ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ।
ਇਤੀਰਿਤਾ ਗੌਤਮੇਨ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੁਰਿਤਸ਼ਂਕਿਨੀ
ਗੌਤਮ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਦੁਰਗਾ, ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਡਰੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਪਾਤਾਲਾਵਧਿ ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਾਤ੍ਪਾषਾਣਤਲਤਸ੍ਤਤਃ 1.3.2.20.
ਫਿਰ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਤੱਕ ਚੀਰੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ—
ਮਮਜ੍ਜ ਸਾਪਿ ਗਂਭੀਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਭਸਿ ਪਾਵਨੇ
ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ।
ਤਾਵਨ੍ਮਹਿषਕਂਠਸ੍ਥਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦ੍ਗਲਿਤਂ ਤਲੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਗਲੇ 'ਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਉਨ੍ਮਮਜ੍ਜ ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਗਾ ਤੀਰ੍ਥਾਂਭੋਧੂਤਕਲ੍ਮषਾ
ਫਿਰ ਦੁਰਗਾ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਧੋ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈ।
ਕृਤਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਨਤ੍ਵਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਨਿਰਤਪਾਪਾਂ ਤਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਦੇਖਿਆ,
ਮਹਿषਾਸੁਰਸਂਹਾਰੇਂऽਜਸਾ ਸ੍ਵਨੁਮਤਿਃ ਕृਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਮਿਦਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਲਿੰਗ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖਾ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਦ੍ਧ੍ਯਾਨਮੇਵ ਜਗਤਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਤੇਰੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਪਿ ਲੌਕਿਕਂ ਵृਤ੍ਤਮਵਲਂਬ੍ਯ ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਅਨ੍ਤਃਕਰਣਕਾਲੁष੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਲਿਨੀ ਕਾਚਨ ਕ੍ਰਿਯਾ 1.3.2.20.
ਅੰਦਰਲੇ ਮਨ ਦੀ ਮਲ ਨੂੰ ਧੋਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕ੍ਰਿਆ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿਰਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਨਲਾਦ੍ਰਿਸ੍ਤਿਰੋਹਿਤਃ
ਇਹ ਅਰੁਣਾਦ੍ਰਿ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਸਪਰ੍ਯਾਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਿ ਤ੍ਵਯਾ
ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਪੂਜਾ ਤੇ ਤਪ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਗੌਤਮੇਨਾਂਬਾ ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਦਾਰੁਣਾ
ਗੌਤਮ ਨੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ
ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਪਂਚਾਨਾਮਗ੍ਨੀਨਾਂ ਮਧ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ
ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਰੇਜੇ ਹੈਮੀ ਸ਼ਲਾਕੇਵ ਦ੍ਯੋਤਮਾਨਾ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰਜਾ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੀ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੀ ਸਮਾਪੇਦੇ ਸ਼ੁਭਾ ਤਿਥਿਃ
ਕਾਰਤਿਕੀ ਦੀ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਆ ਗਈ।