ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੇਭਿषਿਚ੍ਯਾਥ ਵਿਸृਜ੍ਯੇਂਦ੍ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਪੁਰੀ ਸੌਰੇਃ ਪ੍ਰਭਾਮਂਡਲ ਮਂਡਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪृष੍ਟੌ ਤੇਨ ਚ ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਦਦਰ੍ਸ਼ਤੁਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਮਾਰੀਚੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋष੍ਣਗੁਃ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਰੀਚ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ, ਦਾਖਸ਼ਾਯਣੀ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉਸ਼ਣਗੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭਰ੍ਤੁਰਿष੍ਟਾ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ 4.1.17.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਮਂਡਲਸ੍ਯ ਤੁ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਰੂਪ ਆਦਿਤਿਆ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕ ਮੰਡਲ ਦੀ ਹੈ।
ਨ ਖਲ੍ਵਯਮृਤੋਂऽਡਸ੍ਥ ਇਤਿ ਸ੍ਨੇਹਾਦਭਾषਤ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਅੰਡੇ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਭ੍ਯਧਿਕਂ ਤਸ੍ਯ ਸਾऽਸਹਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਵਸਵਤ ਤੋਂ ਵਧ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਂਜ੍ਞਾਯਾਂ ਮਹਸਾਂ ਨਿਧਿਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੰਜ੍ਨਾ, ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਮਨੁਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਮਂ ਚ ਯਮੁਨਾਂ ਤਤਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਯਮ, ਤੇ ਫਿਰ ਯਮੁਨਾ।
ਮਾਯਾਮਯੀਂ ਤਤਸ਼੍ਛਾਯਾਂ ਸਵਰ੍ਣਾਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਸ੍ਵਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਛਾਂ, ਮਾਯਾਵਾਂ, ਸਵਰਨਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਤਵਾਜ੍ਞਾਕਾਰਿਣੀਂ ਦੇਵਿ ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਂ ਕਰਵਾਣਿ ਕਿਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਖ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਅਹਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਦਨਂ ਤ੍ਵष੍ਟੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰਤ੍ਰ ਮੇ
ਮੈਂ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ meanwhile ਇਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਹਿ।
ਮਨੁਰੇष ਯਮਾਵੇਤੌ ਯਮੁਨਾ ਯਮ ਸਂਜ੍ਞਕੌ
ਇਹ ਮਨੁ, ਤੇ ਇਹ ਦੋ ਯਮ, ਯਮੁਨਾ ਅਤੇ ਯਮ, ਸੰਜ੍ਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹਨ।
ਅਨਾਖ੍ਯੇਯਮਿਦਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪਤ੍ਯੌ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ 4.1.17.
ਏ ਸ਼ੁਧ ਹਾਸ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਘਟਨਾ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਦੱਸੀਂ।
ਆਕਚਗ੍ਰਹਣਾਨ੍ਨਾਹਮਾਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚ ਕਦਾਚਨ
ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਲੋਂ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਫੜੀ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਆਸ ਵਲੋਂ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿਸ਼੍ਯ ਸਵਰ੍ਣਾਂ ਸਾ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਵਰ੍ਣਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਣਾ ਨੂੰ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਆਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਃ ਸੋਢੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਤੇਜਸ੍ਤੇਜੋਨਿਧੇਰਹਮ੍
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜੋਤ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜੋਤ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹਾਂ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੋਦੀਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਿਤ੍ਰਾਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਾ ਬਹੁ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਠੀਕ ਠੀਕ ਕਰਕੇ ਡਾਂਟਿਆ।
ਚਿਂਤਾਮਵਾਪ ਮਹਤੀਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਧਿਕ੍ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ, ਸੋਚੀ: 'ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ!'
ਸ੍ਵਾਤਂਤ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਧਿਗਸ੍ਵਾਤਂਤ੍ਰ੍ਯਜੀਵਿਤਮ੍
'ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਅਜਿਹੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਭਰ੍ਤृਗृਹਂ ਮੌਗ੍ਧ੍ਯਾਦ੍ਧਂਤ ਦੁਵृਰ੍ਤ੍ਤਯਾ ਮਯਾ
'ਮੂਰਖਤਾ ਤੇ ਮਾੜੀ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।'
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਸਾ ਸਵਰ੍ਣਾ ਵੈ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਾ
ਉਥੇ ਸਵਰਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਤੋਤਿ ਚਂਡਸ਼੍ਚਂਡਾਸ਼ੁਃ ਪਿਤ੍ਰੋਰਤਿਭਯਂਕਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਸ੍ਫੁਟਂ ਦृष੍ਟਂ ਮਯਾਦ੍ਯੇਤਿ ਸ੍ਵਕਰਾਂਗਾਰਕਰ੍ष(ਰ੍ਪ?)ਣਮ੍ ।। 4.1.17.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਅੰਗਾਰ ਖਿੱਚੇ ਹਨ।
ਵਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚਾਰੁ ਰੂਪਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਜਵਾਨੀ 'ਚ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਸ਼੍ਚ ਤਾਦृਕ੍ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਲੋਕਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਮੋਪਹਃ
ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਅੱਖ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਕਥਂ ਵਾ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਸਾ ਪਰਿਚਿਂਤ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਸੋਚੀ: 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਭਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਉਤ੍ਤਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰੂਨ੍ਪ੍ਰਾਪ ਚਰਂਤੀ ਨੀਰਸਂਤृਣਮ੍ ਤਪੋਬਲੇਨ ਤਤ੍ਪਤ੍ਯੁਃ ਸਹਿष੍ਯੇ ਤੇਜ ਇਤ੍ਯਲਮ੍
ਉੱਤਰ ਵਾਲੇ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ 'ਚ, ਜਿੱਥੇ ਘਾਹ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ ਸੋਚੀ: 'ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਸਹਿ ਲਵਾਂਗੀ, ਬਸ!'
ਮਨ੍ਯਮਾਨੋਥ ਤਾਂ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਸਵਰ੍ਣਾਯਾਂ ਤਦਾ ਰਵਿਃ
ਫਿਰ, ਸਵਰਣਾ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੂਰਜ—