ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸੁਰਾਚਾਰ੍ਯਂ ਚਕਾਰਾਂਗਿਰਸਂ ਤਦਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਚਾਰਿਆ ਬਣਾਇਆ।
ਗੁਰੁਪੂਜਾਂ ਵ੍ਯਧੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾ ਮੁਦਿਤਾਨਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਗਿਰੀਸ਼ਃ ਪਤਯੇ ਗਿਰਾਮ੍
ਫਿਰ ਗੀਰੀਸ਼ ਨੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਵਤਾਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਸੁਬੁਦ੍ਧਿਪਰਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਚੰਗੀ ਅਕਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਪੁष੍ਯਸਮਾਯੋਗੇ ਲਿਂਗਮੇਤਤ੍ਸਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ 4.1.17.
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪੁਸ਼ਯਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਯਾ ਗੋਪ੍ਯਂ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਇਹ ਲਿੰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਵੀਰੇਸ਼ਾਨ੍ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਵੀਰੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਨੈਰਤਿ ਵੱਲ, ਇਹ ਥਾਂ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾ ਗਮਨਜਂ ਪਾਪਂ षਣ੍ਮਾਸ ਸੇਵਨਾਤ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਏਵ ਹਿ ਗੋਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਨ੍ਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਹਿਤੋ ਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਾ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੇਭਿषਿਚ੍ਯਾਥ ਵਿਸृਜ੍ਯੇਂਦ੍ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਪੁਰੀ ਸੌਰੇਃ ਪ੍ਰਭਾਮਂਡਲ ਮਂਡਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪृष੍ਟੌ ਤੇਨ ਚ ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਦਦਰ੍ਸ਼ਤੁਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਮਾਰੀਚੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋष੍ਣਗੁਃ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਰੀਚ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ, ਦਾਖਸ਼ਾਯਣੀ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉਸ਼ਣਗੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭਰ੍ਤੁਰਿष੍ਟਾ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ 4.1.17.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਮਂਡਲਸ੍ਯ ਤੁ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਰੂਪ ਆਦਿਤਿਆ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕ ਮੰਡਲ ਦੀ ਹੈ।
ਨ ਖਲ੍ਵਯਮृਤੋਂऽਡਸ੍ਥ ਇਤਿ ਸ੍ਨੇਹਾਦਭਾषਤ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਅੰਡੇ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਭ੍ਯਧਿਕਂ ਤਸ੍ਯ ਸਾऽਸਹਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਵਸਵਤ ਤੋਂ ਵਧ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਂਜ੍ਞਾਯਾਂ ਮਹਸਾਂ ਨਿਧਿਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੰਜ੍ਨਾ, ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਮਨੁਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਮਂ ਚ ਯਮੁਨਾਂ ਤਤਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਯਮ, ਤੇ ਫਿਰ ਯਮੁਨਾ।
ਮਾਯਾਮਯੀਂ ਤਤਸ਼੍ਛਾਯਾਂ ਸਵਰ੍ਣਾਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਸ੍ਵਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਛਾਂ, ਮਾਯਾਵਾਂ, ਸਵਰਨਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਤਵਾਜ੍ਞਾਕਾਰਿਣੀਂ ਦੇਵਿ ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਂ ਕਰਵਾਣਿ ਕਿਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਖ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਅਹਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਦਨਂ ਤ੍ਵष੍ਟੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰਤ੍ਰ ਮੇ
ਮੈਂ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ meanwhile ਇਥੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਹਿ।
ਮਨੁਰੇष ਯਮਾਵੇਤੌ ਯਮੁਨਾ ਯਮ ਸਂਜ੍ਞਕੌ
ਇਹ ਮਨੁ, ਤੇ ਇਹ ਦੋ ਯਮ, ਯਮੁਨਾ ਅਤੇ ਯਮ, ਸੰਜ੍ਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹਨ।
ਅਨਾਖ੍ਯੇਯਮਿਦਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਪਤ੍ਯੌ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ 4.1.17.
ਏ ਸ਼ੁਧ ਹਾਸ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਘਟਨਾ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਦੱਸੀਂ।
ਆਕਚਗ੍ਰਹਣਾਨ੍ਨਾਹਮਾਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚ ਕਦਾਚਨ
ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਲੋਂ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਫੜੀ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਆਸ ਵਲੋਂ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿਸ਼੍ਯ ਸਵਰ੍ਣਾਂ ਸਾ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਵਰ੍ਣਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਵਰਣਾ ਨੂੰ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ' ਆਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤਃ ਸੋਢੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਤੇਜਸ੍ਤੇਜੋਨਿਧੇਰਹਮ੍
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜੋਤ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜੋਤ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹਾਂ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੋਦੀਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਿਤ੍ਰਾਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤਾ ਬਹੁ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਠੀਕ ਠੀਕ ਕਰਕੇ ਡਾਂਟਿਆ।
ਚਿਂਤਾਮਵਾਪ ਮਹਤੀਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਧਿਕ੍ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਤ੍ਵਿਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ, ਸੋਚੀ: 'ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਕਰਤੂਤ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ!'