ਅਸ੍ਯ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਠਨਾਦਪਿ ਵਾਗੁਦਿਯਾਚ੍ਚ ਯਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਮਹਾਕਾਰ੍ਯੇ ਨ ਸ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਹੀਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਅਕਲ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਅਸ੍ਯਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਠਨਾਨ੍ਨਿਯਤਂ ਮਮ ਸਂਨਿਧੌ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਦਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਠਞ੍ਜਂਤੁਰ੍ਜਾਤੁਪੀਡਾਂ ਗ੍ਰਹੋਦ੍ਭਵਾਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਯਃ ਪਠਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ 4.1.17.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਸਵੇਰ ਉੱਠ ਕੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਞ੍ਛਂਭੁਃ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਹ੍ਵਯਤ੍
ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੁੜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨਾਗਤਾਨ੍ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸ਼ਿਵੋ ਵ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗੁਰੁਂ ਸਰ੍ਵਸੁਰੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਵਗੁਣੈਰ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇੰਦਰਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁਰੂ ਹੀ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਧਿषਣਾਧੀਸ਼ੋ ਮਮਪ੍ਰੀਤੋਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉੱਚੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰਾ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸੁਰਾਚਾਰ੍ਯਂ ਚਕਾਰਾਂਗਿਰਸਂ ਤਦਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਚਾਰਿਆ ਬਣਾਇਆ।
ਗੁਰੁਪੂਜਾਂ ਵ੍ਯਧੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾ ਮੁਦਿਤਾਨਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪੁਨਰਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਗਿਰੀਸ਼ਃ ਪਤਯੇ ਗਿਰਾਮ੍
ਫਿਰ ਗੀਰੀਸ਼ ਨੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਵਤਾਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਸੁਬੁਦ੍ਧਿਪਰਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਚੰਗੀ ਅਕਲ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਪੁष੍ਯਸਮਾਯੋਗੇ ਲਿਂਗਮੇਤਤ੍ਸਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ 4.1.17.
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪੁਸ਼ਯਾ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਯਾ ਗੋਪ੍ਯਂ ਕਲੌ ਯੁਗੇ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਇਹ ਲਿੰਗ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਗੁਪਤ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਵੀਰੇਸ਼ਾਨ੍ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਵੀਰੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਨੈਰਤਿ ਵੱਲ, ਇਹ ਥਾਂ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾ ਗਮਨਜਂ ਪਾਪਂ षਣ੍ਮਾਸ ਸੇਵਨਾਤ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤਏਵ ਹਿ ਗੋਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਨ੍ਦੇਵਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਂਤਰ੍ਹਿਤੋ ਭਵਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਾ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੇਭਿषਿਚ੍ਯਾਥ ਵਿਸृਜ੍ਯੇਂਦ੍ਰਾਦਿਕਾਨ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਿਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਪੁਰੀ ਸੌਰੇਃ ਪ੍ਰਭਾਮਂਡਲ ਮਂਡਿਤਾਮ੍
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪृष੍ਟੌ ਤੇਨ ਚ ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਦਦਰ੍ਸ਼ਤੁਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਮਾਰੀਚੇਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਜ੍ਜਜ੍ਞੇ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋष੍ਣਗੁਃ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਰੀਚ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ, ਦਾਖਸ਼ਾਯਣੀ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਉਸ਼ਣਗੁ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਭਰ੍ਤੁਰਿष੍ਟਾ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀ 4.1.17.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਮਂਡਲਸ੍ਯ ਤੁ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਰੂਪ ਆਦਿਤਿਆ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕ ਮੰਡਲ ਦੀ ਹੈ।
ਨ ਖਲ੍ਵਯਮृਤੋਂऽਡਸ੍ਥ ਇਤਿ ਸ੍ਨੇਹਾਦਭਾषਤ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਅੰਡੇ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਭ੍ਯਧਿਕਂ ਤਸ੍ਯ ਸਾऽਸਹਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਵਸਵਤ ਤੋਂ ਵਧ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਪਤ੍ਯਾਨਿ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਂਜ੍ਞਾਯਾਂ ਮਹਸਾਂ ਨਿਧਿਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੰਜ੍ਨਾ, ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਮਨੁਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਮਂ ਚ ਯਮੁਨਾਂ ਤਤਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਯਮ, ਤੇ ਫਿਰ ਯਮੁਨਾ।