ਨ ਤੇषਾਂ ਗ੍ਰਹਪੀਡਾ ਚ ਕਦਾਚਿਤ੍ਕ੍ਵਾਪਿ ਜਾਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਉਪਰਾਗਸਮਂ ਪਰ੍ਵ ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਕਾਲਵੇਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਤਿਉਹਾਰ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਣ ਵਾਂਗ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਦਾ ਯੇ ਵੈ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਂਗਾਰਯੋਗਤਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਅੰਗਾਰਕ ਚੌਥ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਂਗਾਰਕਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਰਾ ਜਜ੍ਞੇ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਾਰਕ ਚੌਥ ਨੂੰ ਹੀ ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਏਕਭਕ੍ਤਵ੍ਰਤੀ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਗਣਨਾਯਕਮ੍ 4.1.17.
ਉੱਥੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਂਗਾਰੇਸ਼੍ਵਰ ਭਕ੍ਤਾ ਯੇ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਅੰਗਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ,
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਥਂ ਕਥਯਤੋਰੇਵ ਰਮ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਵਤੀਂ ਕਥਾਮ੍
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਹਾਵਣੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਨੇਤ੍ਰਾਨਂਦਕਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾऽਥ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ—
ਅਧ੍ਵਖੇਦਾਪਨੋਦਾਯ ਪੁਨਰਸ੍ਯਾਃ ਪੁਰਃ ਕਥਾਮ੍
ਰਾਹ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਫਿਰ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ—
ਵਿਧੇਰ੍ਵਿਧਿਤ੍ਸਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਰਚਨਾਂ ਮੁਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਜਾਣਣੀ ਚਾਹੀ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ।
ਮਰੀਚ੍ਯਤ੍ਰ੍ਯਂਗਿਰੋ ਮੁਖ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸृष੍ਟਿਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਃ
ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸੁਤਸ਼੍ਚਾਂਗਿਰਸੋ ਨਾਮ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਬੁਧਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅੰਗਿਰਸ ਸੀ, ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨੀ ਸੀ।
ਵੇਦਵੇਦਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਕਲਾਸੁ ਕੁਸ਼ਲੋऽਮਲਃ
ਉਹ ਵੇਦਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਅਸਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ; ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਹਿਤੋਪਦੇष੍ਟਾ ਹਿਤਕृਦਹਿਤਾਤ੍ਯਹਿਤਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਵਲ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਤੋਂ ਹਟਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਭਾਰ ਸਂਭृਤੋ ਗੁਰੁਵਤ੍ਸਲਃ 4.1.17.
ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਮਹਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸ਼ਾਂਭਵਂ ਭੂਰਿਭਾਵਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਨਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਸ਼ੁਚਿਦਤ੍ਤ ਗृਹੀਤ ਮਹੋਪਹृਤੇ ਹृਤਭਕ੍ਤਜਨੋਦ੍ਧਤਤਾਪਤਤੇ
ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ; ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਤਤਸਰ੍ਵਹृਦਂਬਰ ਵਰਦਨਤੇ ਨਤਵृਜਿਨਮਹਾਵਨ ਦਾਹਕृਤੇ
ਹੇ ਸਾਰੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿਵਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਸਾੜਨ ਵਾਲੇ,
ਨਿਧਨਾਦਿ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਕृਤਨਤਿਕृਤ੍ਕृਤਿਵਿਹਿਤਮਨੋਰਥਪਨ੍ਨਗਭृਤ੍
ਹੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਰੰਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ,
ਤ੍ਰਿਜਗਨ੍ਮਯਰੂਪਵਿਰੂਪਸੁਦृਗ੍ਦृਗੁਦਂਚਨਕੁਂਚਨ ਕृਤਹੁਤਭੁਕ੍
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਵੀ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੂੰ ਯੱਗ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ, ਸੰਭਾਲਦਾ ਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਸੂਤਾਖਿਲਭੂਤਲਸਂਵਰਣਪ੍ਰਣਵਧ੍ਵਨਿਸੌਧਸੁਧਾਂਸ਼ੁਧਰ
ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਓਂਕਾਰ ਦੇ ਮਹਲ ਉੱਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਚੰਨ ਹੈਂ।
ਸ਼ਿਵਦੇਵ ਗਿਰੀਸ਼ ਮਹੇਸ਼ ਵਿਭੋ ਵਿਭਵਪ੍ਰਦ ਗਿਰਿਸ਼ ਸ਼ਿਵੇਸ਼ਮृਡ
ਹੇ ਸ਼ਿਵਦੇਵ, ਹੇ ਗਿਰੀਸ਼, ਹੇ ਮਹੇਸ਼, ਹੇ ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਦਇਆਲੂ,
ਨ ਕृਤਾਂਤ ਤ ਏष ਬਿਭੇਭਿ ਹਰਪ੍ਰਹਰਾਸ਼ੁ ਮਹਾਘਮਮੋਘਮਤੇ 4.1.17.
ਹੇ ਬੁਰਾਈ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਘਾਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਿਆਨਕ ਅਪਸ਼ਗੁਨ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਅਟੱਲ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਵਿਤਤੇऽਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਯਖਿਲੇऽਘਹਰਂ ਹਰ ਤੋषਣਮੇਵ ਪਰਂ ਗੁਣਵਨ੍
ਇਸ ਵੱਡੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਹਰਾ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਿਰਰਾਮਾਂਗਿਰਃ ਸੁਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਕੇ, ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਤਿ ਗ੍ਰਹੇष੍ਵਰ੍ਚ੍ਯੋਭਵ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਅਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਜੀਵਭੂਤੋਸਿ ਮੇ ਯਤਃ
ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੀਉਂਦਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਵਾਚਾਂ ਪ੍ਰਪਂਚੈਸ਼੍ਚਤੁਰੈਰ੍ਨਿष੍ਪ੍ਰਪਂਚੋ ਯਤਃ ਸ੍ਤੁਤਃ
ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਕੁਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।