ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਃ ਕ੍ਰੁਧਾ ਯਾਨ੍ਤਂ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਮਹਿषਾਸੁਰਮ੍
ਉਹ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਲਈ ਚਲੇ।
ਸ਼ਿਰਸ੍ਤ੍ਰਵਂਤੋ ਰਥਿਨਃ ਸੁਨਿषਂਗਾ ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਃ
ਰਥੀ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਖੂਨ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਮਂਤਾਤ੍ਪੂਰਿਤਦਿਸ਼ਃ ਸਿਂਹਨਾਦੈਰ੍ਭਯਂਕਰੈਃ 1.3.2.19.
ਸਭ ਪਾਸੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਗਰਜਣ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰ ਗਈਆਂ।
ਤਾਸ਼੍ਚ ਤੈਰ੍ਬਲਿਭਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਨਿਸ੍ਸਹਤ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਯਾਲੁਲਾਯਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਜਯਤ੍ਵਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਅਜੈਯਤਾ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਯੋਗਨਿਦ੍ਰੇਤਿ ਰੂਪੇਣ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਯਨਪਦ੍ਮਯੋਃ
ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀਆਂ ਕੰਵਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਅਮੂਮੁਹਸ੍ਤਂ ਨ ਤਥਾ ਮਾਤਸ਼੍ਚ ਮਧੁਕੈਟਭੌ
ਮਾਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ ਵੀ, ਮਾਂ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਫੜ ਸਕੇ।
ਤ੍ਵਂ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨ ਚੇਜ੍ਜਾਤਾ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸ਼ੁਂਭਨਿਸ਼ਂਭਯੋਃ
ਜੇ ਤੂੰ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ, ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਂਦੀ, ਤਾਂ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਾ ਆਉਂਦੀ।
ਵਿਂਧ੍ਯਵਾਸਿਨਿ ਵਿਂਧ੍ਯੇਨ ਕਿਮਵਂਧ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਤਪਃ
ਵਿੰਧਿਆ ਦੇ ਵਾਸਣੀਏ, ਵਿੰਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਤੇਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਪ ਨੇ ਕਦੇ ਅਫਲਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ?
ਕਾਪਿਸ਼ਾਯਨਮਾਪੀਤਂ ਧਨਦੋਪਾਯਨੀਕृਤਮ੍
ਬਾਂਦਰ ਦੀ ਖੱਟੀ ਸੇਜ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੋਹਫਾ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸृष੍ਟਿਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਿਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਮਧੁਦ੍ਵਿषਃ
ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਮਧੂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ।
ਯਸ਼ੋਦਾਨਂਦਜਾਤਾ ਤ੍ਵਮੇਕਾਨਂਸ਼ੇਤਿ ਨਾਮਤਃ
ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ 'ਏਕਾਨੰਸ਼ਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿਦ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਮਾਯਾ ਤ੍ਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ 1.3.2.19.
ਤੂੰ ਗਿਆਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਾ ਮਾਇਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ।
ਮਹਿषਾਸੁਰਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਂਤੁष੍ਟਾ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਤਦਾ
ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲਈ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਈ।
ਪ੍ਰਚਂਡਮਂਡਲਾਗ੍ਰੇਣ ਭਿਂਡਿਪਾਲੇਨ ਚਾਮਰਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਘੇਰਾ ਤੇ ਗਡ਼ਾ ਨਾਲ ਚਮਰ ਹਲਾਇਆ।
ਉਗ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਕੁਠਾਰੇਣ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਕਟਚਕ੍ਸ਼ੁषਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ, ਕੁਹਾੜੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਅੱਖਾਂ ਦਿਖਾਈਆਂ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਮਹਿषਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਸਰੋषਂ ਯੁਧ੍ਯਤੀ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮਹਿਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਦ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੜੀ।
ਅਥਾਤ੍ਯਮਰ੍षਿਤੋ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਮਹਿषਾਸੁਰਃ
ਫਿਰ, ਭਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਰਗਾ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਗਾਥ ਸਂਰਂਭਾਤ੍ਪ੍ਰਜਹਾਰਾਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਜਘਾਨ ਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਮੁਖੇ
ਫਿਰ, ਦੈਤ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏਕੇਨ ਸਾਰਥਿਂ ਰਥ੍ਯਾਨष੍ਟਭਿਃ ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ, ਅਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਨੂੰ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਪਦਾਤਿਰਥ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਂ ਜ੍ਵਲਦਾਕृਤਿਮ੍
ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪੈਦਲ ਤੇ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਸੌ ਪੰਨੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਲਦਾ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਇਆ।
ਹਾਹਾਕੁਰ੍ਵਸ੍ਤੁ ਦੇਵੇषੁ ਵਿਦ੍ਰਾਣੇ ਮਾਤृਮਂਡਲੇ 1.3.2.19.
ਦੇਵਤੇ ਚੀਖ ਪਏ, ਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਗੋਲ ਡਰ ਗਿਆ।
ਕृਪਾਣਮਂਕੁਸ਼ਂ ਪਾਸ਼ਂ ਭੁਸ਼ੁਂਡੀਂ ਕਰਵਾਲਿਕਾਮ੍
ਤਲਵਾਰ, ਅੰਕੁਸ਼, ਫੰਨਾ, ਗਡ਼ਾ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮੋਢੀ—
ਪਰਸ਼੍ਵਧਂ ਭਿਂਡਿਪਾਲਂ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਂ ਲਗੁਡਂ ਚ ਸਃ
ਕੁਹਾੜੀ, ਗਡ਼ਾ, ਭਾਲਾ ਤੇ ਗੋਲਾ—ਉਹ (ਦੈਤ) ਨੇ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਆਪਤਂਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਵੈਰਿਣਾਮ੍
ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੇ ਹਥਿਆਰ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਚੁੱਕਦੀ, ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਆਏ।
ਦੁਰ੍ਗੋਪਵਾਹ੍ਯਃ ਸਿਂਹੋऽਪਿ ਲਾਂਗੂਲਾਗ੍ਰੇਣ ਮੁਦ੍ਰਿਤਮ੍
ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੂੰਛ ਦੇ ਆਖਰੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕ੍ਰੋਡਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਗਜਃ
ਕਦੇ ਸਿੰਘ, ਕਦੇ ਸੂਰ, ਕਦੇ ਬਾਘ, ਕਦੇ ਹਾਥੀ—ਇੱਕ ਪਲ ਇਹ, ਦੂਜੇ ਪਲ ਉਹ।
ਮਹਿषੋऽਥ ਵਿषਾਣਾਭ੍ਯਾਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਭ੍ਯਾਮਤ੍ਯਮਰ੍षਿਤਃ
ਫਿਰ ਮਹਿਸ਼ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਗਗਨਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹੀਤਲੇ
ਕਦੇ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸੀ, ਕਦੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਗਿਆ।