ਕੁਰ੍ਵਞ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥੇਸ੍ਮਿਞ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯੋਦ੍ਧਰਤੇਖਿਲਾਨ੍
ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਦ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਚਂਦ੍ਰੋਦਕੁਂਡੇऽਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਸ੍ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਪੂਰ੍ਵਜਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੰਦ੍ਰੋਦਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਦ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪੂਰਵਜ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚਰ੍ਣਾਚ੍ਚਂਦ੍ਰੋਦੇ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਤਃ
ਚੰਦ੍ਰੋਦਾ ਵਿਖੇ ਪਿੰਡ ਭੇਟ ਦੇਣ ਨਾਲ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਦਾ ਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਮੁਦਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਪੂਰਵਜ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨੱਚਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਮਂਦਭਾਗ੍ਯਤ੍ਵਾਦ੍ਯਦਿ ਨੈਵ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਸਾਡੀ ਮੰਦ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ,
ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਨਾਪਿ ਯਦਾ ਮਂਦਸ੍ਤਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਤृਪ੍ਤਯੇ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਯਤੀਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਪਾਰਣਂ ਤਤਃ
ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਇਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਵੀ ਨਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਤਸੱਲੀ ਲਈ ਵੇਖ ਲਵੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸੀਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਪਵਾਸ ਖਤਮ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਵ੍ਰਤੇ ਕृਤੇ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਸਦਰ੍ਸ਼ੇ ਸੋਮਵਾਸਰੇ 4.1.14.
ਜੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਸੋਮਵਾਰ ਦੀ ਅਮਾਵੱਸ ਦੇ ਦਿਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ,
ਅਤ੍ਰ ਯਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਚੈਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਨਿਵਾਸਿਭਿਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੇਲੇ ਦੌਰਾਨ, ਇਥੋਂ ਦੇ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਦ੍ਯਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ,
ਕਲੌ ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼ਮਹਿਮਾ ਨਾਭਾਗ੍ਯੈਰਵਗਮ੍ਯਤੇ
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਚੰਦਰੇਸ਼ਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਭਾਗਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਸਿਦ੍ਧਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰਂ ਪੀਠਮੇਤਤ੍ਸਾਧਕਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਸਿਧ ਯੋਗੀਸ਼ਵਰਾਂ ਦਾ ਇਹ ਪੀਠ ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਗੁਹ੍ਯਕਯਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਕਿਂਨਰੇषੁ ਨਰੇषੁ ਚ ।। ਸਪ੍ਤਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਮਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਰਾਖਸ਼, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਯਕਸ਼, ਕਿੰਨਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਸਿਧ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਿਧਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ।
षਣ੍ਮਾਸਂ ਨਿਯਤਾਹਾਰੋ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਮਿਹ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਨਿਯਤ ਖਾਣ ਪੀਣ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਿਦ੍ਧਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰੀ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਰਦਾ ਤਸ੍ਯ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਲਈ ਸਿਧਯੋਗੀਸ਼ਵਰੀ ਆਪ ਹੀ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਂਤਿ ਪਾਠਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਸਾਧਕਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਧਕਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਲਈ ਕਈ ਪਾਠ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਵਯੇਦਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਇਹ ਲਿੰਗ, ਹੇ ਚੰਦ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਜਿਤਕਾਮਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾ ਜਿਤਲੋਭਸ੍ਪृਹਾਸ੍ਮਿਤਾਃ 4.1.14.
ਜੋ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਲੋਭ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਯੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯष੍ਟਮਿ ਜਨਾਸ੍ਤਥਾ ਪ੍ਰਤਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਿ
ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਹਰ ਅਸ਼ਟਮੀ ਅਤੇ ਚੌਦਸ ਨੂੰ,
ਅਦृष੍ਟਰੂਪਾਂ ਸੁਭਗਾਂ ਪਿਂਗਲਾਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਾਮ੍
ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰੂਪ, ਸੁਭਾਗਾ, ਪਿੰਗਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਇਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਞ੍ਛਂਭੁਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਚਂਦ੍ਰਮਸੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਚ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦ੍ਵਿਜਰਾਜੋਧਿਪੋਭਵਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸੋਮਵਾਰਵ੍ਰਤਕृਤਃ ਸੋਮਪਾਨਰਤਾ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸੋਮਵਾਰ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,
ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਤਥਾ ਚਾਂਦ੍ਰਮਸਂ ਤਪਃ
ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਤਪस्या ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤਿਰੁਵਾਚ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਣਿ ਸ਼ਰ੍ਮਕਾਰਿਣੀਂ ਪ ਥਿ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰਮਹਾਰਿਣੀਂ ਗਣੌ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਣ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ—
ਅਗਸ੍ਤਿਰੁਵਾਚ ਕਥਾ ਵਿष੍ਣੁਗਣਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਕਥਿਤਾਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਣੇ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਣ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ।
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ ਉਡੁਲੋਕਕਥਾਂ ਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿष੍ਵਗਾਖ੍ਯਾਨਕੋਵਿਦੌ
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਦ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਵਿਨਿਰ੍ਮਾਣੇ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਲਾਵਣ੍ਯਰੋਹਿਣ੍ਯੋ ਰੋਹਿਣੀਪ੍ਰਮੁਖਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦਕ੍ਸ਼, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਸਾਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਰੋਹਣੀਆਂ, ਰੋਹਣੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭ ਹਨ।
ਤਾਭਿਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਠੋਰ ਤਪस्या ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਨਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਯਦਾ ਤੁष੍ਟੋਯਮੀਸ਼ਾਨੋ ਦਾਤੁਂ ਵਰਮਥਾਯਯੌ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵਰ ਦੇਣ ਆਇਆ।
ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਊਚੁਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕੁਮਾਰਿਕਾਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ।