ਤ੍ਵਂ ਪੁਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਸृਜਃ ਪੁਰਾ
ਤੂੰ ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਰਚਿਆ ਸੀ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਿਨ੍ਨਂ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁऽਭ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਤਾਤ੍ਮਨਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਸਰ੍ਵਗੋ ਮਮ ਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਵਬੋਧਕਃ
ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਤਵ ਲਿਂਗਮਿਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਯੇ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤੀਹ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਲਿੰਗ ਦੇਖਣਗੇ,
ਪਵਮਾਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਧ੍ਯੇ ਜਨ੍ਮਸਕृਨ੍ਨਰਃ
ਪਵਮਾਨੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਜੇਕਰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਦੇਖ ਲੈਣ,
ਸੁਗਂਧਚਂਦਨੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮਮ ਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਵਮਾਨਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ 4.1.13.
ਪਵਮਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਸੀ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਯੇषਾਲਕਾਪੁਰੀ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਅਲਕਾ ਨਗਰੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਭੋਃ ਸਖਿਤ੍ਵਮਾਪੇਦੇ ਨਾਥੋਸ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਯੋਗਤਃ
ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਸਵਾਮੀ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਯਯਾ ਸਖਿਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯਧੂਰ੍ਜਟੇਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਧੂਰਜਟੀ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹੋਈ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਮਮ ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਗੋਚਰਤਾਂ ਗਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣਨ ਲਈ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਂਦ੍ਰਿਯੇਸ਼੍ਵਰ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਨ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ,
ਸੁਹृਦਿ ਪ੍ਰੇਮਸਂਪਨ੍ਨੇ ਤ੍ਵਯ੍ਯਨੁਦ੍ਯਂ ਨ ਕਿਂਚਨ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੀ ਅਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਆਸੀਤ੍ਕਾਂਪਿਲ੍ਯਨਗਰੇ ਸੋਮਯਾਜਿਕੁਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਕਾਂਪਿਲਯਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮਯਾਜੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਵੇਦਾਰ੍ਥਾਨ੍ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਚਾਰਚਂਚੁਰਃ
ਉਹ ਵੇਦ, ਵੇਦਾਂਗ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਰਤੋ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਸੀ।
ਕृਤੋਪਨਯਨਃ ਸੋਥ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਭੂਰਿਸ਼ਃ 4.1.13.
ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀ।
ਆਦਾਯਾਦਾਯ ਬਹੁਸ਼ੋ ਧਨਂ ਮਾਤੁਃ ਸਕਾਸ਼ਤਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲੋਂ ਧਨ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਚਾਰਃ ਸਂਧ੍ਯਾਸ੍ਨਾਨਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲਾ ਚਲਣ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਨਟਪਾਖਂਡਿਭਂਡੈਸ਼੍ਚ ਬਦ੍ਧਪ੍ਰੇਮਪਰਂਪਰਃ
ਉਹ ਨਟਾਂ, ਰਸੋਈਆਂ ਤੇ ਠੱਗਾਂ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰੇਰਿਤੋਪਿ ਜਨਨ੍ਯਾ ਸ ਨ ਯਾਤਿ ਪਿਤੁਰਂਤਿਕਮ੍
ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਖਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਯਦਾ ਯਦੈਵ ਤਾਂ ਪृਚ੍ਛੇਦਯੇਗੁਣਨਿਧਿਃ ਸੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ,
ਤਦਾ ਤਦੇਤਿ ਸਾ ਬ੍ਰੂਯਾਦਿਦਾਨੀਂ ਸ ਬਹਿਰ੍ਗਤਃ
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ, 'ਉਹ ਹੁਣੇ ਹੀ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਅਧੀਤ੍ਯਾਧ੍ਯਯਨਾਰ੍ਥਂ ਸ ਦ੍ਵਿਤ੍ਰੈਰ੍ਮਿਤ੍ਰੈਃ ਸਮਂ ਯਯੌ
ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਮਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਗਿਆ।
ਨ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਚ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਸ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਦীক্ষਿਤ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸ ਚਲਣ ਜਾਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਗृਹ੍ਯੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪਾਣਿਗ੍ਰਾਹਮਕਾਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਸ੍ਨੇਹਾਰ੍ਦ੍ਰਹृਦਯਾ ਕ੍ਰੋਧਨਸ੍ਤੇ ਪਿਤੇਤ੍ਯਲਮ੍ 4.1.13.
ਮਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦਿਲ ਰੱਖ ਕੇ ਆਖਦੀ, 'ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।'
ਆਚ੍ਛਾਦਯਾਮਿ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਿਤੁਰਗ੍ਰੇ ਕੁਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗਲਤ ਚਲਣ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ।