ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਪ੍ਰਮਿਮੀਤੇਸ਼ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤੁਤਿਕਰ੍ਮਣਿ
ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਭੇਦਸ੍ਤ੍ਵਮੇਕਃ ਸਰ੍ਵਗੋ ਯਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਹੋ; ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ—ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ।
ਸਰ੍ਗਾਤ੍ਪੁਰਾ ਭਵਾਨੇਕੋ ਰੂਪਨਾਮ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਕਲੇ ਸੀ, ਰੂਪ ਤੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਯਦੈਕਲੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋषਿ ਰਂਤੁਂ ਸ੍ਵੈਰਚਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕਲੇ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਾਣ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤ੍ਵਮੇਕੋ ਦ੍ਵਿਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭੇਦਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਇਕਲੇ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਕੇ ਦੋ ਬਣ ਗਏ।
ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤਿਭ੍ਯਾ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਜਲੀਲਯਾ
ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ,
ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਾਨੀਸ਼ ਇਚ੍ਛਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਭਵਾਨੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਉਮਾ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਗਂ ਤਵ ਵਿਧਿਰ੍ਵਾਮਾਂਗਂ ਤਵ ਚਾਚ੍ਯੁਤਃ
ਤੁਾਡਾ ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਅਚ੍ਯੁਤ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਸ੍ਵੇਦਾਦਂਬੁਨਿਧਯਸ੍ਤਵ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਸਮੀਰਣਃ 4.1.13.
ਤੁਾਡੀ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣੇ; ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਨ ਹਵਾ ਹੈ।
ਰਾਜਨ੍ਯਵਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਬਾਹੁ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਊਰੁਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਜਾਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ; ਤੇ ਵੈਸ਼ ਜਾਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਉਰੂਆਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਪੁਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਸृਜਃ ਪੁਰਾ
ਤੂੰ ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਰਚਿਆ ਸੀ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਿਨ੍ਨਂ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁऽਭ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਤਾਤ੍ਮਨਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਸਰ੍ਵਗੋ ਮਮ ਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਵਬੋਧਕਃ
ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਤਵ ਲਿਂਗਮਿਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਯੇ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤੀਹ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਲਿੰਗ ਦੇਖਣਗੇ,
ਪਵਮਾਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਧ੍ਯੇ ਜਨ੍ਮਸਕृਨ੍ਨਰਃ
ਪਵਮਾਨੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਜੇਕਰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਦੇਖ ਲੈਣ,
ਸੁਗਂਧਚਂਦਨੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮਮ ਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਵਮਾਨਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ 4.1.13.
ਪਵਮਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਸੀ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਮਤ੍ਯੇषਾਲਕਾਪੁਰੀ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਅਲਕਾ ਨਗਰੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਭੋਃ ਸਖਿਤ੍ਵਮਾਪੇਦੇ ਨਾਥੋਸ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਯੋਗਤਃ
ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਸਵਾਮੀ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਯਯਾ ਸਖਿਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯਧੂਰ੍ਜਟੇਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਧੂਰਜਟੀ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਹੋਈ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਮਮ ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਗੋਚਰਤਾਂ ਗਤਮ੍
ਇਹ ਸੁਣਨ ਲਈ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਂਦ੍ਰਿਯੇਸ਼੍ਵਰ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਨ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ,
ਸੁਹृਦਿ ਪ੍ਰੇਮਸਂਪਨ੍ਨੇ ਤ੍ਵਯ੍ਯਨੁਦ੍ਯਂ ਨ ਕਿਂਚਨ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਕੁਝ ਵੀ ਅਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਆਸੀਤ੍ਕਾਂਪਿਲ੍ਯਨਗਰੇ ਸੋਮਯਾਜਿਕੁਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਕਾਂਪਿਲਯਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮਯਾਜੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਵੇਦਾਰ੍ਥਾਨ੍ਵੇਦੋਕ੍ਤਾਚਾਰਚਂਚੁਰਃ
ਉਹ ਵੇਦ, ਵੇਦਾਂਗ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਰਤੋ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਸੀ।
ਕृਤੋਪਨਯਨਃ ਸੋਥ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਭੂਰਿਸ਼ਃ 4.1.13.
ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕੀ।
ਆਦਾਯਾਦਾਯ ਬਹੁਸ਼ੋ ਧਨਂ ਮਾਤੁਃ ਸਕਾਸ਼ਤਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲੋਂ ਧਨ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।