ਕਰਾਲੋ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਚष੍ਣੁਰ੍ਵਿਕਰਾਲਕਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ, ਦਬਾਉਣ ਵਿਚ ਔਖਾ, ਹਰ ਵੱਲ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਮਹਾਹਨੁਰ੍ਮਹਾਮੌਲਿਰੁਗ੍ਰਾਸ੍ਯੋ ਵਿਕਟੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਵੱਡੇ ਜਬੜੇ, ਵੱਡਾ ਮੋੜ, ਉੱਗਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕੋਲਾਹਲਮਿਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਨਿਯਮਵਿਘ੍ਨਤਃ 1.3.2.19.
ਇਹ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਆਪਣੀ ਰੁਟੀ ਨੂੰ ਟੁੱਟਣ ਕਰਕੇ
ਸਾਰੁਣਾਦ੍ਰਿਰਹੋਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾਮਧਿਰੂਢਾ ਮृਗਾਧਿਪਮ੍
ਉਹ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ
ਘਨਾਘਨਰਵੋਦਗ੍ਰਂ ਸਿਂਹਨਾਦਮਚੀਕਰਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ
ਸ੍ਵਾਂਗੇਭ੍ਯੋ ਯੋਗਿਨੀਚਕ੍ਰਂ ਮਾਤਰੋऽਪ੍ਯਸृਜਨ੍ਰੁषਾ
ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦਾ ਗੋਲ ਛੱਡਿਆ
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰਾਰੁਣਚ੍ਛਾਯਾ ਦਂਡਿਨ੍ਯੋ ਹਂਸਵਾਹਨਾਃ
ਕੁਝ ਉਥੇ ਲਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਲਾਠੀਆਂ ਫੜੀਆਂ, ਹੰਸਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਈਆਂ
ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਕਾਸ਼੍ਚਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਜ੍ਵਲਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖਪਾਣਯਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਲਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈਆਂ
ਨਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਰਪਰਾਃ ਸੇਨਾਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ਿਖਿਵਾਹਨੈਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਮੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲੀਆਂ
ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮੁਃ ਪਰਾਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਮਧਿਰੁਹ੍ਯਾਧਿਕਕ੍ਰੁਧਾ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈਆਂ
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂਤੇ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਵਾਹਾਃ ਕੁਵਲਯਤ੍ਵਿषਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਬਾਘਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਈਆਂ ਵੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈਆਂ
ਰੋषਾਰੁਣਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਵਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਿਪਵਾਹਨਾਃ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀਆਂ
ਅਸ਼੍ਵਾਰੂਢਾ ਸਮਾਪੇਤੁਰੇਕਾਃ ਸੌਦਾਮਿਨੀਨਿਭਾਃ ।। 1.3.2.19.
ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ
ਤਾਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਚਤੁਃषष੍ਟਿਮਸੁਰਾਨਾਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਕਰੋੜ ਸਠ ਲੱਖ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ
ਤਤਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨੀਚਕ੍ਰਦਾਨਵਾਨੀਕਯੋਰ੍ਮਿਥਃ
ਫਿਰ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਗੋਲ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ
ਸਾਯਕੈਰ੍ਯੋਗਿਨੀਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਦਲਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਮੌਲਯਃ
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੋੜੇ ਟੁੱਟ ਗਏ
ਪ੍ਰਸਸ੍ਰੂ ਰਕ੍ਤਸਰਿਤੋ ਲਗਤ੍ਕੈਸ਼ਿਕਸ਼ੈਵਲਾਃ
ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿ ਪਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਸ਼ਿਕਾ ਘਾਹ ਕਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ
ਵੇਤਣ੍ਡਤੁਣ੍ਡਾਨ੍ਯਾਰੁਹ੍ਯ ਸੌਧਾਨਿਵ ਪਿਸ਼ਾਚਿਕਾਃ
ਪਿਸਾਚੀਆਂ, ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਂ ਦੇ ਚੁੰਝਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਹਲਾਂ ਵਾਂਗ
ਕਪਾਲੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਵੀਰਾਣਾਮਘਾਸੁਰਸृਗਾਸਵਾਨ੍
ਦੈਤ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਖੋਪੜੀਆਂ, ਮੰਦ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ
ਪਰਿਜਹ੍ਰੁਸ੍ਤਥਾਂਤ੍ਰਾਣਿ ਕਂਕੌਘਾਃ ਪਾਸ਼ਸ਼ਂਕਯਾ
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੇ ਆਂਤਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਸਮਝ ਕੇ
ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋਨ੍ਮੁਕ੍ਤਮਂਦਾਰਪ੍ਰਸਵਾਸਵੈਃ
ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਰੇਜੁਰ੍ਯੋਗਿਨੀਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਦੇਹਲਗ੍ਨੈਰ੍ਦ੍ਵਿषਾਂ ਹਯਾਃ
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚਲਦਿਆਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ।
ਦਂਡੈਃ ਕੇਚਿਤ੍ਪਰੇ ਸ਼ੂਲੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਕੇऽਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ 1.3.2.19.
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਕੁਝ ਨੇ ਨੁਕੀਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਯੋਗਿਨੀਨਾਂ ਪਰੇ ਖਡ੍ਗੈਰ੍ਦਲਿਤਾ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਨੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਸ੍ਵਯਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਵਿਹਿਤਾਯੋਧਨਾਵਧੀਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਆਪ ਆਈ ਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਸੁਚਿਰਂ ਕृਤਸਂਗਰਾ
ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਲੰਬੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਲੁਲਾਵ ਕੌਮਾਰੀ ਚਿਕ੍ਸ਼ੁਰਾਸੁਰਮਸ੍ਤਕਮ੍
ਕੌਮਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਦਾਨਵ ਦਾ ਸਿਰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾष੍ਕਲਸ੍ਯਾਸ਼ੁ ਵਾਰਾਹੀ ਮੁਸਲੇਨਾਲੁਨਾਚ੍ਛਿਰਃ
ਵਾਰਾਹੀ ਨੇ ਬਾਸਕਲ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਖ੍ਯਾਤਂ ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਾਮੇਦਂ ਤਯੋਰੇਵ ਨਿਦੂषਨਾਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਚਾਮਰੌ ਵੀਰੌ ਮਹਾਮੌਲਿਂ ਮਹਾਹਨੁਮ੍
ਪ੍ਰਚੰਡ ਤੇ ਚਾਮਰਾ, ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ, ਵੱਡੇ ਮੁਕੁਟ ਤੇ ਵੱਡੀ ਜਬਾ ਵਾਲੇ ਸਨ।