ਕਰਤਾਡਿਤਪਾਨੀਯਸ਼ਬ੍ਦਦਿਙ੍ਮੁਖਨਾਦਿਭਿਃ
ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੀਕਾਂ,
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਸਮਾਧਿਸ੍ਥਃ ਸ ਕਰ੍ਦਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਰਦਮ ਜੋ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਯਾਚਿਜ੍ਜਲਦੇਵ੍ਯਾਥ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਕ੍ਰੂਰਯਾਦਸਃ
ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਜਲ ਦੀਵੀ ਵਲੋਂ, ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਕ੍ਰੂਰ ਜਲ ਜੀਵ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਸਰਿਤਾਂਨਾਥਂ ਕੇਨਚਿਦ੍ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਿਣਾ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜੀਵ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੈ।
ਕੁਤੋ ਜਲਾਨਾਮਧਿਪ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਕਃ
ਜਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਭਵਤਾਚਿਰਮਾਸਿਤਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਬੇਸਮਝੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਬਾਲਂ ਰਤ੍ਨੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਛੋਟੇ ਮਗਰਮੱਛ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ਤਂ ਚ ਨਾਪਰਾਧ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਵਿਭੋ
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।'
ਭਕ੍ਤਕਲ੍ਪਤਰੋ ਸ਼ਂਭੋऽਨੇਨਾਯਂ ਦੁष੍ਟਯਾਦਸਾ 4.1.12.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੱਛਾ-ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਇਸ ਮਾੜੇ ਜਲ ਜੀਵ ਵਲੋਂ—
ਗਣੇਨ ਤੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ਂਭੋਰਥ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਉਸ ਸੇਵਕ ਨੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ,
ਗृਹਾਣੇਮਂ ਸ੍ਵਤਨਯਂ ਪਾਰ੍षਦੇ ਸ਼ਂਕਰਾਜ੍ਞਯਾ
'ਇਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਲੋ, ਹੇ ਸੇਵਕ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ।'
ਸਮਾਧਿਸਮਯੇ ਸਰ੍ਵਮਿਤਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਨੁਦਾਰਧੀਃ
ਸਮਾਧੀ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ—
ਸਂਪਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਤਾਵਤ੍ਪੁਰਤਃ ਸਮਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ।
ਤੋਯਾਰ੍ਦ੍ਰਕਾਕਪਕ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰਂ ਕषਾਯਨਯਨਾਂਚਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕਾਂ-ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਾ ਕੋਨਾ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕृਤਪ੍ਰਣਾਮਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਜਿਘ੍ਰਂਸ੍ਤਨ੍ਮੁਖਪਂਕਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁਖ-ਕਮਲ ਦੀ ਮਹਿਕ ਲੈਣ ਲਈ ਸੁੰਘਿਆ।
ਸ਼ਤਾਨਿਪਂਚਵਰ੍षਾਣਿ ਪ੍ਰਣਿਧਾਨਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਹਿ
ਉਹ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਗਹਿਰੀ ਧਿਆਨ-ਮਗਨਤਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਿਹਾ।
ਕਰ੍ਦਮੋਪਿ ਚ ਤਤ੍ਕਾਲਮਜ੍ਞਾਸੀਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਸਂਗਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਰਦਮ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਪਲ ਕਿੰਨਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਤਨਯਃ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਲਿਂਗਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ਼ਾਂਭਵਮ੍ 4.1.12.
ਉਥੇ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਂਭਵ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਆਵਿਰਾਸੀਨ੍ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਤਪਸਾ ਤਤਃ
ਉਸ ਤਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ।
ਕਾਰ੍ਦਮਿਰੁਵਾਚ ਯਦਿ ਨਾਥ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਨੁਕਂਪਕ
ਕਰਦਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਜੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ—"
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼ਾਨਃ ਸਰ੍ਵਚਿਂਤਿਤਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬੋਲ ਪਏ।
ਰਤ੍ਨਾਨਾਮਬ੍ਧਿਜਾਤਾਨਾਮਬ੍ਧੀਨਾਂ ਸਰਿਤਾਮਪਿ
ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਪਜਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ,
ਜਲਾਸ਼ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੈਦਿਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਜਲ-ਸਰੋਤਾਂ, ਪੱਛਮੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ,
ਦਦਾਮਿ ਵਰਮਨ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਹਿਤਕਾਰਕਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰੇ।
ਵਰੁਣੇਸ਼ਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸੁਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਇਹ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ 'ਵਰੁਣੇਸ਼' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸਿਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਰਾਧਿਤਂ ਸਦਾ ਪੁਂਸਾਂ ਸਰ੍ਵਜਾਡ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਮੰਦਾ-ਮੱਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਂਤਾਪਭਯਂ ਤੇषਾਂ ਨਾਪਾਯਮਰਣਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਕਦੇ ਮੌਤ ਦਾ ਖਤਰਾ ਹੁੰਦਾ।
ਨੀਰਸਾਨ੍ਯਨ੍ਨਪਾਨਾਨਿ ਵਰੁਣੇਸ਼੍ਵਰ ਸਂਸ੍ਮृਤੇਃ 4.1.12.
ਵਰੁਣੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਫਿੱਕਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪੀਣ ਵੀ ਸੁਆਦਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਵਰੁਣਲੋਕਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤੇ ਨਿਰੂਪਿਤਮ੍
ਇਹ ਵਰੁਣ ਲੋਕ ਦੀ ਅਸਲ ਸੁਰਤ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।