ਰਸਵਂਤਿ ਸੁਗਂਧੀਨਿ ਹਿਮਵਂਤਿ ਤਪਰ੍ਤੁषੁ
ਜੋ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਗੰਧਤ, ਰਸਦਾਰ ਅਤੇ ਠੰਢੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਕ੍ਸ਼ੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦਤ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਕਣਕ ਦੇ ਖੇਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਰਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਦਾਤਾਰਸ੍ਤਥਾ ਗੋਮਹਿषੀਪ੍ਰਦਾਃ
ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਤੇ ਭੈਂਸਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਯੇ ਦਦ੍ਯੁਰ੍ਬਹੁਧਾਰਾਗਲਂਤਿਕਾਃ
ਜੋ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭਯਂ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਭਯਾਰ੍ਤੋਦ੍ਯਤ ਪਾਣਯਃ
ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਡਰ ਵਿਚ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪਾਸ਼ਯਂਤਿ ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਵृਤੈਃ ਕਂਠਪਾਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਲ ਵਿਚ ਰੱਸੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨੌਕਾਦ੍ਯੁਪਾਯੈਰ੍ਨ ਦ੍ਯਾਦੌ ਪਾਂਥਾਨ੍ਯੇ ਤਾਰਯਂਤ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਘਟ੍ਟਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਤਟਿਨ੍ਯਾਦੇਰ੍ਬਂਧਯਂਤਿ ਸ਼ਿਲਾਦਿਭਿਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਪਥਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੜਕਾਂ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਤਰ੍ਪਯਂਤਿ ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤृषਿਤਾਞ੍ਸ਼ੀਤਲੈਰ੍ਜਲੈਃ 4.1.12.
ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕ ਪਿਆਸੇ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਕੇ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜਲਾਸ਼ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਯਮੇਕਤਮਃ ਪਤਿਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਤੇਰ੍ਵਰੁਣਸ੍ਯਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਰੁਣ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿष੍ਮਾਨਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਨਯੋ ਵਿਨਯੋਚਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੁਚਿਸ਼ਮਾਨ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਨਿਮਰ ਸੀ।
ਅਚ੍ਛੋਦੇ ਸਰਸਿ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਸ ਗਤੋ ਬਾਲਕੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਛੋਦਾ ਝੀਲ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਨਿਸੁਤੇ ਹृਤੇऽਤ੍ਯਾਹਿਤਸ਼ਂਸਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਂਦੇ ਲੋਕ ਲੈ ਗਏ,
ਹਰਾਰ੍ਚਨੋਪਵਿष੍ਟਸ੍ਯ ਸਮਾਧੌ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਤ੍ਮਨਃ
ਹਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਅਧਿਕਂ ਸ਼ੀਲਯਾਮਾਸ ਸ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਾਧਨਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਨਾ ਭੂਤਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਾਂਤਰ੍ਗਤਾਨਿ ਚ
ਅਨੇਕ ਜੀਵ ਜੰਤੂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਨ,
ਸਮੁਦ੍ਰਾਨਂਤਰੀਯਾਣਿ ਹ੍ਯਰਣ੍ਯਾਨੀਸ੍ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਸਮੁੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ,
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਨਿ ਕੁਲ੍ਯਾਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਰ੍ਬਹੁ 4.1.12.
ਪੁਖਤਾ, ਕੂਏਂ, ਤਲਾਬ, ਨਾਲੇ ਅਤੇ ਕਈ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ,
ਬਹੂਨ੍ਮੁਨਿਕੁਮਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਜ੍ਜਨੋਨ੍ਮਜ੍ਜਨਾਦਿਭਿਃ
ਕਈ ਨੌਜਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਉੱਠਣ-ਬੈਠਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ,
ਕਰਤਾਡਿਤਪਾਨੀਯਸ਼ਬ੍ਦਦਿਙ੍ਮੁਖਨਾਦਿਭਿਃ
ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵੱਜਣ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੀਕਾਂ,
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਸਮਾਧਿਸ੍ਥਃ ਸ ਕਰ੍ਦਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਰਦਮ ਜੋ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਯਾਚਿਜ੍ਜਲਦੇਵ੍ਯਾਥ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਕ੍ਰੂਰਯਾਦਸਃ
ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਜਲ ਦੀਵੀ ਵਲੋਂ, ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਕ੍ਰੂਰ ਜਲ ਜੀਵ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਸਰਿਤਾਂਨਾਥਂ ਕੇਨਚਿਦ੍ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਿਣਾ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜੀਵ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੈ।
ਕੁਤੋ ਜਲਾਨਾਮਧਿਪ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਕਃ
ਜਲ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਭਵਤਾਚਿਰਮਾਸਿਤਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਬੇਸਮਝੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਬਾਲਂ ਰਤ੍ਨੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਛੋਟੇ ਮਗਰਮੱਛ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ਤਂ ਚ ਨਾਪਰਾਧ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਵਿਭੋ
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।'
ਭਕ੍ਤਕਲ੍ਪਤਰੋ ਸ਼ਂਭੋऽਨੇਨਾਯਂ ਦੁष੍ਟਯਾਦਸਾ 4.1.12.
ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੱਛਾ-ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਇਸ ਮਾੜੇ ਜਲ ਜੀਵ ਵਲੋਂ—
ਗਣੇਨ ਤੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ਂਭੋਰਥ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਉਸ ਸੇਵਕ ਨੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ,