ਤਤੋ ऽਯੁਧ੍ਯਨ੍ਦੁਰਾਚਾਰਾਸ੍ਤੇਨੈਕੇਨ ਚ ਤੇऽਖਿਲਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਾੜੇ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਇਕੱਲੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਆਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਹਿ ਧਨੁਰ੍ਵਾਣਂ ਛਿਨ੍ਨਂ ਸਨ੍ਨਹਨਂ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਧਨੁ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤੀਰ ਕੱਟੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੰਗੀ ਜੁੜੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਗਈ।
ਅਭਿਲਪ੍ਯਨ੍ਨਿਤਿ ਪ੍ਰਾਣਾਨਤ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਸ ਪਰਾਰ੍ਥਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਯਾ ਮਤਿਸ੍ਤ੍ਵਂਤਕਾਲੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗਤਿਸ੍ਤਦਨੁਰੂਪਤਃ
ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਜੋ ਚਿੱਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਮਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤੇ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਸੁਰਤ ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਕੂਪਵਾਪੀਤਡਾਗਾਨਾਂ ਕਰ੍ਤਾਰੋ ਨਿਰ੍ਮਲੈਰ੍ਧਨੈਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸਾਫ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਕੂਏ, ਪੋਖਰ ਤੇ ਤਲਾਬ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਨਿਰ੍ਜਲੇ ਜਲਦਾਤਾਰਃ ਪਰਸਂਤਾਪਹਾਰਿਣਃ
ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—
ਪਾਨੀਯਸ਼ਾਲਿਕਾਃ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਨਾਨੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਬਣਾਉਣ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸੇਕਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਪਥਿ ਪਾਦਪਰੋਪਕਾਃ 4.1.12.
ਜੋ ਪੀਪਲ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਹ ਵਿਚ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰੀष੍ਮੋष੍ਪ੍ਰਹਂਤਿ ਮਾਯੂਰਪਿਚ੍ਛਾਦਿ ਰਚਿਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪੱਖੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਰਮੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਸਵਂਤਿ ਸੁਗਂਧੀਨਿ ਹਿਮਵਂਤਿ ਤਪਰ੍ਤੁषੁ
ਜੋ ਗਰਮੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਗੰਧਤ, ਰਸਦਾਰ ਅਤੇ ਠੰਢੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਕ੍ਸ਼ੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦਤ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ ਕਣਕ ਦੇ ਖੇਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੋਰਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਦਾਤਾਰਸ੍ਤਥਾ ਗੋਮਹਿषੀਪ੍ਰਦਾਃ
ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਤੇ ਭੈਂਸਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਾਲਯੇषੁ ਯੇ ਦਦ੍ਯੁਰ੍ਬਹੁਧਾਰਾਗਲਂਤਿਕਾਃ
ਜੋ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭਯਂ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਭਯਾਰ੍ਤੋਦ੍ਯਤ ਪਾਣਯਃ
ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਡਰ ਵਿਚ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪਾਸ਼ਯਂਤਿ ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਵृਤੈਃ ਕਂਠਪਾਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਲ ਵਿਚ ਰੱਸੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨੌਕਾਦ੍ਯੁਪਾਯੈਰ੍ਨ ਦ੍ਯਾਦੌ ਪਾਂਥਾਨ੍ਯੇ ਤਾਰਯਂਤ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਘਟ੍ਟਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਤਟਿਨ੍ਯਾਦੇਰ੍ਬਂਧਯਂਤਿ ਸ਼ਿਲਾਦਿਭਿਃ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਪਥਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸੜਕਾਂ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਤਰ੍ਪਯਂਤਿ ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤृषਿਤਾਞ੍ਸ਼ੀਤਲੈਰ੍ਜਲੈਃ 4.1.12.
ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕ ਪਿਆਸੇ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਕੇ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜਲਾਸ਼ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਯਮੇਕਤਮਃ ਪਤਿਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਸ਼ृਣੁ ਪਤੇਰ੍ਵਰੁਣਸ੍ਯਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਰੁਣ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿष੍ਮਾਨਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਨਯੋ ਵਿਨਯੋਚਿਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ੁਚਿਸ਼ਮਾਨ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਨਿਮਰ ਸੀ।
ਅਚ੍ਛੋਦੇ ਸਰਸਿ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਸ ਗਤੋ ਬਾਲਕੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਛੋਦਾ ਝੀਲ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਨਿਸੁਤੇ ਹृਤੇऽਤ੍ਯਾਹਿਤਸ਼ਂਸਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਂਦੇ ਲੋਕ ਲੈ ਗਏ,
ਹਰਾਰ੍ਚਨੋਪਵਿष੍ਟਸ੍ਯ ਸਮਾਧੌ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਤ੍ਮਨਃ
ਹਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਅਧਿਕਂ ਸ਼ੀਲਯਾਮਾਸ ਸ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਾਧਨਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਨਾ ਭੂਤਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਾਂਤਰ੍ਗਤਾਨਿ ਚ
ਅਨੇਕ ਜੀਵ ਜੰਤੂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਨ,
ਸਮੁਦ੍ਰਾਨਂਤਰੀਯਾਣਿ ਹ੍ਯਰਣ੍ਯਾਨੀਸ੍ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਸਮੁੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ,
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਨਿ ਕੁਲ੍ਯਾਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਰ੍ਬਹੁ 4.1.12.
ਪੁਖਤਾ, ਕੂਏਂ, ਤਲਾਬ, ਨਾਲੇ ਅਤੇ ਕਈ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ,
ਬਹੂਨ੍ਮੁਨਿਕੁਮਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਜ੍ਜਨੋਨ੍ਮਜ੍ਜਨਾਦਿਭਿਃ
ਕਈ ਨੌਜਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਉੱਠਣ-ਬੈਠਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ,