ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵਾਦ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤਂ ਤੇ ਯੌਵਨੇ ਭੋਗਨਿਃਸ੍ਪृਹਮ੍
'ਤੇਰੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ ਮਨ ਆਨੰਦ ਤੋਂ ਇਤਨਾ ਬੇਪਰਵਾਹ ਕਿਉਂ ਹੈ?'
ਹਂਸਤੂਲਮਯੀਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾਮਯਵਿਤਾਨਿਕਾਮ੍
'ਹੰਸ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੇਜ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਛੱਤ—'
ਤਪੋਜਡੋ ਮृਡੋ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਗੇਵਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਯੋਜ੍ਝਿਤਃ 1.3.2.19.
'ਭਾਗ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਪ ਦੇ ਸੁੱਕੇਪਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੀ ਹੈਂ, ਓ ਮੀਠੀ।'
ਕਿਂ ਤੁ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥੋऽਸ੍ਤਿ ਮਹਿषੋ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
'ਪਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮਹੀਸ਼ਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।'
ਕਿਂ ਨਿਹ੍ਨਵੇਨ ਨਨ੍ਵੇष ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਂ ਚਿਰਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
'ਇਸ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਉਹ ਸਰਵਰਤ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯਤ੍ਯਂਤਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਤਾਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾਮਸਮਂਜਸਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ—
ਸਾ ਚਾਤਿਰੋषੇਣ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਦੈਤ੍ਯਰੂਪਿਕਾ
ਉਹ, ਦੈਤਿ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵਚਨ ਕਰ ਬੈਠੀ।
ਸੋऽਪਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਰੁषਾਤੀਵਾਰੁਣੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ—
ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੈਰ੍ਦ੍ਵਿਰਦੈਰਸ਼੍ਵੈਃ ਪਤ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਂਤਤਃ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨਾਲ—
ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਲਿਤੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯਘੋषੈਸ਼੍ਚ ਨਭਃ ਸ੍ਫੁਟਦਿਵਾਭਵਤ੍
ਨਗਾੜਿਆਂ ਤੇ ਤੁਰਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਫਟਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਪਦਾ ਸੀ।
ਕਰਾਲੋ ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਚष੍ਣੁਰ੍ਵਿਕਰਾਲਕਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ, ਦਬਾਉਣ ਵਿਚ ਔਖਾ, ਹਰ ਵੱਲ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ—
ਮਹਾਹਨੁਰ੍ਮਹਾਮੌਲਿਰੁਗ੍ਰਾਸ੍ਯੋ ਵਿਕਟੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਵੱਡੇ ਜਬੜੇ, ਵੱਡਾ ਮੋੜ, ਉੱਗਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕੋਲਾਹਲਮਿਮਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਨਿਯਮਵਿਘ੍ਨਤਃ 1.3.2.19.
ਇਹ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਆਪਣੀ ਰੁਟੀ ਨੂੰ ਟੁੱਟਣ ਕਰਕੇ
ਸਾਰੁਣਾਦ੍ਰਿਰਹੋਦ੍ਰੋਣ੍ਯਾਮਧਿਰੂਢਾ ਮृਗਾਧਿਪਮ੍
ਉਹ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ
ਘਨਾਘਨਰਵੋਦਗ੍ਰਂ ਸਿਂਹਨਾਦਮਚੀਕਰਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ
ਸ੍ਵਾਂਗੇਭ੍ਯੋ ਯੋਗਿਨੀਚਕ੍ਰਂ ਮਾਤਰੋऽਪ੍ਯਸृਜਨ੍ਰੁषਾ
ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦਾ ਗੋਲ ਛੱਡਿਆ
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰਾਰੁਣਚ੍ਛਾਯਾ ਦਂਡਿਨ੍ਯੋ ਹਂਸਵਾਹਨਾਃ
ਕੁਝ ਉਥੇ ਲਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਲਾਠੀਆਂ ਫੜੀਆਂ, ਹੰਸਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਈਆਂ
ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਕਾਸ਼੍ਚਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਜ੍ਵਲਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖਪਾਣਯਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜਲਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈਆਂ
ਨਿਰ੍ਜਗ੍ਮੁਰਪਰਾਃ ਸੇਨਾਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ਿਖਿਵਾਹਨੈਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ, ਮੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਿਕਲੀਆਂ
ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਮੁਃ ਪਰਾਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਮਧਿਰੁਹ੍ਯਾਧਿਕਕ੍ਰੁਧਾ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈਆਂ
ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂਤੇ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਵਾਹਾਃ ਕੁਵਲਯਤ੍ਵਿषਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਬਾਘਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਈਆਂ ਵੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈਆਂ
ਰੋषਾਰੁਣਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਵਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਿਪਵਾਹਨਾਃ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਕੁਝ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀਆਂ
ਅਸ਼੍ਵਾਰੂਢਾ ਸਮਾਪੇਤੁਰੇਕਾਃ ਸੌਦਾਮਿਨੀਨਿਭਾਃ ।। 1.3.2.19.
ਕੁਝ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ
ਤਾਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਚਤੁਃषष੍ਟਿਮਸੁਰਾਨਾਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਕਰੋੜ ਸਠ ਲੱਖ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ
ਤਤਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨੀਚਕ੍ਰਦਾਨਵਾਨੀਕਯੋਰ੍ਮਿਥਃ
ਫਿਰ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਗੋਲ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ
ਸਾਯਕੈਰ੍ਯੋਗਿਨੀਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਦਲਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯਮੌਲਯਃ
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਮੋੜੇ ਟੁੱਟ ਗਏ
ਪ੍ਰਸਸ੍ਰੂ ਰਕ੍ਤਸਰਿਤੋ ਲਗਤ੍ਕੈਸ਼ਿਕਸ਼ੈਵਲਾਃ
ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿ ਪਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਸ਼ਿਕਾ ਘਾਹ ਕਣੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ
ਵੇਤਣ੍ਡਤੁਣ੍ਡਾਨ੍ਯਾਰੁਹ੍ਯ ਸੌਧਾਨਿਵ ਪਿਸ਼ਾਚਿਕਾਃ
ਪਿਸਾਚੀਆਂ, ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਂ ਦੇ ਚੁੰਝਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਹਲਾਂ ਵਾਂਗ
ਕਪਾਲੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯਵੀਰਾਣਾਮਘਾਸੁਰਸृਗਾਸਵਾਨ੍
ਦੈਤ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਖੋਪੜੀਆਂ, ਮੰਦ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ
ਪਰਿਜਹ੍ਰੁਸ੍ਤਥਾਂਤ੍ਰਾਣਿ ਕਂਕੌਘਾਃ ਪਾਸ਼ਸ਼ਂਕਯਾ
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੇ ਆਂਤਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਸਮਝ ਕੇ