ਇष੍ਟਗਨ੍ਧਪ੍ਰਸੂਨੌਘੈਰ੍ਵਵਰ੍षੁਸ੍ਤੇ ਘਨਾਘਨਾਃ
ਘਣਾਂ ਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਪਰਿਤਃ ਸਰਿਤਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਾ ਭੂਤਾਨਾਂ ਮਾਨਸੈਃ ਸਹ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਸਾਫ ਨਦੀਆਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਸਮੇਤ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਵਸੁਧਾਸੀਚ੍ਛੁਭਾ ਤਦਾ 4.1.11.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਿਲੋਤ੍ਤਮੋਰ੍ਵਸ਼ੀਰਂਭਾ ਪ੍ਰਭਾ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਭਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਤਿਲੋਤਮਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਰੰਭਾ, ਪ੍ਰਭਾ, ਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤਪ੍ਰਭਾ—ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੀਆਂ—
ਕ੍ਵਣਤ੍ਕਂਕਣ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰਤਲਂ ਮੁਦਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਪੱਟੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਬਰਤਨ ਚੰਮਕੇ।
ਵਜ੍ਰਵੈਦੂਰ੍ਯ ਦੀਪਾਨਿ ਹਰਿਦ੍ਰਾ ਲੇਪਨਾਨਿ ਚ
ਹੀਰੇ ਤੇ ਬੈਰਲ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਗਮਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਹਲਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਪਦ੍ਮਰਾਗਪ੍ਰਵਾਲਾਖ੍ਯਰਤ੍ਨਕੁਂਕੁਮਵਂਤਿ ਚ
ਪਦਮਰਾਗ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੇ ਰਤਨ, ਤੇ ਕੇਸਰ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰ੍ਯਸ੍ਤਥਾऽਮਰ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ, ਕਿਨਨਰੀਆਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸੁਵਾਸਿਨ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਸ੍ਵਰਾਃ
ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀਆਂ, ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਮਰੀਚਿਰਤ੍ਰਿ ਪੁਲਹਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਕ੍ਰਤੁਰਂਗਿਰਾਃ
ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਪੁਲਹ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਕ੍ਰਤੁ ਤੇ ਅੰਗਿਰਾ ਉਥੇ ਸਨ।
ਲੋਮਸ਼ੋ ਲੋਮਚਰਣੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋਥ ਗੌਤਮਃ
ਲੋਮਸ਼, ਲੋਮਚਰਨ, ਭਰਦਵਾਜ ਤੇ ਗੌਤਮ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਸਂਵਰ੍ਤੋ ਮਤਂਗੋ ਭਰਤੋਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ 4.1.11.
ਜਮਦਗਨੀ, ਸੰਵਰਤ, ਮਤੰਗ, ਭਰਤ ਤੇ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ऋष੍ਯਸ਼ृਂਗੋਥ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਰੁਚਿਰ੍ਨਾਰਦਤੁਂਬੁਰੂ
ਸ਼ਯਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਦੁर्वਾਸਾ, ਰੁਚਿ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਤੁੰਬੁਰੂ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ਾਲਂਕਾਯਨਹਾਰੀ ਤੌ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋਥਭਾਰ੍ਗਵਃ
ਸ਼ਾਲੰਕਾਯਨ, ਹਾਰੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਭਾਰਗਵ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਧੌਮ੍ਯੋਪਮਨ੍ਯੁਵਤ੍ਸਾਦ੍ਯਾ ਮੁਨਯੋ ਮੁਨਿਕਨ੍ਯਕਾਃ । ਤਚ੍ਛਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਧਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਧੌਮਯ, ਉਪਮਨਯੂ, ਵਤਸ ਤੇ ਹੋਰ ਮੁਨੀ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਯੁਤੋ ਦੇਵੋ ਗਰੁਡਵਾਹਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਦੇਵਤਾ ਆਏ।
ਮਹੇਂਦ੍ਰਮੁਖ੍ਯਾ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾ ਨਾਗਾਃ ਪਾਤਾਲਵਾਸਿਨਃ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਗੂ ਗੀਰਵਾਣ, ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨਾਗ ਵੀ ਆਏ।
ਸ੍ਥਾਵਰਾ ਜਂਗਮਂ ਰੂਪਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਯਾਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਸੂਰਤਾਂ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਏ।
ਜਾਤਕਰ੍ਮ ਸ੍ਵਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਦੇਵਤਾ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਇਤਿ ਨਾਮ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦੇਯਮੇਕਾਦਸ਼ੇਹਨਿ
ਗਿਆਰਵੀਂ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੇਣਾ ਸੀ।
ਅਯਮਗ੍ਨਿਰ੍ਗृਹਪਤਿਰ੍ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਯਾ ਵਸੁਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਅਗਨੀ ਹੈ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗਾਰਹਪਤਿਆ, ਧਨ ਤੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਅਗ੍ਨੇ ਗृਹਪਤੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਯਾ ਪਰਾਮਪਿ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ 4.1.11.
ਅਗਨੀ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਾਲਤ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਬਾਲੋਚਿਤਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਹਰੇਣ ਹਰਿਣਾ ਸਹ
ਹਰੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਲਈ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤੀ।
ਅਹੋਰੂਪਮਹੋ ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਹੋ ਸਰ੍ਵਾਂਗਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਵਾਹ, ਕਿੰਨਾ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਹੈ! ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਚਮਕ ਹੈ! ਵਾਹ, ਹਰ ਅੰਗ 'ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ!
ਅਥਵਾ ਕਿਮਿਦਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਰ੍ਵਭਕ੍ਤਜਨੇष੍ਵਹੋ
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਸ਼ਰਵ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਵਂਤਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਮੀਹਂਤੇ ਗृਹਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਵਾਸਿਨਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਘਰਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗृਹਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਜਨਂ ਵृਥਾ
ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਖਾਲੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਨ ਪੁਤ੍ਰਾਤ੍ਪਰਮੋ ਲਾਭੋ ਨ ਪੁਤ੍ਰਾਤ੍ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ, ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ।
ਔਰਸਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜਃ ਕ੍ਰੀਤੋ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੁਤਾਸੁਤਃ
ਚਾਹੇ ਆਪਣੀ ਜਣੀ ਹੋਵੇ, ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਹੋਵੇ, ਖਰੀਦੀ ਹੋਵੇ, ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ—ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।