ਯਾਮੁਨੇਸ਼ਂ ਲਾਂਗਲੀਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਯਾਮੁਨੇਸ਼, ਲਾਂਗਲੀਸ਼ ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ?
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਰਾਹੇਸ਼ਂ ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼ਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਵਿਆਘਰੇਸ਼ਵਰ, ਵਰਾਹੇਸ਼, ਵਿਆਸੇਸ਼ ਜਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ?
ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਕਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਸ਼ਂ ਸ੍ਵਰ੍ਲੀਨਂ ਸਂਗਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ, ਇੰਦਰੇਸ਼, ਸਵਰਲੀਨ ਜਾਂ ਸੰਗਮੇਸ਼ਵਰ?
ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯੇਸ਼ਂ ਮਹਾਦੇਵਮੁਪਸ਼ਾਂਤਿ ਸ਼ਿਵਂ ਤਥਾ
ਤ੍ਰਿਸੰਧੇਸ਼, ਮਹਾਦੇਵ, ਉਪਸ਼ਾਂਤੀ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ?
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਸਂਜ੍ਞਂ ਵਾ ਕਿਮੇषਾਮਾਸ਼ੁਪੁਤ੍ਰਦਮ੍
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਆਜ੍ਞਾਤਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਤਾਵਤ੍ਫਲਿਤੋ ਮੇ ਮਨੋਰਥਃ
ਜੋ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂ ਭੁੱਲ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨੋ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਸੱਲੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਂ ਪੂਜਨਾਰ੍ਥਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ 4.1.10.
ਦਿਨ ਰਾਤ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਮਗਮਦ੍ਬਹੁਨੀਰਾਜਨੈਰਿਹ 4.1.10.
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਦੀਵੇ ਜਗਾ ਕੇ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਪਂਚਗਵ੍ਯਾਸ਼ਨੋ ਮਾਸਂ ਮਾਸਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਵ੍ਰਤੀ 4.1.10.
ਜੋ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਗृਹ੍ਣਾਸ੍ਯਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਜਿਘ੍ਰੇਰਘ੍ਰਾਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਂਘ੍ਰਿਰਾਯਾਸਿ ਦੂਰਾਤ੍ 4.1.10.
ਤੂੰ ਕੰਨ ਵਜੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ, ਨੱਕ ਵਜੋਂ ਸੁੰਘਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਭਿਲਾषਾष੍ਟਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੇਤਤ੍ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਮ੍ 4.1.10.
ਇਹ ਅੱਠ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੂੰ ਉਚਾਰਿਆ ਹੈ।
ਅਬ੍ਦਂ ਜਪ੍ਤਮਿਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਦਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਗਸ੍ਤਿਰੁਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸੁਭਗੇ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਤਦ੍ਯੋषਿਦਂਤਰ੍ਵਤ੍ਨੀ ਬਭੂਵ ਹ
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਔਰਤ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਃ ਪੁਂਸਵਨਂ ਤੇਨ ਸ੍ਪਂਦਨਾਤ੍ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਫਿਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸੀਮਨ੍ਤੋਥਾष੍ਟਮੇ ਮਾਸਿ ਗਰ੍ਭਰੂਪਸਮृਦ੍ਧਿਕृਤ੍
ਅੱਠਵੇਂ ਮਹੀਨੇ, ਸੀਮੰਤ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਗਰਭ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਧੋਤਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸਤ੍ਸੁਤਾਰਾਸੁ ਤਾਰਾਧਿਪ ਵਰਾਨਨਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਚੇ ਸੁਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਚ, ਚੰਦ-ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ—
ਅਰਿष੍ਟਂ ਦੀਪਯਨ੍ਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਰਿष੍ਟਵਿਨਾਸ਼ਕृਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਸਦ੍ਯਃ ਸਮਸ੍ਤਸੁਖਦੋ ਭੂਰ੍ਭੁਵਃਸ੍ਵਰ੍ਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਭੂ, ਭਵ, ਤੇ ਸਵਰ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਇष੍ਟਗਨ੍ਧਪ੍ਰਸੂਨੌਘੈਰ੍ਵਵਰ੍षੁਸ੍ਤੇ ਘਨਾਘਨਾਃ
ਘਣਾਂ ਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਪਰਿਤਃ ਸਰਿਤਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਾ ਭੂਤਾਨਾਂ ਮਾਨਸੈਃ ਸਹ
ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਸਾਫ ਨਦੀਆਂ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਸਮੇਤ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਵਸੁਧਾਸੀਚ੍ਛੁਭਾ ਤਦਾ 4.1.11.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਿਲੋਤ੍ਤਮੋਰ੍ਵਸ਼ੀਰਂਭਾ ਪ੍ਰਭਾ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਭਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਤਿਲੋਤਮਾ, ਉਰਵਸ਼ੀ, ਰੰਭਾ, ਪ੍ਰਭਾ, ਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤਪ੍ਰਭਾ—ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੀਆਂ—
ਕ੍ਵਣਤ੍ਕਂਕਣ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰਤਲਂ ਮੁਦਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਪੱਟੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਬਰਤਨ ਚੰਮਕੇ।
ਵਜ੍ਰਵੈਦੂਰ੍ਯ ਦੀਪਾਨਿ ਹਰਿਦ੍ਰਾ ਲੇਪਨਾਨਿ ਚ
ਹੀਰੇ ਤੇ ਬੈਰਲ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਗਮਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਹਲਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਪਦ੍ਮਰਾਗਪ੍ਰਵਾਲਾਖ੍ਯਰਤ੍ਨਕੁਂਕੁਮਵਂਤਿ ਚ
ਪਦਮਰਾਗ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੇ ਰਤਨ, ਤੇ ਕੇਸਰ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰ੍ਯਸ੍ਤਥਾऽਮਰ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਵਿਦਿਆਧਰੀਆਂ, ਕਿਨਨਰੀਆਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਗਂਧਰ੍ਵੋਰਗਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸੁਵਾਸਿਨ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਸ੍ਵਰਾਃ
ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀਆਂ, ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਮਰੀਚਿਰਤ੍ਰਿ ਪੁਲਹਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਃ ਕ੍ਰਤੁਰਂਗਿਰਾਃ
ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਪੁਲਹ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਕ੍ਰਤੁ ਤੇ ਅੰਗਿਰਾ ਉਥੇ ਸਨ।