ਤਪੋਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਹਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕਮਰ੍ਣਾ
ਵੱਡੀ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਯਦਾਕਲਾਨਿਧਿਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਦਰ੍ਸ਼ੇ ऽਦृਸ਼੍ਯਤ੍ਵਮਾਵਹੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਚੰਦ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯਦਚ੍ਛਭਿਤ੍ਤੌ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ੍ਵਮਨ੍ਯਯੋਪਿਦ੍ਵਿਸ਼ਂਕਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕੰਧ 'ਤੇ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਨੀਲਮਣਿਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤੇष੍ਵਤ੍ਰਨਿਰ੍ਭਯਮ੍
ਨੀਲੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਚਂਦ੍ਰਕਾਂਤਸ਼ਿਲਾਜਾਲਸ੍ਰੁਤਮਾਤ੍ਰਾਮਲਂਜਲਮ੍
ਚੰਦਕਾਂਤ ਪਥਰ ਦੀ ਜਾਲੀ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਕੁਵਿਂਦਾ ਨ ਚ ਸਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਚ ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਹਰਾਃ
ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਕੁਵਿੰਦਾ ਰੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਬਾਂਦਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਗਣਕਾ ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਂਤੇ ਚਿਂਤਾਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਇਥੇ ਕੋਈ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਜੋ ਗਣਤੀ ਜਾਂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ।
ਸੂਪਕਾਰਾ ਨ ਸਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਰਸਕਰ੍ਮ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ 4.1.10.
ਇਥੇ ਕੋਈ ਰਸੋਈਏ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਸੁਆਦ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੋਣ।
ਕੀਰ੍ਤਿਰੁਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾ ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੋ ਵਾਜਿਰਾਜਿषੁ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਾਸ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਐਰਾਵਤੋ ਦਂਤਿਵਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਂਤੋਤ੍ਰ ਰਾਜਤੇ
ਇਰਾਵਤ, ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ, ਇੱਥੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਰੁਰਤ੍ਨਂਪਾਰਿਜਾਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਂ ਸੋਰ੍ਵਸ਼ੀ ਤ੍ਵਿਹ
ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਪਾਰਿਜਾਤ ਹੈ; ਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਉਰਵਸ਼ੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸੁਰਾਣਾਂ ਯਾ ਕੋਟਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਸਮੀਰਿਤਾ
ਤ੍ਰੈਤੀਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਵੈਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇष੍ਵਿਂਦ੍ਰਪਦਾਦਨ੍ਯਨ੍ਨ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯੇਤ ਕਿਂਚਨ
ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਲਭ੍ਯਂ ਵਿਨਿਮਯੇਨ ਯਤ੍
ਜੋ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ—
ਅਰ੍ਚਿष੍ਮਤੀ ਸਂਯਮਿਨੀ ਪੁਣ੍ਯਵਤ੍ਯਮਲਾਵਤੀ
ਅਰਚਿਸ਼ਮਤੀ, ਸੰਯਮਿਨੀ, ਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਅਤੇ ਅਮਲਾਵਤੀ—
ਅਯਮੇਵ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਯਮੇਵ ਦਿਵਸ੍ਪਤਿਃ
ਇਹੀ ਉਹ ਸਹਸਰ-ਅੱਖੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਉਹ ਸਵਰਗ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਾਪਿ ਲੋਕਪਾਲਾ ਯੇ ਤ ਏਨਂ ਸਮੁਪਾਸਤੇ
ਸਾਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਸ੍ਥੈਰ੍ਯੇਣ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਮਿष੍ਯਤੇ 4.1.10.
ਉਸ ਦੀ ਢਿੱਲ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਢਿੱਲੀ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਨੁਜਾ ਮਨੁਜਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ੍ਤਪਸ੍ਯਂਤ੍ਯੁਗ੍ਰਸਂਯਮਾਃ
ਦਾਨਵ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਦੈਤ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਅਤੇ ਸਖਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ—
ਸਗਰਾਦ੍ਯਾ ਮਹੀਪਾਲਾ ਵਾਜਿਮੇਧਵਿਧਾਯਕਾਃ
ਸਗਰ ਆਦਿ ਮਹਾਰਾਜੇ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨਿष੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਹਂ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤਂ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕੁਰੁਤੇऽਵਨੌ
ਜੋ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੌ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਸਮਾਪ੍ਤਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤਾ ਵਸਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਮਹੀਭੁਜਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੌ ਯਜਨਾ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲਾਪੁਰੁषਦਾਨਾਦਿ ਮਹਾਦਾਨਾਨਿ षੋਡਸ਼
ਤੁਲਾ-ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾਨ ਆਦਿ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਦਾਨ—
ਅਕ੍ਲੀਬਵਾਦਿਨੋ ਧੀਰਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੋ ਦਲੇਰ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਹਨ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਿੱਠ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—
ਇਤ੍ਯੁਦ੍ਦੇਸ਼ਾਤ੍ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹੇਂਦ੍ਰਨਗਰੀ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਮਹੇਂਦਰ ਨਗਰੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਮਾਮਰ੍ਚਿष੍ਮਤੀਂ ਪਸ਼੍ਯ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਪੁਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਦृਢਸਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾਗ੍ਨਿਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ 4.1.10.
—ਜੋ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਅੱਗ-ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ਼ੀਤੇ ਸ਼ੀਤਾਪਨੁਤ੍ਯੈ ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਧ੍ਮਭਾਰਾਨ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਠੰਡੀ ਵਿੱਚ ਠੰਡ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਕੜ ਦੀ ਗੱਡੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਨਾਥਸ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਅਨਾਥ ਲਈ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—