ਨ ਦਰਿਦ੍ਰਾ ਨ ਚ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਨ ਵ੍ਯਾਧਿ ਪਰਿਪੀਡਿਤਾਃ
ਇੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ।
ਸਂਕ੍ਰਮੇषੁ ਨ ਯੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਸ੍ਨਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਵਾਰਿषੁ 4.1.9.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ 'ਤੇ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਹਾਇਆ ਨਹੀਂ—
ਤੇ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਪ੍ਰਤਿਦ੍ਵਾਰਂ ਵਿਹੀਨ ਨਯਨਾਨਨਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ।
ਸਮਂ ਕृष੍ਣਲਕੇਨਾਪਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਾਂਚਨਂ ਕृਤੀ
ਜੇ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਕ ਕਾਲਾ ਦਾਣਾ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰੇ—
ਸਰ੍ਵਂ ਗਂਗਾਸਮਂ ਤੋਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹਰ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਹਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਸ੍ਨਾਤਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਦਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ, ਜਪ, ਹਵਨ ਜਾਂ ਸਨਾਨ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਰਵਿਵਾਰੇ ਸਂਕ੍ਰਮਸ਼੍ਚੇਦੁਪਰਾਗੋऽਥਵਾਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਰਵਿਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣ ਹੋਵੇ—
ਭਾਨੁਵਾਰੋ ਯਦਾ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਥ ਜਾਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਰਵਿਵਾਰ ਛੇਵੀਂ ਜਾਂ ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਹਂਸੋ ਭਾਨੁਃ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ੍ਤਪਨਸ੍ਤਾਪਨੋ ਰਵਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਹੰਸਾ, ਭਾਨੁ, ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁ, ਤਪਨ, ਤਾਪਨ, ਰਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਤਾ ਮਾਰ੍ਤਂਡੋ ਮਿਹਿਰੋਂऽਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਤਾ, ਮਾਰਤੰਡ, ਮਿਹਿਰ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਹੈ—
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਾ ਸਪ੍ਤਹਯੋ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਹਸ੍ਕਰਃ ਖਗਃ
ਉਹ ਦਵਾਦਸ਼ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਭਾਸਕਰ, ਹਸਕਰ, ਖਗ ਹੈ—
ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ੋ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ੀਤਮੋਰਿਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ 4.1.9.
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਾਕਸ਼ੀ, ਅਮੋਰੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ—
ਦ੍ਯੁਮਣਿਰ੍ਹਰਿਦਸ਼੍ਵੋਰ੍ਕੋ ਭਾਨੁਮਾਨ੍ਭਯਨਾਸ਼ਨਃ
ਉਜਲਿਆਂ ਦਾ ਮਣੀ, ਹਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਓਰਕਾ, ਭਾਨੁ, ਡਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਏਕਚਕ੍ਰਰਥੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਮਂਦੇਹਾਰਿਸ੍ਤਮਿਸ੍ਰਹਾ
ਇਕ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਮਿਤ੍ਰ, ਮੰਦੇਹਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਹੇਲਿਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਸ਼੍ਚ ਕਲਿਘ੍ਨਸ੍ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਵਾਹਨਃ
ਹੇਲਿਕਾ, ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁ, ਕਲਿਜੁਗ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਰਕਸ਼ਿਆ ਦਾ ਸਵਾਰ—
ਘਰ੍ਮਰਸ਼੍ਮਿਰ੍ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚਂਡਾਂਸ਼ੁਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਗਰਮ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਤਿੱਖੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—
ਪ੍ਰਣਵਾਦਿ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਂਤੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰ ਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਓਮ ਉਚਾਰਨ ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਵਿਭਕਤੀ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਨਾਲ, ਨਮਸਕਾਰ ਸਮੇਤ—
ਵਿਗृਹ੍ਯ ਪਾਣਿਯੁਗ੍ਮੇਨ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਚਾ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ—
ਕਰਵੀਰਾਦਿ ਕੁਸੁਮੈ ਰਕ੍ਤਚਂਦਨਮਿਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਕਰਵੀਰ ਆਦਿ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ
ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਮਨਰ੍ਘ੍ਯਾਯ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਧ੍ਯਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਅਮੋਲਕ ਸਵਿਤਰ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਂਤ੍ਰਂ ਨਮਸ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਦਯਾਸ੍ਤਮਯੇ ਰਵਿਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ ਡੁੱਲਣ ਵੇਲੇ, ਹਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਰੋ ਜਾਤੁ ਨ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨ ਦੁਃਖਭਾਕ੍ 4.1.9.
ਜੋ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਿਨੌषਧੈਰ੍ਵਿਨਾ ਵੈਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਨਾਪਥ੍ਯਪਰਿਗ੍ਰਹੈਃ
ਬਿਨਾ ਦਵਾਈਆਂ, ਬਿਨਾ ਡਾਕਟਰਾਂ ਤੇ ਬਿਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ,
ਇਤ੍ਯੇਕਦੇਸ਼ਃ ਕਥਿਤੋ ਭਾਨੁਲੋਕਸ੍ਯ ਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਣਵਿषਯੀਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਿਤਿਪੁਣ੍ਯਕਥਾਮਿਮਾਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਨ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਾਪਿ ਨਾਧਰ੍ਮੇषੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਗਰੀਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਤਤਂ ਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਮਿਦਮਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਉੱਤਮ ਆਖਿਆਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤੋऽਧ੍ਯਾਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼, ਜਦੋਂ ਇਹ ਉੱਤਮ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ,
ਨਯਨਾਨਂਦਸਂਦੋਹਦਾਯਿਨੀਪੂਰਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਇਹ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਨ੍ਮਹਾਭਾਗਸੁਤੀਰ੍ਥਫਲਿਤਦ੍ਰੁਮ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਨ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ,