ਅਨਂਗਲਤਿਕਾ ਚਾਪਿ ਤਥਾ ਮਦਨਮੋਹਿਨੀ
ਅਨੰਗਲਤਿਕਾ ਅਤੇ ਮਦਨਮੋਹਿਨੀ ਵੀ।
ਗ੍ਰਾਵਦ੍ਰਾਵਾ ਤਪੋਦ੍ਵੇष੍ਟੀ ਚਾਰੁਨਾਸਾ ਸੁਕਰ੍ਣਿਕਾ 4.1.9.
ਗ੍ਰਾਵਦ੍ਰਾਵਾ, ਤਪੋਦਵੇਸ਼ਟੀ, ਚਾਰੁਨਾਸਾ, ਤੇ ਸੁਕਰਨਿਕਾ।
ਤਪਃਸ਼ੁਲ੍ਕਾ ਤੀਰ੍ਥਸ਼ੁਲ੍ਕਾ ਦਾਨਸ਼ੁਲ੍ਕਾ ਹਿਮਾਵਤੀ
ਤਪਹਸ਼ੁਲਕਾ, ਤੀਰਥਸ਼ੁਲਕਾ, ਦਾਨਸ਼ੁਲਕਾ, ਤੇ ਹਿਮਾਵਤੀ।
ਅष੍ਟਾਗ੍ਨਿਹੋਮਿਕਾ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤੋਦ੍ਭਵਾ
ਅਸ਼ਟਾਗਨਿਹੋਮਿਕਾ, ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਹੋਰ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪ੍ਸਰੋਲੋਕੇ ਵਸਂਤ੍ਯਨ੍ਯਾ ਅਪਿਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦਿਵ੍ਯਾਂਬਰਾ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਾਃ
ਇਹ ਦਿਵਿਆ ਪਹਿਰਾਵੇ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਸੋਪਵਾਸਾਨਿ ਸ੍ਖਲਂਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਤਃ
ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵੀ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਡਿਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾ ਇਮਾ ਦਿਵ੍ਯਭੋਗਿਨ੍ਯੋ ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਸਂਪਦਃ
ਇਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਮੋਹਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਸਾਂਗਾਨਿ ਕਾਮਿਕਾਨਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਪੂਰੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਤਿਵ੍ਰਤਧृਤਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾ ਧृਤਾਃ
ਜੋ ਨਾਰੀਆਂ ਪਤੀ ਲਈ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਰ੍ਤਰਿ ਪ੍ਰੋषਿਤੇ ਯਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਵ੍ਰਤਾਃ ਸਦਾ
ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਾਰੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਸੁਗਂਧੀਨਿ ਸੁਵਾਸਂ ਚਂਦਨਂ ਤਥਾ 4.1.9.
ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰ੍ਣਾਨਿ ऋਜੁਤਾਰਾਣਿ ਜੀਰ੍ਣਾਨਿ ਕਠਿਨਾਨਿ ਚ
ਪੱਤੇ ਜੋ ਸਿੱਧੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਵਾਸੋਪਸ੍ਕਰਾਢ੍ਯਾਨਿ ਨਾਗਵਲ੍ਲ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨਾਗਵੱਲੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ,
ਬਹੁਕੌਤੁਕਵਸ੍ਤੂਨਿ ਸਮਰ੍ਚ੍ਯਦ੍ਵਿਜਦਂਪਤੀ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੰਪਤੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਚਿਕਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਂਵਾ ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਯਤੀਪਾਤਮੇਕਸਂਵਤ੍ਸਰਾਵਧਿ
ਜਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਰੂਪਧਰੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ ਵਾਦਿਨੀ
ਦੇਵਤਾ, ਜਿਹੜਾ ਜਿਹੜੀ ਰੂਪ ਚਾਹੇ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: 'ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।'
ਕਨ੍ਯਾਰੂਪਧਰਾਕਾਚਿਦ੍ਯਾਭੁਕ੍ਤਾ ਕੇਨਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕੋਈ ਕੁੜੀ, ਕੁੜੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਵੱਲੋਂ ਕਦੇ ਕਦੇ ਭੋਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦੇਵ ਵृਤ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਨਿਧਨਂ ਯਾਤਿ ਕਾਲਤਃ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਉਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਦਾਨਮਪ੍ਸਰੋਲੋਕਸ੍ਯੇਤਿਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰਣੀਃ
ਇਹ ਹੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਥਾ ਕਦਂਬਕੁਸੁਮਂ ਕਿਂਜਲ੍ਕੈਃ ਸਰ੍ਵਤੋਵृਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕਦੰਬਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਦੂਰਾਦ੍ਰਵਿਂ ਸ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਧृਤਤਾਮਰਸਦ੍ਵਯਮ੍ 4.1.9.
ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਦੋ ਕਮਲ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰੇਣੈਕਚਕ੍ਰੇਣ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਿਯੁਤੇਨ ਚ
ਇਕ ਅਜੋਕੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ, ਤੇ ਸੱਤ ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ,
ਅਪ੍ਸਰੋਮੁਨਿਗਂਧਰ੍ਵ ਸਰ੍ਪਗ੍ਰਾਮਣਿ ਨੈਰ੍ऋਤੈਃ
ਅਪਸਰਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਾਮਂਦੇਵੋਪਿ ਭ੍ਰੂਭਂਗੇਨਾਨੁਮਨ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਨਮਸਕਾਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੌਂਹ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਕ੍ਰਾਂਤੇ ਦ੍ਯੁਮਣੌ ਦੂਰਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾਤਿਸ਼ਰ੍ਮਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸੀ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਾਚਕ੍ਸ਼ਾਥਾਂ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ृਣੁ ਦ੍ਵਿਜ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤ੍ਵਯ੍ਯਕਥ੍ਯਂ ਨ ਕਿਂਚਨ
ਸੁਣੋ, ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਨਿਯਂਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਯ ਏਕਃਕਾਰਣਂ ਪਰਮ੍
ਉਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅਕੈਲਾ ਸਰਵੋਚ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਕ ਹੈ।
ਆਵਿਰ੍ਭਾਵ ਤਿਰੋਭਾਵੌ ਯਦ੍ਭੂਨਰ੍ਤਨਵਰ੍ਤਿਨੌ
ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਪਜ ਅਤੇ ਲੀਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਹੈ।