ਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਂ ਮੁਕ੍ਤਿਪੁਰ੍ਯਦ੍ਭਿਰਾਸ਼ੁਗਂਤृਸ਼ਰੀਰਕਮ੍ 4.1.8.
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸਰੀਰ ਸਾਫ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲੇਵਰਂ ਪੂਤਿਗਂਧਿ ਸਦੈਵਾਸ਼ੁਚਿਭਾਜਨਮ੍
ਸਰੀਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਦੇ ਵਾਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਅਸਲ ਵਿਚ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਦਾ ਪਾਤਰਾ ਹੈ।
ਅਤਏਵਾਹਿ ਪਾਂਡਿਤ੍ਯਮਾਦ੍ਰਿਂਯਤੇ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਦਵਤਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਮੇषਾਨ੍ਪਂਚਪਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਣਂਤਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਮਰਣ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਜੀਵ ਪੰਜ ਪਲਾਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਿਰਾਪਾਯਃ ਸਦਾ ਕਾਯੋ ਨ ਧਨਂ ਨਿਧਨੇऽਵਤਿ
ਸਰੀਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਧਨ ਵੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਤ੍ਵਰਂ ਗਤ੍ਵਰਂ ਚਾਯੁਰ੍ਲੋਕਃ ਸ਼ੋਕਸਮਾਕੁਲਃ
ਜੀਵਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਤ੍ਕਰ੍ਮਣੋ ਵਿਪਾਕੋऽਯਂ ਤਵ ਵਂਦ੍ਯੌ ਮਮਾਪ੍ਯਹੋ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ—ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਵਡਿਆ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ!
ਮਮਾਜ੍ਞਾ ਦੀਯਤਾਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਰਵਾਣਿ ਕਿਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ—ਮੈਂ ਕਿਹੜੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂ?
ਅਦ੍ਯ ਧਨ੍ਯਤਰੋਸ੍ਮੀਹ ਯਦ੍ਦृष੍ਟੌ ਭਗਵਦ੍ਗਣੌ
ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਸ੍ਵਪੁਰੀਂ ਯਮਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਮ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੈਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮ੍ਯਾਣ੍ਯੇਵ ਵਚਾਂਸ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਾਣਿ ਚ ।। 4.1.8.
ਉਸਦੇ ਬੋਲ ਸਚਮੁਚ ਧਰਮਕ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਪੁਰੀ ਸਂਯਮਨੀ ਸੇਯਮਤੀਵ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਸੰਯਮਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਮਰੂਪਂ ਵਰ੍ਣਯਂਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇऽਨ੍ਯਥਾ ਜਨਾਃ
ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਯਮ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੇਰਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੇਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤ੍ਯਮੁਂ ਲੋਕਂ ਨਿਵਸਂਤਿ ਤਥਾਤ੍ਰ ਕੇ
ਕਿਹੜੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੁਝ ਲੋਕ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੌਣ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ?
ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯੈਵ ਨਿਃਸ਼ਂਕੈਃ ਪੁਣ੍ਯਰਾਸ਼ਿਭਿਃ
ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਮੇਵ ਹਿ ਪਿਂਗਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਰੋਧਰਕ੍ਤਾਂਤਲੋਚਨਃ
ਇਹ ਹੀ ਪਿੰਗਾ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ੋऽਤਿਕृष੍ਣਾਂਗਃ ਪ੍ਰਲਯਾਂਬੁਦਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਸਿੱਧੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਸਰੀਰ ਬਹੁਤ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਤੂਫਾਨੀ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ।
ਆਨਯੈਨਂ ਪਾਤਯੈਨਂ ਬਧਾਨਾਮੁਂਚ ਦੁਰ੍ਦਮ
ਉਸਨੂੰ ਲਿਆਓ! ਉਸਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੋ! ਬੰਨ੍ਹੋ! ਉਸ ਅਣਕਾਬੂ ਨੂੰ ਛੱਡੋ!
ਆਤਾਡਯੈਨਂ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਪਾਦੌ ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ
ਇਸ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰੋ! ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਪਥਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਫੜੋ!
ਏਤਸ੍ਯ ਗਲ੍ਲਾਵੁਤ੍ਫੁਲ੍ਲੌ ਕ੍ਸ਼ੁਰੇਣਾਸ਼ੁਵਿ ਪਾਟਯ
ਉਸਦੇ ਫੂਲੇ ਹੋਏ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਚੀਰੋ!
ਵਿਦਾਰਯਾਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਕਰਪਤ੍ਰੇਣ ਦਾਰੁਵਤ੍ 4.1.8.
ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਤੇਜ਼ ਪੱਤਰੀ ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਚੀਰ ਦਿਓ!
ਪਰਦਾਰਪ੍ਰਸृਮਰਂ ਕਰਂ ਛਿਂਧ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਪਿਨਃ
ਇਸ ਪਾਪੀ ਦਾ ਹੱਥ, ਜੋ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਕੱਟ ਦਿਓ!
ਸੂਚੀਭੀ ਰੋਮਕੂਪੇषੁ ਤਨੁਂ ਵ੍ਯਧਿਹਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੂਈਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ, ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਰੋਮਕੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਭੋ।
ਪਰਦਾਰਮੁਖਾਘ੍ਰਾਤੁਰ੍ਮੁਖੇ ਨਿष੍ਠੀਵਯਾਸ੍ਯ ਹਿ
ਜੋ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਦੀ ਸੁੰਘਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਥੂਕੋ।
ਭਰ੍ਜਯੈਨਂ ਚਣਕਵਤ੍ਤਪ੍ਤਵਾਲੁਕ ਕਰ੍ਪਰੈਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਚਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ ਰੇਤ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਮਟਕੇ ਨਾਲ ਭੁੰਨੋ।
ਦੋषਾਰੋਪਂ ਸਦਾਕਰ੍ਤੁਰਦੋषੇ ਕ੍ਰੂਰਲੋਚਨ
ਕ੍ਰੂਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਝੂਠਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਓ।
ਅਦਤ੍ਤਪਰਵਸ੍ਤੂਨਾਂ ਗृਹ੍ਣਤਃ ਕਰਪਲ੍ਲਵਮ੍
ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੋ।
ਅਪਵਾਦਂ ਗੁਰੋਰ੍ਵਕ੍ਤੁਰ੍ਨਿਂਦਾਕਰ੍ਤੁਃ ਸੁਪਰ੍ਵਣਾਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ।
ਪਰਮਰ੍ਮ ਸ੍ਪृਸ਼ਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਪਰਚ੍ਛਿਦ੍ਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤੁਃ
ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਜਰੂਰੀ ਅੰਗ ਛੂਹੋ।
ਅਨ੍ਯੇ ਨ ਦੀਯਮਾਨੇ ਸ੍ਵੇ ਨਿषੇਦ੍ਧੁਃਪਾਪਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਮੰਦੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਸਤੂ ਮੰਗਣ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ—