ਕ ਇਮੇ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾ ਬ੍ਰੂਤਮੇਤਨ੍ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ ।। 4.1.8.
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਕੌਣ ਹਨ? ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਅਯਂ ਪਿਸ਼ਾਚਲੋਕੋਤ੍ਰ ਵਸਂਤਿ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਾਃ
ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਪਿਸ਼ਾਚ ਲੋਕ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ, ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਸਂਗਤੋਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਕृਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ੁਚਿਚੇਤਸਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ,
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਵृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ।
ਲੋਕੈਰਪ੍ਯੁषਿਤਂ ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਂਗੈਸ਼੍ਚ ਲੋਮਸ਼ੈਃ
ਇੱਕ ਲੋਕ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕਾਲੇ ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਗੁਹ੍ਯਕਾਨਾਮਯਂ ਲੋਕਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਵੈ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ; ਇਹੀ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਮਾਰ੍ਗਗਾਧਨਾਢ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਪ੍ਰਾਯਾਃ ਕੁਟੁਂਬਿਨਃ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤੀ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਲੋਕ ਹਨ।
ਨ ਤਿਥਿਂ ਨੈਵ ਵਾਰਂ ਚ ਸਂਕ੍ਰਾਤ੍ਯਾਦਿ ਨ ਪਰ੍ਵ ਚ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਿਥੀਆਂ, ਨਾ ਦਿਨ, ਨਾ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਨਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ।
ਏਕਮੇਵ ਹਿ ਜਾਨਂਤਿ ਕੁਲਪੂਜ੍ਯੋ ਹਿ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਹ ਇੱਕ ਹੀ ਗੱਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ: ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸਮृਦ੍ਧਿਭਾਜੋਹ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ
ਇਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਥੇ ਵੀ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਲੋਕਯਾਮਾਸ ਲੋਕਂ ਲੋਚਨਸ਼ਰ੍ਮਦਮ੍ 4.1.8.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਲੋਕ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਗਾਯਨਾਦ੍ਯੇਤੇ ਚਾਰਣਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਪਾਠਕਾਃ
ਇਹ ਚਾਰਣ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਗੀਤਜ੍ਞਾ ਅਤਿਗੀਤੇਨ ਤੋषਯਂਤਿ ਨਰਾਧਿਪਾਨ੍
ਇਹ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਗਾਇਕੀ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਲਬ੍ਧਾਨਿ ਸੁਵਾਸਾਂਸਿ ਧਨਾਨ੍ਯਪਿ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਦੌਲਤ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਗੀਤਂ ਗਾਯਂਤ੍ਯਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਗਾਂਧਰ੍ਵੋ ਲੋਕਸ੍ਤ੍ਵੇषਾਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਗਾਂਧਰਵਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖਾਸ ਹੈ।
ਗੀਤਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਨਾਰਦੋ ਮਹਾਨ੍
ਗੀਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਤੁਂਬੁਰੁਰ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚੋਭੌ ਦੇਵਾਨਾਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭੌ
ਤੁੰਬੁਰੂ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਗੀਤਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਗੀਤਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਧਰਿਹਰਾਂਤਿਕੇ
ਜੇ ਕਦੇ ਵੀ ਗੀਤ ਮਹਾਂਮਾਨ ਹਰਿ ਤੇ ਹਰਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਾਇਆ ਜਾਵੇ,
ਗੀਤਜ੍ਞੋ ਯਦਿ ਗੀਤੇਨ ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੇ ਗੀਤ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮਨੁੱਖ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ,
ਅਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲੋਕੇ ਸਦਾ ਕਾਲਂ ਸ੍ਮृਤਿਰੇषਾ ਪ੍ਰਗੀਯਤੇ 4.1.8.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਹਰ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਯਾਦ ਸਦਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ ਪੁਨਰਨ੍ਯਨ੍ਮਨੋਹਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਮਨਮੋਹਣੀ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਅਸੌ ਵੈਦ੍ਯਾਧਰੋ ਲੋਕੋ ਨਾਨਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਵੈਧਿਆਧਰ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਔषਧਾਨ੍ਯਪਿ ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਤਤ੍ਪੀਡਾਸ਼ਮਨਾਨਿ ਹਿ
ਉਹ ਦਵਾਈਆਂ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰ ਤਾਂਬੂਲ ਭੋਜਨੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਕਪੜੇ, ਪਾਨ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਲਾषਧਿਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਂਤੀष੍ਟਦੇਵਤਾਃ
ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਪਸੰਦ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਦਿਤ੍ਥਂ ਕਥਾਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਾਵਤ੍ਸਂਯਮਿਨੀਪਤਿਃ
ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਉਤਨੇ ਵਿੱਚ ਸੰਯਮਿਨੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—
ਸੋਮ੍ਯਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਵਿਮਾਨਸ੍ਥੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਸੋਮਯ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ,
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਚ ਕੁਲੋਚਿਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਭਵਤਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਮ੍
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਕੁਲ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝਾਇਆ ਹੈ।
ਵੇਦਾਭ੍ਯਾਸਃ ਕृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਗੁਰਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤੋषਿਤਾਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।