ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਮਥਾਰੁਹ੍ਯ ਪੀਤਵਾਸਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਚ੍ਛ੍ਰੀਮੁਖੇਰਿਤਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਮਾਯਾਪੁਰ੍ਯਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਪੁਰ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਮਾਯਾਪੁਰੀ ਤੇ ਮੁਕਤਿਪੁਰੀ ਵਿਚ, ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ, ਦੁਜਨਮੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ।
ਪੁਰੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯਾਮੁਮੇਵਾਰ੍ਥਮਿਤਿਹਾਸੋ ਮਯਾਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਸੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਕਾਂਤੇ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਾਂ ਕਥਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਪਿਆਰੀਏ, ਇਹ ਅਜੋਬੀ ਮਤਲਬ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੋਵਾਚ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੁਕਾਮੋਹਂ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਕਰਸਂਪੁਟਃ
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ।
ਨ ਨਾਮ ਯੁਵਯੋਰ੍ਵੇਦ੍ਮਿ ਵੇਦ੍ਮ੍ਯਾਕृਤ੍ਯਾ ਚ ਕਿਂਚਨ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਤੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਏਤਦੇਵ ਹਿ ਨੌ ਨਾਮ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਉਹੀ ਸਾਡਾ ਨਾਮ ਹੈ।
ਯਦਨ੍ਯਦਪਿ ਤੇ ਚਿਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਤਦਸ਼ਂਕਿਤਮ੍
ਜੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛ ਲੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਚਨਂ ਭਗਵਦ੍ਗਣਭਾषਿਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਆਖੀ ਸੀ,
ਕ ਇਮੇ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾ ਬ੍ਰੂਤਮੇਤਨ੍ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ ।। 4.1.8.
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਕੌਣ ਹਨ? ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਅਯਂ ਪਿਸ਼ਾਚਲੋਕੋਤ੍ਰ ਵਸਂਤਿ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਾਃ
ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਪਿਸ਼ਾਚ ਲੋਕ ਦੇ ਵਾਸੀ ਹਨ, ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਸਂਗਤੋਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਕृਤ੍ਤ੍ਵਸ਼ੁਚਿਚੇਤਸਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇ,
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਵृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ।
ਲੋਕੈਰਪ੍ਯੁषਿਤਂ ਲੋਕਂ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਂਗੈਸ਼੍ਚ ਲੋਮਸ਼ੈਃ
ਇੱਕ ਲੋਕ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕਾਲੇ ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਗੁਹ੍ਯਕਾਨਾਮਯਂ ਲੋਕਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਵੈ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ; ਇਹੀ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਮਾਰ੍ਗਗਾਧਨਾਢ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਪ੍ਰਾਯਾਃ ਕੁਟੁਂਬਿਨਃ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤੀ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਲੋਕ ਹਨ।
ਨ ਤਿਥਿਂ ਨੈਵ ਵਾਰਂ ਚ ਸਂਕ੍ਰਾਤ੍ਯਾਦਿ ਨ ਪਰ੍ਵ ਚ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤਿਥੀਆਂ, ਨਾ ਦਿਨ, ਨਾ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਨਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ।
ਏਕਮੇਵ ਹਿ ਜਾਨਂਤਿ ਕੁਲਪੂਜ੍ਯੋ ਹਿ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਹ ਇੱਕ ਹੀ ਗੱਲ ਜਾਣਦੇ ਹਨ: ਜੋ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸਮृਦ੍ਧਿਭਾਜੋਹ੍ਯਤ੍ਰਾਪਿ ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ
ਇਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਥੇ ਵੀ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਲੋਕਯਾਮਾਸ ਲੋਕਂ ਲੋਚਨਸ਼ਰ੍ਮਦਮ੍ 4.1.8.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਲੋਕ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਗਾਯਨਾਦ੍ਯੇਤੇ ਚਾਰਣਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਪਾਠਕਾਃ
ਇਹ ਚਾਰਣ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਗੀਤਜ੍ਞਾ ਅਤਿਗੀਤੇਨ ਤੋषਯਂਤਿ ਨਰਾਧਿਪਾਨ੍
ਇਹ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਗਾਇਕੀ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਲਬ੍ਧਾਨਿ ਸੁਵਾਸਾਂਸਿ ਧਨਾਨ੍ਯਪਿ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਦੌਲਤ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਗੀਤਂ ਗਾਯਂਤ੍ਯਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਗਾਂਧਰ੍ਵੋ ਲੋਕਸ੍ਤ੍ਵੇषਾਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਗਾਂਧਰਵਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਖਾਸ ਹੈ।
ਗੀਤਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਨਾਰਦੋ ਮਹਾਨ੍
ਗੀਤ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਤੁਂਬੁਰੁਰ੍ਨਾਰਦਸ਼੍ਚੋਭੌ ਦੇਵਾਨਾਮਤਿਦੁਰ੍ਲਭੌ
ਤੁੰਬੁਰੂ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਹਨ।
ਯਦਿ ਗੀਤਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਗੀਤਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਧਰਿਹਰਾਂਤਿਕੇ
ਜੇ ਕਦੇ ਵੀ ਗੀਤ ਮਹਾਂਮਾਨ ਹਰਿ ਤੇ ਹਰਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਾਇਆ ਜਾਵੇ,
ਗੀਤਜ੍ਞੋ ਯਦਿ ਗੀਤੇਨ ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੇ ਗੀਤ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮਨੁੱਖ ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ,