ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਦੀਨਿ ਤਥਾ ਨਕ੍ਤਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉਪਵਾਸ, ਜਾਂ ਰਾਤ ਦੇ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇ।
ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਂ ਚ ਨੋਦਤ੍ਤਂ ਕੋਕਂਡੂਤਿਰ੍ਨ ਵੈ ਕृਤਾ
ਮੈਂ ਗਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਭਾਗ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਕਾਂ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰ੍ਥਿਨਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੈਰਰ੍ਥੈਃ ਕृਤਾਰ੍ਥਾ ਹਿ ਮਯਾ ਕृਤਾਃ
ਮੈਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗੇ ਹੋਏ ਧਨ ਨਾਲ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬ ਕੀਤਾ।
ਨ ਵੇਦਾ ਨ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਾਰ੍ਧੋ ਦਾਰਾ ਨ ਨੋ ਸੁਤਃ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾਂ ਤਾਂ ਵੇਦ ਹਨ, ਨਾਂ ਹੀ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਨਾਂ ਹੀ ਅੱਧੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ।
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮੇਤਿ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਸਂਧਾਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
‘ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ’ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਥੋਸ੍ਤਿ ਮੇ ਦੇਹੋ ਯਾਵਨ੍ਨੇਂਦ੍ਰਿਯਵਿਕ੍ਲਵਃ
ਜਦ ਤਕ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਠੀਕ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਮੇਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਆਈ,
ਦਿਨਾਨਿ ਪਂਚਪਾਣ੍ਯੇਵਮਤਿਵਾਹ੍ਯ ਗृਹੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੰਜ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਧਾਯ ਚ 4.1.7.
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਸ੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਵਾਣਪਦਨਿਃਸ਼੍ਰੇਣਿਕਾਂ ਪਰਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸਚਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਪਂਥਾਨਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਿਯਂਤਮਪਿ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਫਿਰ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਭੁਵਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਲੋਲਮਾਯੁਸ਼੍ਚਲਂ ਮਨਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਈ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੀਵਨ ਚਲਚਲ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਵੀ ਬਹੁਤ ਚੰਚਲ ਹੈ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਚ ਪੁਰੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਰਯੂਮਵਗਾਹ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਅਯੋਧਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਰਯੂ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਰਿਭੋਜ੍ਯ ਚ
ਪੰਜ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤਾऽਸਿਤੇ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੇ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਂ ਸੁਰਦੁਰ੍ਲਭੇ
ਜਿੱਥੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਕਾਲੀਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਰਲੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਥੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਦਮਯਂਤੀਂ ਕਲਿਂ ਕਾਲਂ ਕਲਿਂਦਤਨਯਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਦਮਯੰਤਿ, ਕਲੀ, ਕਾਲ ਤੇ ਕਲਿੰਦ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਯਾਗੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਗਮਿਤਿ ਗੀਯਤੇ
ਇਹ ਸਭ ਯਾਗਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛੂਲਟਂਕੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ 4.1.7.
ਜਿੱਥੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੁਦ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾऽਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਵਟੋऽਪ੍ਯਸ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤਪਾਤਾਲਮੂਲਵਾਨ੍
ਉਥੇ ਅਟੱਲ ਵਟ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੋ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਟਰੂਪਧृਕ੍
ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਨੂੰ ਵਟ ਰੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾਣੋ।
ਯਤ੍ਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵੈਕੁਂਠਾਦੇਤ੍ਯ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਖੁਦ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਭਿਃ ਪਰਿਪਠ੍ਯੇਤੇ ਸਿਤਾऽਸਿਤ ਸਰਿਦ੍ਵਰੇ
ਚਿੱਟੀਆਂ ਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਦੀਆਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦੁਮਾਲੋਕਵਰਾਤ੍ਪੁਨਃ ਤਪੋਜਨਮਹਰ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਵਾਸਿਨਃ
ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ, ਉਮਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਤੋਂ, ਤਪੋ ਲੋਕ, ਜਨ ਲੋਕ, ਮਹਰ ਲੋਕ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ ਫਿਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਚਲਾ ਹਿਮਵਨ੍ਮੁਖ੍ਯਾਃ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਯੋ ਨਗਾਃ
ਹਿਮਾਲਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਪਵ੍ਰੱਖ ਆਦਿ ਰੁੱਖ ਪਹਾੜ ਹਨ।
ਦਿਗਂਗਨਾਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਂਤਿ ਯਤ੍ਪ੍ਰਯਾਗਾਨਿਲਾਨਪਿ
ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦਿਯਾਗਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਯ ਰਜਃ ਪੁਨਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਧੂੜ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਮਜ੍ਜਾਗਤਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਬਹੁਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ਯਪਿ 4.1.7.
ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਪਾਪ, ਹੱਡੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਇੱਥੇ ਧੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਤੀਰ੍ਥਮਿਦਂ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਥਤੀਰ੍ਥਮਿਦਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਧਰਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿ ਪਾਪਾਨਿ ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਦੇਹਿषੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਤਕ ਗੂੰਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੂਰਯਃ
ਸੰਤ ਜਣੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।