ਤਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਪੁਨਰ੍ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਗਣਾਨ੍
ਉਹ ਘਟਨਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈਣ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ—
ਤੇ ਚ ਕਾਸ਼ੀਗੁਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਥ ਸ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:
ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰੋ ਮਹ੍ਯਂ ਵਰਯੋਗ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਯਦਿ
ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਵਰ ਲੈਣ ਯੋਗ ਹਾਂ,
ਯੇ ਪਠਿष੍ਯਂਤਿ ਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਤ੍ਕृਤਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ,
ਮਾਸ੍ਤੁ ਚੇष੍ਟਵਿਯੋਗਸ਼੍ਚ ਮਾਸ੍ਤੁ ਸਂਪਤ੍ਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ 4.1.5.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ।
ਇਤਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਰਂ ਸੋਥ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯ ਉਵਾਚ ਯਾਂ ਵੈ ਹृਦਿ ਨਿਧਾਯੇਹ ਪੁਰੁषਃ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਭਾਕ੍
ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਕੜਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—'
ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਦਰ੍ਸ਼ ਨਾਨਂਦ ਸੁਧਾਧਾਰਾਧੁਨੀਂ ਮੁਨਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਲਗਾਤਾਰ ਵਹ ਰਹੀ ਸੀ,
ਵਹ੍ਨਿਕੁਂਡਸਮੁਦ੍ਭੂਤ ਸੂਤਨਿਰ੍ਮਲਮਾਨਸ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਅੱਗ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਸੀ,
ਪਰੋਪਕਰਣਂ ਯੇषਾਂ ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਹृਦਯੇ ਸਤਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨੈਰ੍ਨ ਸਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬਹੁਦਾਨੈਰ੍ਨ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ.
ਪਰੋਪਕृਤ੍ਯਾ ਯੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਦਾਨਾਦਿਸਂਭਵਃ
ਅਸਲ ਧਰਮ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਦਾ ਧਰਮ ਹੀ ਸੱਚਾ ਹੈ.
ਪਰਿਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਵਾਗ੍ਜਾਲਂ ਨਿਰ੍ਣੀਤਮਿਦਮੇਵ ਹਿ
ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਖ ਕੇ, ਇਹੀ ਨਤੀਜਾ ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਹੈ.
ਉਪਕਰ੍ਤੁਰਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਜਾਤਮੇਤਨ੍ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਇਹੀ ਉਦਾਹਰਣ ਉਪਕਾਰਕ ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ.
ਕਰਿਕਰ੍ਣਾਗ੍ਰਚਪਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਵਿਵਿਧਂ ਵਸੁ
ਜੀਵਨ ਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੰਨ ਦੇ ਆਗੇ ਵਾਂਗ ਛਣਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ.
ਯਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਮਮਾਤ੍ਰਾਪ੍ਤ੍ਯਾ ਨਰੋ ਨੋ ਮਾਤਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ 4.1.6.
ਇਨਸਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.
ਗਚ੍ਛਨ੍ਯਦृਚ੍ਛਯਾਸੋਥ ਦੂਰਾਚ੍ਛ੍ਰੀਸ਼ੈਲਮੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਦੂਰੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ.
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਪਤ੍ਨੀਂ ਤਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ.
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਸ਼ਿਖਰਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦਿਦਂਤਦ੍ਯਦ੍ਵਿਲੋਕਨਾਤ੍
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਦਾ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਚੋਟੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ—
ਗਿਰਿ ਸ਼੍ਚਤੁਰਸ਼ੀਤ੍ਯਾਯਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਹਿ ਵਿਸ੍ਮृਤਃ
ਇਹ ਪਹਾੜ, ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੌਰਾਸੀ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਹੈ.
ਬ੍ਰੂਤੇ ਹਿ ਯਾऽਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਪਤ੍ਯਾ ਸਾ ਪਤਿਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜੋ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਬਿਨਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਰ ਜਾਵੇ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਵਕ੍ਤੁਕਾਮਾ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਸ਼ਂਕਿਤਾ
ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਸੱਚ ਦੱਸ.
ਤਤਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮੁਨਿਮਾਨਤਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ,
ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰੋਵਾਚ ਇਦਮੇਵ ਹਿ ਸਤ੍ਯਂ ਚੇਤ੍ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਕਾਸ਼ਿਰਿष੍ਯਤੇ
ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਾਸੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਅਗਸ੍ਤਿਰੁਵਾਚ ਆਕਰ੍ਣਯ ਵਰਾਰੋਹੇ ਸਤ੍ਯਂ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾਮਲੇ
ਅਗਸਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਸੱਚ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ.
ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਕृਤਸ੍ਤਤ੍ਰਾਪਿਨਿਰ੍ਣਯਃ 4.1.6.
ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਕਈ ਥਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਵੀ ਉਥੇ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਂ ਤੁ ਪ੍ਰਯਾਗਾਖ੍ਯਂ ਸੁਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਨਾਮਕ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਨੈਮਿषਂ ਚ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਂਗਾਦ੍ਵਾਰਮਵਂਤਿਕਾ
ਨੈਮੀਸ਼, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਗੰਗਾਦਵਾਰ ਅਤੇ ਅਵੰਤੀਕਾ,
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਿਂਧੁਸਂਗੋ ਗਂਗਾਸਾਗਰਸਂਗਮਃ
ਸਰਸਵਤੀ, ਸਿੰਧੂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਸੰਗਮ,