ਤਪਨਸ੍ਤਪ੍ਯਤੇਤ੍ਯਂਤਂ ਦਹਨੋਪਿ ਚ ਦਹ੍ਯਤੇ
ਸੂਰਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਸਾੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਲੋਮਸਂਖ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਤਾਵਤ੍ਕੋਟ੍ਯਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਜਿੰਨੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ, ਉੱਨੀ ਹੀ ਕਰੋੜਾਂ—
ਧਨ੍ਯਾ ਸਾ ਜਨਨੀ ਲੋਕੇ ਧਨ੍ਯੋਸੌ ਜਨਕਃ ਪੁਨਃ 4.1.4.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਹ ਮਾਂ ਧੰਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਪਿਤਾ ਵੀ ਧੰਨ ਹੈ।
ਪਿਤृਵਂਸ਼੍ਯਾਮਾਤृਵਂਸ਼੍ਯਾਃਪਤਿਵਂਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਤਿੰਨ ਵੰਸ਼: ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਮਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਤੇ ਪਤੀ ਦਾ ਵੰਸ਼।
ਸ਼ੀਲਭਂਗੇਨ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਃ ਪਾਤਯਂਤਿ ਕੁਲਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਸ਼੍ਚਰਣੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਭੁਵਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਕ ਸੱਚੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੀ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀ ਹੈ,
ਬਿਭ੍ਯਤ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭਾਨੁਮਾਨਪਿ
ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੇ ਛੁਹਾਉ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਵੀ ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਭਿਲष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਜਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੇ ਛੁਹਾਉ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗृਹੇਗृਹੇ ਨ ਕਿਂ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਕੀ ਕੋਈ ਘਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਲਾਵਣਯ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ?
ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੂਲਂ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੂਲਂ ਸੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਘਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵੀ ਪਤਨੀ ਹੀ ਹੈ।
ਪਰਲੋਕਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਲੋਕੋ ਜੀਯਤੇ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਗृਹਸ੍ਥਃ ਸ ਹਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਯਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਹੀ ਘਰਵਾਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਤਿਵਰਤਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਗਂਗਾऽਵਗਾਹੇਨ ਸ਼ਰੀਰਂ ਪਾਵਨਂ ਭਵੇਤ੍ 4.1.4.
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਨੁਯਾਤਿ ਨ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਯਦਿ ਦੈਵਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ,
ਤਦ੍ਵੈਗੁਣ੍ਯਾਦਪਿਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਤਿਃ ਪਤਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਇਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪਤੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਪਤ੍ਯੌ ਮृਤੇ ਚ ਯਾਯੋषਿਦ੍ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਪਾਲਯੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦ ਪਤੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਧਵਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਧਵਾ ਕਬਰੀਬਂਧੋ ਭਰ੍ਤृਬਂਧਾਯ ਜਾਯਤੇ
ਵਿਧਵਾ ਦੀ ਚੋਟੀ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਹਾਰਃ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਵੀ ਰੱਖ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਯਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ਵਾ ਫਲਾਹਾਰੈਃ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੈਃ ਪਯੋਵ੍ਰਤੈਃ
ਉਹ ਜੌ, ਫਲ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ ਜੀ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪਰ੍ਯਂਕਸ਼ਾਯਿਨੀ ਨਾਰੀ ਵਿ ਧਵਾ ਪਾਤਯੇਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਵਿਧਵਾ ਜੇ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਸੌਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਚਾਂਗੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਿਧਵਯਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਰ੍ਪਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਕੁਸ਼ਤਿਲੋਦਕੈਃ 4.1.4.
ਪਤੀ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਤੇ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਪੂਜਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਤਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਤੀ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ਯਦਿष੍ਟਤਮਂ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ਚ ਪਤ੍ਯੁਃ ਸਮੀਹਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ,
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਘੇ ਵਿਸ਼ੇषਨਿਯਮਾਂਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ, ਕਾਰਤਿਕ ਤੇ ਮਾਘ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਤ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਜਲਕੁਂਭਾਂਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਘृਤਦੀਪਕਾਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੇ ਦੀਏ।
ਪ੍ਰਪਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਦੇਵੇ ਦੇਯਾ ਗਲਂਤਿਕਾ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਕਰ੍ਪੂਰਂ ਚ ਤਾਂਬੂਲਂ ਪੁष੍ਪਦਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਕਪੂਰ, ਪਾਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਾਨਾਨਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਰਂਭਾ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ, ਅੰਗੂਰ, ਕੇਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।