ਭਰ੍ਤਾ ਦੇਵੋ ਗੁਰੁਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮ ਤੀਰ੍ਥ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਪਤੀ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਪਤੀ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਧਰਮ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਵਰਤ ਵੀ।
ਜੀਵਹੀਨੋ ਯਥਾ ਦੇਹਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਸ਼ੁਚਿਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਿੰਦ ਰਹਿਤ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਂਗਲੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਂਗਲਾ 4.1.4.
ਜਿਸ ਵਧੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਹਾਯ ਮਾਤਰਂ ਚੈਕਾਂ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਵਰ੍ਜਿਤਾਮ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਵਿਵਾਹਸਮਯੇ ਵਾਚਯੇਯੁਰਿਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕੁੜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਦੋਵਾਂ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਰ੍ਤਾ ਸਦਾਨੁਯਾਤਵ੍ਯੋ ਦੇਹਵਚ੍ਛਾਯਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ
ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪਿਛੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਵ੍ਰਜਤਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਗृਹਾਤ੍ਪਿਤृਵਨਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਲਗ੍ਰਾਹੀ ਯਥਾ ਵ੍ਯਾਲਂ ਬਲਾਦੁਦ੍ਧਰਤੇ ਬਿਲਾਤ
ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬਿਲ ਤੋਂ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਦੂਤਾਃ ਪਲਾਯਂਤੇ ਸਤੀਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੂਰਤਃ ।। ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਸਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਥਾ ਬਿਭੀਮੋ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਨਤਥਾ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਯਥਾ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ, ਜਿੰਨਾ—
ਤਪਨਸ੍ਤਪ੍ਯਤੇਤ੍ਯਂਤਂ ਦਹਨੋਪਿ ਚ ਦਹ੍ਯਤੇ
ਸੂਰਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਸਾੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ਸ੍ਵਲੋਮਸਂਖ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਤਾਵਤ੍ਕੋਟ੍ਯਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਜਿੰਨੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ, ਉੱਨੀ ਹੀ ਕਰੋੜਾਂ—
ਧਨ੍ਯਾ ਸਾ ਜਨਨੀ ਲੋਕੇ ਧਨ੍ਯੋਸੌ ਜਨਕਃ ਪੁਨਃ 4.1.4.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਹ ਮਾਂ ਧੰਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਪਿਤਾ ਵੀ ਧੰਨ ਹੈ।
ਪਿਤृਵਂਸ਼੍ਯਾਮਾਤृਵਂਸ਼੍ਯਾਃਪਤਿਵਂਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਯਃ
ਤਿੰਨ ਵੰਸ਼: ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਮਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਤੇ ਪਤੀ ਦਾ ਵੰਸ਼।
ਸ਼ੀਲਭਂਗੇਨ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਃ ਪਾਤਯਂਤਿ ਕੁਲਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਯਾਸ਼੍ਚਰਣੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਭੁਵਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਕ ਸੱਚੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੀ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੀ ਹੈ,
ਬਿਭ੍ਯਤ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਕੁਰੁਤੇ ਭਾਨੁਮਾਨਪਿ
ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੇ ਛੁਹਾਉ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਵੀ ਡਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪਃ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਭਿਲष੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਜਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੇ ਛੁਹਾਉ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗृਹੇਗृਹੇ ਨ ਕਿਂ ਨਾਰ੍ਯੋ ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਕੀ ਕੋਈ ਘਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਲਾਵਣਯ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ?
ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੂਲਂ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੂਲਂ ਸੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਘਰ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵੀ ਪਤਨੀ ਹੀ ਹੈ।
ਪਰਲੋਕਸ੍ਤ੍ਵਯਂ ਲੋਕੋ ਜੀਯਤੇ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਦ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਗृਹਸ੍ਥਃ ਸ ਹਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਯਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਹੀ ਘਰਵਾਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਤਿਵਰਤਾ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਗਂਗਾऽਵਗਾਹੇਨ ਸ਼ਰੀਰਂ ਪਾਵਨਂ ਭਵੇਤ੍ 4.1.4.
ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਨੁਯਾਤਿ ਨ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਯਦਿ ਦੈਵਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ,
ਤਦ੍ਵੈਗੁਣ੍ਯਾਦਪਿਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਪਤਿਃ ਪਤਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਇਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪਤੀ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।
ਪਤ੍ਯੌ ਮृਤੇ ਚ ਯਾਯੋषਿਦ੍ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਪਾਲਯੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦ ਪਤੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਧਵਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਧਵਾ ਕਬਰੀਬਂਧੋ ਭਰ੍ਤृਬਂਧਾਯ ਜਾਯਤੇ
ਵਿਧਵਾ ਦੀ ਚੋਟੀ ਆਪਣੇ ਮਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਹਾਰਃ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਮਾਸੋਪਵਾਸਂ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਉਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਵੀ ਰੱਖ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਯਵਾਨ੍ਨੈਰ੍ਵਾ ਫਲਾਹਾਰੈਃ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੈਃ ਪਯੋਵ੍ਰਤੈਃ
ਉਹ ਜੌ, ਫਲ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਵਰਤ ਨਾਲ ਜੀ ਸਕਦੀ ਹੈ।