ਨੋਲੂਖਲੇ ਨ ਮੁਸਲੇ ਨ ਵਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯਾਂ ਦृषਦ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਔਰਤ ਨਾ ਖਲ, ਨਾ ਮੂਸਲ, ਨਾ ਪੀਸਣ ਵਾਲੀ ਪੱਥਰ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਚੱਕੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਵ੍ਯਵਾਯਸਮਯਂ ਪ੍ਰਾਗਲ੍ਭ੍ਯਂ ਨ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚਰੇਤ੍
ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਵਿਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਇਦਮੇਵ ਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਯਮੇਵਪਰੋ ਵृषਃ 4.1.4.
ਇਹੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵਰਤ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ।
ਕ੍ਲੀਬਂ ਵਾ ਦੁਰਵਸ੍ਥਂਵਾ ਵ੍ਯਾਧਿਤਂ ਵृਦ੍ਧਮੇਵ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਤੀ ਨਰਮ ਹੋਵੇ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋਵੇ—
ਹृष੍ਟਾਹृष੍ਟੇਵਿषਣ੍ਣਾਸ੍ਯਾ ਵਿषਣ੍ਣਾਸ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸਦਾ
ਉਹ ਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਚਿਹਰਾ ਉਦਾਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਔਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਲਵਣਤੈਲਾਦਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇਪਿ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਘੀ, ਨਮਕ, ਤੇਲ ਆਦਿ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਿਨੀ ਨਾਰੀ ਪਤਿਪਾਦੋਦਕਂ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਨਿਯਮਂ ਪਤਿਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਯਾ ਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵਰਤ, ਉਪਵਾਸ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਉਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਕ੍ਰੋਧਤਤ੍ਪਰਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ, ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਲਟ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇ—
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਹਿ ਪਰਮਸ਼੍ਚੈਕੋ ਨਿਯਮਃ ਸਮੁਦਾਹृਤਃ
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇਕ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਚ੍ਚਾਸਨਂ ਨ ਸੇਵੇਤ ਨ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਪਰਵੇਸ਼੍ਮਸੁ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੀ, ਤੇ ਪਰਾਈ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਅਪਵਾਦੋ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕਲਹਂ ਦੂਰਤਸ੍ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਤੇ ਝਗੜਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰਹਸ਼੍ਚਰਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ 4.1.4.
ਜੋ ਮੰਦਬੁਧੀ ਔਰਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚੁਪਚਾਪ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ—
ਤਾਡਿਤਾ ਤਾਡਿਤੁਂ ਚੇਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੀ ਵृषਦਂਸ਼ਿਕਾ
ਜੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਾਘਣ ਜਾਂ ਭੰਭੀਰੀ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਯਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਿष੍ਟਮऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ—
ਯਾ ਤ੍ਵਂ(ਹੁਂ) ਕृਤ੍ਯਾऽਪ੍ਰਿਯਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਮੂਕਾ ਸਾ ਜਾਯਤੇ ਖਲੁ
ਜੋ ਔਰਤ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗੂੰਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦृष੍ਟਿਂ ਵਿਲੁਪ੍ਯ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਯਾ ਕਂਚਿਦਨ੍ਯਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਪਤੀ ਤੋਂ ਹਟਾ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹ੍ਯਾਦਾਯਾਂਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਚ ਜਲਾਸ਼ਨੈਃ
ਬਾਹਰੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਚਾਟੁਵਚਨੈਃ ਖੇਦਸਂਨੋਦਨੈਃ ਪਰੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੁੱਖ ਵਧਾ ਕੇ।
ਮਿਤਂ ਦਦਾਤਿ ਹਿ ਪਿਤਾ ਮਿਤਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮਿਤਂ ਸੁਤਃ
ਪਿਤਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਰਾ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ।
ਭਰ੍ਤਾ ਦੇਵੋ ਗੁਰੁਰ੍ਭਰ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮ ਤੀਰ੍ਥ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਪਤੀ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਪਤੀ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਧਰਮ, ਤੀਰਥ ਤੇ ਵਰਤ ਵੀ।
ਜੀਵਹੀਨੋ ਯਥਾ ਦੇਹਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਸ਼ੁਚਿਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਿੰਦ ਰਹਿਤ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਂਗਲੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਂਗਲਾ 4.1.4.
ਜਿਸ ਵਧੂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਹਾਯ ਮਾਤਰਂ ਚੈਕਾਂ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਵਰ੍ਜਿਤਾਮ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੁਭਾਗ ਤੋਂ ਵੰਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਵਿਵਾਹਸਮਯੇ ਵਾਚਯੇਯੁਰਿਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕੁੜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਦੋਵਾਂ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਰ੍ਤਾ ਸਦਾਨੁਯਾਤਵ੍ਯੋ ਦੇਹਵਚ੍ਛਾਯਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ
ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪਿਛੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਵ੍ਰਜਤਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਗृਹਾਤ੍ਪਿਤृਵਨਂ ਮੁਦਾ
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਜੰਗਲ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਲਗ੍ਰਾਹੀ ਯਥਾ ਵ੍ਯਾਲਂ ਬਲਾਦੁਦ੍ਧਰਤੇ ਬਿਲਾਤ
ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬਿਲ ਤੋਂ ਕੱਢ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਦੂਤਾਃ ਪਲਾਯਂਤੇ ਸਤੀਮਾਲੋਕ੍ਯ ਦੂਰਤਃ ।। ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਸਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤਥਾ ਬਿਭੀਮੋ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਨਤਥਾ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਯਥਾ
ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ, ਜਿੰਨਾ—