ਅਵਿਭਜ੍ਯ ਨ ਚਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਦੇਵਪਿਤ੍ਰਤਿਥਿष੍ਵਪਿ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਤਾ, ਪਿਤਰ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ।
ਸਂਯਤੋਪਸ੍ਕਰਾਦਕ੍ਸ਼ਾ ਹृष੍ਟਾ ਵ੍ਯਯ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੀ
ਉਹ ਸਾਮਾਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਸੰਯਮਿਤ, ਕੰਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫ਼ਜ਼ੂਲਖਰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦੂਰਤੋ ਵਰ੍ਜਯੇਦੇषਾ ਸਮਾਜੋਤ੍ਸਵਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ 4.1.4.
ਉਹ ਸਮਾਜ ਜਾਂ ਮੇਲੇ-ਉਤਸਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੁਖਸੁਪ੍ਤਂ ਸੁਖਾਸੀਨਂ ਰਮਮਾਣਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਪਤੀ ਜੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸੌਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ,
ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਰ੍ਮਿਣੀ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸ੍ਵਮੁਖਂ ਨੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ ਯੇਤ੍
ਇਕ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਔਰਤ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦੀ।
ਸੁਸ੍ਨਾਤਾ ਭਰ੍ਤृਵਦਨਮੀਹਤੇਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪਤੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਹਰਿਦ੍ਰਾਂ ਕੁਂਕੁਮਂ ਚੈਵ ਸਿਂਦੂਰ ਕਜ੍ਜਲਂ ਤਥਾ
ਹਲਦੀ, ਕੁੰਕੁਮ, ਸਿੰਦੂਰ ਅਤੇ ਕਾਜਲ — ਇਹ ਸਾਰੇ,
ਕੇਸ਼ਸਂਸ੍ਕਾਰਕਬਰੀ ਕਰਕਰ੍ਣਾਦਿਭੂषਣਮ੍
ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ, ਚੋਟੀ, ਹੱਥ, ਕੰਨ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣੀਆਂ,
ਨ ਰਜਕ੍ਯਾ ਨ ਹੈਤੁਕ੍ਯਾ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰਮਣਯਾ ਨ ਚ
ਉਹ ਨਾ ਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਮਨਮਾਨੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤृਵਿਦ੍ਵੇषਿਣੀਂ ਨਾਰੀਂ ਨੈषਾ ਸਂਭਾषਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨੋਲੂਖਲੇ ਨ ਮੁਸਲੇ ਨ ਵਰ੍ਦ੍ਧਨ੍ਯਾਂ ਦृषਦ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਔਰਤ ਨਾ ਖਲ, ਨਾ ਮੂਸਲ, ਨਾ ਪੀਸਣ ਵਾਲੀ ਪੱਥਰ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਚੱਕੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਵ੍ਯਵਾਯਸਮਯਂ ਪ੍ਰਾਗਲ੍ਭ੍ਯਂ ਨ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚਰੇਤ੍
ਸੰਭੋਗ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਵਿਵਹਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਇਦਮੇਵ ਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਮਯਮੇਵਪਰੋ ਵृषਃ 4.1.4.
ਇਹੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵਰਤ ਹੈ; ਇਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ।
ਕ੍ਲੀਬਂ ਵਾ ਦੁਰਵਸ੍ਥਂਵਾ ਵ੍ਯਾਧਿਤਂ ਵृਦ੍ਧਮੇਵ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਤੀ ਨਰਮ ਹੋਵੇ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋਵੇ—
ਹृष੍ਟਾਹृष੍ਟੇਵਿषਣ੍ਣਾਸ੍ਯਾ ਵਿषਣ੍ਣਾਸ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯੇ ਸਦਾ
ਉਹ ਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਚਿਹਰਾ ਉਦਾਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਔਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਲਵਣਤੈਲਾਦਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇਪਿ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਘੀ, ਨਮਕ, ਤੇਲ ਆਦਿ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਹ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਿਨੀ ਨਾਰੀ ਪਤਿਪਾਦੋਦਕਂ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਨਿਯਮਂ ਪਤਿਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਯਾ ਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵਰਤ, ਉਪਵਾਸ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਪਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਉਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਕ੍ਰੋਧਤਤ੍ਪਰਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ, ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਲਟ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇ—
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਹਿ ਪਰਮਸ਼੍ਚੈਕੋ ਨਿਯਮਃ ਸਮੁਦਾਹृਤਃ
ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇਕ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਚ੍ਚਾਸਨਂ ਨ ਸੇਵੇਤ ਨ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਪਰਵੇਸ਼੍ਮਸੁ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੀ, ਤੇ ਪਰਾਈ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਅਪਵਾਦੋ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕਲਹਂ ਦੂਰਤਸ੍ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਤੇ ਝਗੜਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰਹਸ਼੍ਚਰਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ 4.1.4.
ਜੋ ਮੰਦਬੁਧੀ ਔਰਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚੁਪਚਾਪ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ—
ਤਾਡਿਤਾ ਤਾਡਿਤੁਂ ਚੇਚ੍ਛੇਤ੍ਸਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੀ ਵृषਦਂਸ਼ਿਕਾ
ਜੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਹ ਵਾਪਸ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਾਘਣ ਜਾਂ ਭੰਭੀਰੀ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਯਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਿष੍ਟਮऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਖਾਂਦੀ ਹੈ—
ਯਾ ਤ੍ਵਂ(ਹੁਂ) ਕृਤ੍ਯਾऽਪ੍ਰਿਯਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਮੂਕਾ ਸਾ ਜਾਯਤੇ ਖਲੁ
ਜੋ ਔਰਤ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਗੂੰਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦृष੍ਟਿਂ ਵਿਲੁਪ੍ਯ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਯਾ ਕਂਚਿਦਨ੍ਯਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਪਤੀ ਤੋਂ ਹਟਾ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਹੈ।
ਬਾਹ੍ਯਾਦਾਯਾਂਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਚ ਜਲਾਸ਼ਨੈਃ
ਬਾਹਰੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਚਾਟੁਵਚਨੈਃ ਖੇਦਸਂਨੋਦਨੈਃ ਪਰੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਦੁੱਖ ਵਧਾ ਕੇ।
ਮਿਤਂ ਦਦਾਤਿ ਹਿ ਪਿਤਾ ਮਿਤਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮਿਤਂ ਸੁਤਃ
ਪਿਤਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਰਾ ਥੋੜ੍ਹਾ, ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ।