ਵਰਂ ਵਾਰਾਣਸੀਰਂਕੋ ਨਿਃਸ਼ਂਕੋਯੋ ਯਮਾਦਪਿ
ਯਮ ਦੇ ਡਰ ਹੇਠ ਰਹਿਣ ਨਾਲੋਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਡੱਡੂ ਹੋਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਿਵਸਾष੍ਟਾਂਸ਼ੇषਪਦਮੈਂਦ੍ਰਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ 4.1.3.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇ ਅਠਵਾਂ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰਾਜ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਰ੍ਧਦ੍ਵਯਨਾਸ਼ੇਪਿ ਕਾਸ਼ੀਸ੍ਥੋ ਯੋ ਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਪਰ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦੋ ਪਰਾਰਧਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ 'ਤੇ ਵੀ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਤ੍ਸੁਖਂ ਕਾਸ਼ਿਵਾਸੇਤ੍ਰ ਨ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਂਡਪੇ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦਾ ਸੁਖ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪੁੰਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਲਬ੍ਧੋਪਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਨੋ ਯਾਯਾਦ੍ਯਦਿ ਕੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਜੇ ਤ੍ਰਿਨੈਨਾ ਰੁੱਸ ਜਾਵੇ ਤਾਂ, ਪਾਈ ਹੋਈ ਸਿੱਧੀ ਵੀ ਮਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਖ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖ—ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਲਕੜਾਂ ਹਨ।
ਆਲਸ੍ਯੇਨਾਪਿ ਯੋ ਯਾਯਾਦ੍ਗृਹਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਲਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਲਸੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵੈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ—
ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਵਾਹਿਨ੍ਯਾਂ ਯਾਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਜੋ ਉੱਤਰ ਵਹਿੰਦੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵੈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਵਰ੍ਧੁਨੀ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਾਦਾਚਮਨਾਦਪਿ
ਸਵਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਛੂਹਣ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਜਾਂ ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੀ—
ਪਂਚਤੀਰ੍ਥਾਵਲੋਕਾਚ੍ਚ ਤਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵੈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਜਪੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਸ੍ਤੁ ਨਰ੍ਤ੍ਤਨੈਃ 4.1.3.
ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਸਤੁਤੀਆਂ, ਜਪ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਨੱਚਣ ਨਾਲ—
ਧੂਰ੍ਜਟੇ ਨੀਲਕਂਠੇਸ਼ ਪਿਨਾਕਿਞ੍ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰ
ਹੇ ਧੂਰਜਟ, ਹੇ ਨੀਲਕੰਠ, ਹੇ ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸਜਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਮੁਕ੍ਤਿਮਂਡਪਿਕਾਯਾਂ ਚ ਨਿਮੇषਾਰ੍ਧੋ ਪਵੇਸ਼ਨਾਤ੍
ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਅੱਖ ਦੀ ਅੱਧੀ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਾਦਿਕਰ੍ਮਕਰਣਾਤ੍ਤਥਾਤਿਥਿਸਮਰ੍ਚਨੈਃ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਤੇ ਨਿਯਤ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਥਾ ਚਂਦ੍ਰਃ ਕਲਯਾ ਕਲਯੈਧਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ,
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਬੀਜੋ ਵਿਪ੍ਰਪਾਦਾਂਬੁਸਿਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਖਾਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਦਸ਼ਾਪਿ
ਭਰੋਸੇ ਦਾ ਬੀਜ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੀਚਿਆ ਗਿਆ, ਚਾਰ ਵਿਦਿਆ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਨਾਮਤ੍ਰਦਾਤ੍ਰੀ ਭਵਾਨੀ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਪੂਰਯੇਦਤ੍ਰ ਢੁਂਢਿਃ
ਇਥੇ ਭਵਾਨੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਥੇ ਢੂੰਢੀ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਚ੍ਚਤੁष੍ਪਾਦਰੂਪਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਮਰ੍ਥਃ ਸੋਪ੍ਯਨੇ ਕਪ੍ਰਕਾਰਃ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਯਤ੍ਰ ਨ ਤਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਾਮृਤਰੂਪਰੂਪਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਉਥੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੂਟਜਂ ਮੁਨੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਕਾਂਜਲਿਯਾਞ੍ਚਾਰ੍ਥਮृषਿਕਨ੍ਯਾਨੁਯਾਯਿਭਿਃ 4.1.3.
ਕਾਲੇ ਦਾਣੇ ਹਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ, ਰਿਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ।
ਵਿਧੂਯ ਸਰ੍ਵ ਪਾਪਾਨਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾऽਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕृਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਕੀਤੇ ਹੋਣ,
ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ।
ਧਿषਣਾਧਿਪਤੇਰਾਸ੍ਯਂ ਵਿਬੁਧਾ ਵ੍ਯਾਲੁਲੋਕਿਰੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਵਾਕ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਧਨ੍ਯੋਸਿ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋਸਿ ਮਾਨ੍ਯੋਸਿ ਮਹਤਾ ਮਪਿ
ਵਾਕਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਧਨਵੰਤ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮਹਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਤਿਨਗਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰਣ੍ਯਂ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਤਪਸਵੀ, ਹਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਹਰ ਨਗਰ ਅਤੇ ਹਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ,
ਤਪੋਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤ੍ਵਯੀਹਾਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸ੍ਥਿਰਮ੍
ਤਪ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਜੋਤ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤੇਯਂ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾ ਸਧਰ੍ਮਿਣੀ
ਇਹ ਸੁਭਾਗੀ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਤੇਰੀ ਧਰਮਵਾਲੀ ਸਾਥੀ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਸ੍ਵਰੁਂਧਤ੍ਯਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਪ੍ਯਨਸੂਯਯਾ
ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਵਰੁੰਧਤੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਅਨਸੂਯਾ ਵਰਗੀਆਂ,