ਸਚੈਲਮਭਿਮਜ੍ਜ੍ਯਾਥ ਕृਤਸਂਧ੍ਯਾਦਿਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਸਰੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤੀਰ੍ਥਵਾਸਾਰ੍ਥਿਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਤੀਰਥ ਵਾਸਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਾਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਰੌਪ੍ਯਾਦਿ ਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਰਤਨਾਂ ਨਾਲ,
ਸਗੋਰਸੈਰਨ੍ਨਦਾਨੈਰ੍ਧਾਨ੍ਯਦਾਨੈਰਨੇਕਧਾ ।। 4.1.3.
ਗੋਆਂ ਸਮੇਤ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਅਨਾਜ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ,
ਸਤੂਲੈਰ੍ਮृਦੁਪਰ੍ਯਂਕੈਰ੍ਦੀਪਿਕਾਦਰ੍ਪਣਾਸਨੈਃ
ਮੁਲਾਇਮ ਤੇ ਗੱਦੇ ਵਾਲੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ, ਦੀਵੇ, ਆਇਨੇ ਅਤੇ ਕੁਰਸੀਆਂ ਨਾਲ,
ਚਿਤ੍ਰਧ੍ਵਜਪਤਾਕਾਭਿਰੁਲ੍ਲੋਚੈਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਚਾਰੁਭਿਃ
ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਚੰਦ ਵਰਗੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ,
ਉਪਾਨਤ੍ਪਾਦੁਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਯਤਿਨਸ਼੍ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੱਪਲਾਂ, ਅਤੇ ਯਤੀ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਲਈ,
ਦਂਡੈਃ ਕਮਂਡਲੁਯੁਤੈਰਜਿਨੈਰ੍ਮृਗਸਂਭਵੈਃ
ਲਾਠੀਆਂ, ਕਮੰਡਲ ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ,
ਮਠੈਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥਿਨਾਮਨ੍ਨੈਰਤਿਥ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਹਾਧਨੈਃ
ਮਠਾਂ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦੌਲਤ ਅਤਿਥੀ-ਸੇਵਾ ਲਈ,
ਬਹੁਧੌषਧਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਰਦਾਨੈਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਭੰਡਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ।
ਛਤ੍ਰਾਚ੍ਛਾਦਨਿਕਾਦ੍ਯਰ੍ਥੇ ਵਰ੍षਾਕਾਲੋਚਿਤੈਰ੍ਬਹੁ
ਛਤਰੀਆਂ, ਢੱਕਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਮਾਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਪੁਰਾਣਪਾਠਕਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿਦੇਵਾਲਯਂ ਧਨੈਃ
ਹਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣਾ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਲਯ ਸੁਧਾਕਾਰ੍ਯੈਰ੍ਜੀਰ੍ਣੋਦ੍ਧਾਰੈਰਨੇਕਧਾ
ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਮਰੰਮਤ ਲਈ, ਚੂਨਾ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਵੀਂ ਬਣਾਵਟਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਨੀਰਾਜਨੈਰ੍ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਭਿਰ੍ਦਸ਼ਾਂ ਗਾਦਿ ਸੁਧੂਪਕੈਃ 4.1.3.
ਦੀਵੇ, ਸੁਗੰਧਤ ਗੁਗਲੂ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਧੂਪ-ਦੀਵੇ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਂਚਾਮृਤਾਨਾਂ ਸ੍ਨਪਨੈਃ ਸੁਗਂਧ ਸ੍ਨਪਨੈਰਪਿ
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਮਹਾਪੂਜਾਰ੍ਥਮਾਲ੍ਯਾਦਿ ਗੁਂਫਨਾਰ੍ਥੈਸ੍ਤ੍ਰਿਕਾਲਤਃ
ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਜਾਵਟ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ।
ਘਂਟਾਗੁਡੁਕਕੁਂਭਾਦਿ ਸ੍ਨਾਨੋਪਸ੍ਕਰਭਾਜਨੈਃ
ਘੰਟਾ, ਡੋਲਕ, ਕੂਹੜਾ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਜਪਹੋਮੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪਾਠੈਃ ਸ਼ਿਵਨਾਮੋਚ੍ਚਭਾषਣੈਃ
ਜਪ, ਹੋਮ, ਸਤੁਤੀਆਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਵਮਾਦਿਭਿਰੁਦ੍ਦਂਡੈਃ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਂਡੈਰਨੇਕਸ਼ਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਦੀਨਾਨਾਥਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਲਿਂਗਮਾਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕੁਂਡਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਦਗ੍ਰਤਃ
ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੇ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅੱਗ ਦਾ ਕੂਹੜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੂਰਤੋ ਦੇਵਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਸੂਰਜ ਸਮਝਿਆ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਿਂਵਾਡਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਤਪ੍ਯਤੇ ਤਪਃ 4.1.3.
ਕੀ ਉਹ ਸਰੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪ ਹੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹ ਵਾਕਈ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਅਥਵਾ ਸਰ੍ਵ ਤੇਜਾਂਸਿ ਸ਼੍ਰਿਤ੍ਵੇਮਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਤਨੁਮ੍
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੇਜ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ ਹਨ।
ਤਪਨਸ੍ਤਪ੍ਯਤੇऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦਹਨੋਪਿ ਹਿ ਦਹ੍ਯਤੇ
ਤਪਤ ਸੂਰਜ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤਪਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ऽਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਹਿਂਸ੍ਰਾ ਅਪਿ ਸਮਂਤਤਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਂਡਾਦਂਡੇਨ ਕਰਟਿਃ ਸਿਂਹਂ ਕਂਡੂਯਤੇऽਭਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਹਾਥੀ ਆਪਣੀ ਸੁੰਢ ਨਾਲ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਖੰਘਦਾ ਹੈ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ।
ਸੂਕਰਃ ਸ੍ਤਬ੍ਧਰੋਮਾਪਿ ਵਿਹਾਯ ਨਿਜਯੂਥਕਮ੍
ਸੂਅਰ, ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਝੁੰਡ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੂਦਾਰੋਪਿ ਨ ਭੂਦਾਰਂ ਤਥਾਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾऽਨ੍ਯਤਃ
ਮਿੱਟੀ ਖੋਦਣ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਟੀ ਖੋਦਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਖੋਦਦਾ।